|
|
Van 9 t/m 16 april 2005 waren we op vakantie in
Denemarken t.g.v. het 10-jarige huwelijksjubileum van Ite en Willy op 11 april.
Op deze pagina is het reisverslag te lezen, voorzien van mooie foto's.
Zaterdag 9 april
De wekker ging om 5 uur. Eerst nog wat spullen in de auto, dan de
jongens wakker maken en aankleden. Om 6.15 uur reden we weg uit Amersfoort. Boaz
had het eerste gedeelte van de reis nogal moeite met de afstand; na zo’n honderd
kilometer begon hij al te zeuren dat het zo lang duurde. Maar na een tijdje
wende het blijkbaar toch, want verder hebben we hem de hele dag niet meer horen
zeuren over de tijd. Ook Ezra heeft zich uitstekend gehouden, hij zat lekker
rustig naar buiten te kijken of las een boekje over zijn favoriete onderwerp,
dieren. De reis ging tot Hamburg zeer voorspoedig en we lagen uitstekend op
schema. Maar bij Hamburg kwamen we in een enorme file terecht van – bleek toen
we er eindelijk uit waren – maar liefst 30 kilometer lang. En dat voor een
stukje wegwerkzaamheden van ongeveer honderd meter … Kostte ons mooi wel bijna
twee uur! Ezra had precies deze tijd uitgekozen om te gaan slapen, dus die heeft
er niet veel van meegemaakt. Uiteindelijk kwamen we nog keurig op tijd (rond
16.15 uur) bij ons sleuteluitgifteadres aan en om 17.15 uur waren bij ons huisje
in Jegum, Blomstervangen 165. Het was een heel luxe en gezellig huisje met een
moderne inrichting. Boaz was door het dolle heen en voelde zich er naar eigen
zeggen meteen thuis. Het huisje staat direct aan de rand van een enorm park,
bijna helemaal vrij gelegen. Om het huisje heen ligt een grote tuin met zandbak
en dubbele schommel, een carport, een oprijlaan van een meter of vijftig, dit
alles omzoomd door bomen en een haag. Het huisje zelf is voorzien van o.a. een
sauna, solarium, douche, 3-persoons whirlpool en een van alle gemakken voorziene
moderne keuken. Na het uitpakken van de auto gingen we eten. Vervolgens zijn we
allemaal lekker uitgebreid gaan bubbelen in de whirlpool. Moe maar voldaan
rolden we één voor één in ons bed. Boaz rolde er trouwens om twee uur ’s nachts
weer uit, maar daar kon hij zich de volgende morgen niets meer van herinneren.
![]() |
![]() |
| ons huisje (Blomstervangen 165, Jegum) | een moderne en gezellige inrichting |
Zondag 10 april
De zondag begon nogal regenachtig, maar dat gaf niet zo erg,
omdat we aan een luxe ontbijtje zaten. Halverwege de morgen klaarde het op en
aan het eind van de ochtend was het droog. We gingen lopend naar het ongeveer
vijfhonderd meter verderop gelegen centrum, waar ook een winkel was. In deze
winkel – die dagelijks geopend is – ontdekten we tot onze grote vreugde een
internetterminal, waarvan je gratis gebruik mocht maken! Direct even de e-mail
gelezen natuurlijk! Ook handig omdat we het weer voor Denemarken nu dagelijks in
het Nederlands konden opvragen, want dat Deense teletekst maakte ons niet alles
duidelijk… Bij het centrum was ook een grote speeltuin, maar omdat alles nog erg
nat was hebben we daar niet lang doorgebracht. Terug lopend naar ons huisje viel
Ezra in slaap in de wandelwagen, dus thuis hebben we hem maar met kar en al
binnen gezet. Na ons eten werd Ezra wakker en kreeg hij ook nog een
middagmaaltijd. Maar door het korte slaapje was hij niet in een al te best
humeur. Hij kreeg op een gegeven moment zelfs zo’n woedeuitbarsting, dat hij al
zijn eten er weer uit spuugde… Toen we de kleren en vloer (gelukkig van hout)
weer schoon hadden, vertrokken we per auto naar het zwembad in Oksbøl waar we
gratis gebruik van mogen maken. Het was een erg leuk zwembad met veel
speelmogelijkheden voor de kinderen. De Denen zijn een erg schoon volk, je moet
je voor en na het baden helemaal naakt uitgebreid douchen met zeep, die in
dispensers overal hangt. In het pierenbadje bezorgde Ezra een Deense mevrouw nog
de dag van haar leven door haar zomaar een stevige kus op de mond te geven. Na
het zwemmen aten we nog een lekker ijsje in het restaurant en vervolgens reden
we naar het Noordzeestrand. Je kon daar gewoon met de auto het strand op rijden
– tot verbijstering van Willy, die schreeuwde dat dit niet kon en al visioenen
zag van een in het mulle zand vastgelopen Daewoo, die overspoeld werd door de
opkomende zee. Maar Ite reed stug door en parkeerde de auto een twintigtal
meters van de zee. Op het strand maakten we een korte strandwandeling. Door het
zwemmen en de zeelucht hadden we inmiddels wel honger gekregen, dus thuis gingen
we aan een voedzame warme maaltijd. Alleen Ezra kon er niet echt van genieten,
het korte middagslaapje speelde hem waarschijnlijk nog parten. Na het eten
hebben we hem dus maar snel naar bed gebracht.
|
|
Boaz werd ’s avonds ingewijd in de geheimen van het spelen met een Playstation 2. Hij leerde alle knopjes verbazingwekkend snel, al kostte het hem soms wat moeite om gelijktijdige handelingen uit te voeren. Uiteindelijk ging hij pas om 20.30 uur naar bed, maar toen had hij wel een level uitgespeeld! Na twee dagen Denemarken valt het ons op dat de Denen zeer nette en uiterst vriendelijke mensen zijn. Hun huisjes zijn niet enorm groot, maar wel luxe en goed verzorgd. Van de tuinen maken ze niet veel bijzonders: een stuk gras met af en toe een verdwaalde dennenboom, en vaak een hegje erom heen. Het lijkt soms een beetje op Belgische dorpjes, maar veel minder rommelig. De schuren zijn soms net zo groot als de huizen. En heel mysterieus: bijna alle Denen rijden met een aanhangwagentje voorzien van een dekzeiltje. Wat zouden ze toch steeds te vervoeren hebben…? Zaterdag zagen we trouwens – vanuit Duitsland komend – veel van die aanhangers volgestouwd met biervaten en kratten. Want levensmiddelen – maar vooral alcoholische dranken – zijn in Denemarken erg duur. |
|
Boaz is druk bezig met de PlayStation |
Maandag 11 april - 10 jaar getrouwd!
|
11 april 1995 - 11 april 2005 |
Vandaag was het een echte feestdag: 10 jaar getrouwd. Op bed pakten we het cadeau uit, dat ma Pijp ons had meegegeven. Het bleken meerdere cadeautjes te zijn, voor ieder van ons zat er wat bij, leuk! Na een lekker ontbijt met verse Deense broodjes vertrokken we naar Legoland. Het was stralend zonnig weer met een strak blauwe lucht. In Legoland werden we tot Boaz’ plezier ontvangen door een piraat. Binnen hebben we alle vier de hele dag veel plezier gehad met de verschillende attracties. Vergeleken met Legoland Duitsland is Legoland Billund veel kleiner en wat minder spectaculair, maar dat mocht de pret niet drukken. Juist daardoor kon Boaz in bijna alle attracties en Ezra heeft ook heel veel meegemaakt. Verder was het heel erg rustig, je kon bij veel attracties gewoon blijven zitten als je nog een keer wilde. Ezra vond de treintjes, bootjes, vliegtuigjes en de wildwaterbaan het leukst. Aan het eind van de dag hebben ze zich nog lekker samen uitgeleefd in Duploland. Willy werd door Boaz overgehaald om ook een keer met hem in de Drakenachtbaan te gaan. Precies op het moment dat het wel heel snel ging en Willy haar maag voelde omdraaien, zei Boaz: “Zie je nou wel, helemaal niet eng, hè?” Ook de ontmoeting met de indiaan was een groot succes. Boaz kletste honderduit tegen de man, die zowaar in redelijk Nederlands antwoordde. Ezra bekeek hem liever vanaf een afstandje. |
Bijna was de
dag minder mooi afgelopen: bij de monorail wilden we aan boord gaan. Ezra zat er
al in en Ite hielp Boaz een handje met instappen. Plotseling begon de
monorailtrein (zo’n drie meter boven de grond hangend) te rijden. Ite gilde “Ho!
Stop!” en Willy greep in een reflex Ezra uit de trein en Boaz bij één arm, want
Boaz werd al door de trein meegenomen terwijl hij nog maar met één been aan
boord was. Toen zette de man die de boel bediende de trein snel stil, maar Boaz
was enorm geschrokken (en wij natuurlijk ook). Hij was zeker twee meter
meegesleurd, maar gelukkig had hij geen letsel opgelopen en met de volgende
trein zijn we toch maar meegegaan. De bediende bood zenuwachtig zijn excuses
aan, hij had niet goed opgelet. Lekker handig in een park vol kinderen…! Vlak
voor sluitingstijd hebben we nog flink nieuwe Lego ingeslagen in de winkel. Een
enorme bak lag vol met allerlei soorten Legosteentjes om uit te zoeken. Een
grote bak mocht je vullen totdat hij nog net dicht kon en dan kon je dat kopen
voor 150 Deense Kronen, dat is ongeveer € 21. We hebben zoveel mogelijk
steentjes op elkaar gestapeld, dan kunnen er nóg meer in! Op de terugweg naar
het huisje kwamen we in Esbjerg een McDonalds tegen, dus ja, daar hebben we
natuurlijk lekker gegeten. Boaz maakte daar in het speelgedeelte vrij snel een
Deens vriendje. Ze konden elkaar niet verstaan, maar begrepen elkaar best en
liepen hand in hand door het restaurant. Grappig, zoals Boaz heel gemakkelijk
contact maakt en vriendjes maakt. Ezra is momenteel beter in het maken van ruzie
met Deense leeftijdgenootjes. In Duploland maakte hij bijvoorbeeld flink ruzie
met een paar kinderen: duwen en trekken en lelijk doen… Moe en voldaan kwamen we
thuis, roodgebrand en met gloeiende wangetjes door de zon. Boaz en Ezra sliepen
al snel, terwijl Ite en Willy lekker gingen bubbelen in de whirlpool. Heerlijk!
Overigens, naast Legoland ligt het vliegveld van Billund, waar heel regelmatig
enorme vliegtuigen van opstegen, die dan laag over Legoland komen. Ezra vond dat
prachtig en noemde een vliegtuig een ‘vis’.
![]() Boaz bij een Legolandsoldaat |
![]() Ite en Boaz aan de Amsterdamse grachten |
![]() Willy en Ezra |
![]() stoere motorcoureur |
![]() "Bob Bouw!?" vraagt Ezra |
![]() een treintje ging uit rijden... |
Dinsdag 12 april
Vandaag hebben we lekker rustig aan gedaan. Na het ontbijt gingen
we naar het stadje Varde om boodschappen te doen. Varde is groot geworden door
de staalindustrie, het bekende staalmerk Vestas heeft hier een heel aantal
fabrieken staan. Boodschappen doen in Denemarken is voor een zuinige Hollander
een ontmoedigende bezigheid: het is vreselijk duur! ’s Middags hebben we vrij
laat geluncht en daarna ging Ezra naar bed voor een uitgebreide middagslaap, die
was hij maandag in Legoland tenslotte misgelopen. Terwijl Ezra sliep, heeft Boaz
een nieuw spel geleerd op de PS2, namelijk “Spyro, het draakje”. Hij kon er geen
genoeg van krijgen en heeft tot aan het avondeten doorgespeeld. Hij zat zo’n
beetje letterlijk in het spel: als Spyro zich moest omdraaien, draaide Boaz zich
met de gamepad ook om en stond dan met zijn rug naar het beeldscherm
(achteromkijkend) te spelen! Ezra heeft lief gespeeld met zijn dieren en
autootjes, Ite en Willy zaten te lezen en hielpen Boaz af en toe. Zo ging de
middag voorbij en gingen we pizza’s eten. Na het avondeten gingen Boaz, Ezra en
Willy samen uitgebreid in de whirlpool.
Woensdag 13 april
’s Morgens vertrokken we met de auto naar Århus. We reden een
prachtige route: onder andere een kilometer of 40 richting het noorden over een
smalle landstrook met aan de linkerkant de duinen bij de Noordzee en aan de
rechterkant de Ringkøbing Fjord; heel apart deze weg tussen het water door en
overal prachtige huisjes, grote boerderijen en kleine vissershutjes. Vervolgens
staken we het Deense land over van de Westkust naar de Oostkust via Herning en
Silkeborg. Een heel afwisselend landschap om door te rijden. In de middag kwamen
we in de havenstad Århus aan, de tweede stad van Denemarken qua inwonersaantal.
Het is een echte moderne industriestad, maar we gingen eerst naar
openluchtmuseum “Den Gamle By” (De oude stad) om het oude Denemarken te
bekijken. Vanuit heel Denemarken zijn hier koopmanshuizen neergezet en
ingericht. Leuk was het dat er ook mensen rondliepen die er als het ware
leefden. Zo hebben Ite, Willy en Ezra ambachtelijk brood geproefd met een soort
spekvet met appel en ui erop gesmeerd met daarop een beetje zeezout. De mevrouw
die dit zelf gemaakt had, vertelde honderduit over haar leven van vroeger.
Gelukkig in het Engels, dus was het goed te volgen. Boaz vond het erg
interessant en leuk om te zien hoe vroeger alles was, hij vroeg ook veel.
![]() Den Gamle By |
![]() Boaz met twee 'bewoners' |
![]() voor de bakkersetalage |
Na het bezoek aan dit leuke openluchtmuseum reden we het centrum van Århus in en we parkeerden bij haven 2. We hebben het stadscentrum bij de kathedraal kort bezocht, er was niet echt veel te bekijken. De stad is vooral bezig met handel en industrie; prachtige oude gebouwen en een historische kern zijn er eigenlijk niet. Daarna wandelden we het havengebied in. Af en toe voer een schip de haven binnen vanuit het Kattegat, de zee tussen Denemarken en Zweden. Spectaculair was de binnenkomst van een enorme ferry, die met hoge snelheid over zee naar de haven kwam. Boaz vond het net een grote speedboot. Vlak bij de haven minderde de ferry plotseling vaart en achteruit voer hij naar de kade. Daar gingen de achterkleppen open en er kwam een grote stroom auto’s en vrachtwagens uit. Boaz vond ‘Kattegat’ overigens maar een rare naam: “Het zal er dan wel stinken!” zei hij. Rond vijf uur gingen we weer in de auto terug naar ons huisje. We reden nu via de oostkust naar het zuiden langs Vejle, waar we met een grote brug over een fjord reden. Bij Kolding gingen we westwaarts naar Esbjerg en rond 19 uur waren we weer in Jegum. |
|
Donderdag 14 april
’s Morgens stond Ite om half zeven op en vertrok voor een
wandeling in de ochtendstilte. De route voerde door het natuurgebied van Jegum
en langs een viertal grafheuvels uit de 3e/4e eeuw. Na het ontbijt vertrokken we
samen naar Blåvand, een strandplaatsje op de uiterste westpunt van Denemarken.
Het was niet echt strandweer: mistig en lichte regen. Toch hebben we een leuke
strandwandeling in de buurt van de oude vuurtoren gemaakt. Het was eb en overal
waren mensen aan het speuren. Eerst dachten we dat ze schelpen zochten, maar ze
liepen allerlei mooie exemplaren voorbij. Daarom vroeg Ite aan een man, waarnaar
ze aan het zoeken waren. De man legde uitgebreid uit dat ze barnstenen zochten,
dat is versteende hars van de bomen die miljoenen jaren geleden hebben gegroeid
op de plek waar nu de Noordzee is. Hij liet ons een klein stukje zien, dat hij
zojuist gevonden had: een oranje glasachtige steen. We mochten het hebben, heel
aardig! Na de wandeling zijn we nog even gaan winkelen in het dorpje en hebben
we, hoe kan het ook ander, Lego gekocht. Terug in ons huisje hebben we gegeten
en is Ezra naar bed gegaan. Ook Willy heeft even lekker op bed gelegen, terwijl
Boaz weer met de PlayStation speelde en Ite lekker zat te lezen. Toen Ezra weer
wakker was gingen we naar het zwembad in Oksbøl. Ite en Willy zijn daar ook nog
in de sauna geweest. Boaz wilde met Ite mee, maar hield het na een paar seconden
al voor gezien, ’t was hem veel te heet! Om vier uur ging het zwembad dicht en
we besloten – nu het weer droog was – om nogmaals naar het strand te gaan, nu
naar het Hennestrand. Daar hebben we heerlijk en lang gewandeld, in de duinen
gespeeld en veel mooie foto’s gemaakt. We waren alle vier echt hongerig toen we
weer thuis kwamen.
![]() bij de vuurtoren van Blåvand |
![]() Boaz duwt Ezra door het Noordzeewater |
![]() twee broertjes op het Hennestrand |
Vrijdag 15 april
Onze laatste volledige dag in Denemarken, die we dan ook ten
volle hebben benut. ’s Morgens vroeg rond kwart voor zeven vertrokken Ite en
Boaz naar het Hennestrand voor een stevige ochtendwandeling. Eerst een heel stuk
door de prachtige duinen (die overal gewoon belopen mogen worden) en daarna
terug over het strand. Op de terugweg hebben ze versgebakken broodjes gekocht
bij een bakkertje. Boaz at er in de auto terug naar het huisje al één op. Thuis
zaten Willy en Ezra al hongerig te wachten. Na het ontbijt vertrokken we naar
het stadje Ribe, de oudste stad van Denemarken. Het is een heel gezellig
plaatsje met veel oude geveltjes en knusse straatjes. Ite en Boaz hebben samen
de toren van de kathedraal beklommen: 242 treden heen en ook weer terug. Bovenop
was het uitzicht fantastisch. Tijdens de wandeling hebben we lekkere zoete
broodjes gekocht als lunch. Op de terugweg naar Jegum volgden we de kustweg naar
Esbjerg. Daar kwamen we langs vier enorme zittende mensfiguren van witte steen
die uitkijken over de Noordzee. Terug in Jegum zijn we een uurtje bij het
centrum geweest om te spelen in de speeltuin en om de e-mail te checken. Weer
bij het huisje hebben we de tuinstoelen op het terras gezet en zaten we heerlijk
in het zonnetje buiten. Ook het avondeten deden we buiten, het was deze dag ook
zo lekker warm: ruim 20 graden en een strak blauwe hemel. Na het avondeten
gingen we weer naar het zwembad in Oksbøl, waar we ruim anderhalf uur hebben
rondgedreven. Ezra genoot er echt van en is helemaal niet bang. Ook Boaz is
absoluut watervrij, hij springt van de kant, duikt, gaat kopje onder - het maakt
hem allemaal niet uit. Toen was het tijd voor de jongens om naar bed te gaan.
Ite en Willy begonnen al een klein beetje met inpakken en hebben de rest van de
avond rustig aan gedaan om de volgende dag fit te zijn voor de grote schoonmaak
en de terugreis naar Amersfoort.
![]() leuke oude gevels in Ribe |
![]() mmmm... een chocoladebol! |
![]() twee sterke mannen boven op de kathedraalstoren van Ribe |
![]() Boaz aan de voet van de één van de enorme beelden bij Esbjerg |
Zaterdag 16 april
We zijn deze dag vroeg opgestaan en hebben eerst lekker ontbeten.
Daarna ging Boaz weer achter de PlayStation en Ezra mocht toekijken. Zo waren de
kinderen lekker rustig en konden Ite en Willy alles opruimen, schoonmaken en de
auto inpakken. Exact om 10.00 uur reden we bepakt en bezakt van het huisje weg.
Bijna een half uurtje later leverden we de sleutel en de papieren in bij het
uitgiftepunt in Varde en toen begon de grote terugreis. Het ging allemaal heel
voorspoedig, de kinderen waren lief en het was lekker reisweer. Onderweg hebben
we drie maal een lange stop gemaakt en om 18.45 uur waren we in Amersfoort, waar
we bij de McDonalds hebben gegeten. Een uurtje later, om tien voor acht, waren
we weer thuis!
|
|