Archief columns 2005 Archief columns 2006 Archief columns 2007 Archief columns 2008 Archief columns 2009 Archief columns 2010 Archief columns 2011 Terug

Pasen

Het gesloten graf – plaats van dood en einde –
Het is open en verlaten – teken van een nieuw begin.
Waar de dood heerste lag de sleutel naar het leven,
zwakheid bleek de sleutel tot kracht.

Waar eerst het donker alles gevangen hield,
brak het licht met kracht door de rotsen heen.
Stoere, barse soldaten maakten vluchtend plaats
voor een vriendelijke, uitnodigende engelenwacht:

‘Kom, zie de plaats waar Hij gelegen heeft,
Hij is hier niet meer, Hij is opgestaan!’

April 2011    De Gekruisigde

In rooms-katholieke kerken, kloosters en huizen zie je meestal kruizen met Jezus er aan. Wanneer Boaz als kleuter zo’n kruisbeeld zag, riep hij bezorgd dat de mensen het niet goed begrepen hadden: “Jezus hangt toch niet meer aan het kruis? Hij is opgestaan, Hij leeft!” En daar had hij natuurlijk helemaal gelijk in. In protestantse kerken zie dan ook over het algemeen lege kruizen.

Toch… de opstanding van Jezus is dan wel een cruciaal kernpunt van ons geloof, maar zonder sterven zou er ook geen opstanding zijn geweest. Een god die uit de dood opstaat is opmerkelijk, maar het ligt wel in de verwachting dat een god dat kan. Maar een god die zijn godgelijk zijn aflegt en sterven wil? (Filippenzen 2:8) Dat is gewoonweg ongehoord! Toch is dat wat God in zijn zoon Jezus heeft gedaan: Hij wilde sterven voor de mensen. Wat een vreemd verhaal! Wat een dwaasheid zelfs! Maar juist die dwaasheid is de crux (!) van ons geloof: “De boodschap van het kruis is voor mensen die verloren gaan, dwaasheid, maar voor wie gered worden, voor ons, is ze een goddelijke kracht.” (1 Korintiërs 1:18 GNB)

Dat Jezus de Gekruisigde is, was ook Paulus’ boodschap: “Want ik had mij voorgenomen niets anders onder u te weten dan Jezus Christus, en Die gekruisigd.” (1 Korintiërs 2:2 Herziene SV) Of in de woorden van de Groot Nieuws Bijbel: “De enige kennis die ik u heb willen brengen, was Jezus Christus, de gekruisigde Jezus Christus.” Het gekruisigd zijn krijgt zo alle nadruk, want dát is pas opzienbarend: Gods Zoon als vervloekte tussen hemel en aarde…

Natuurlijk: een leeg kruis voorkomt dat je het beeldje gaat vereren en dat je zo het verbod om afbeeldingen van God te maken of beelden te aanbidden overtreedt. Toch staan kinderbijbels vol met tekeningen die Jezus afbeelden. Uiteraard zijn die tekeningen nooit bedoeld om een afbeelding van Jezus te hebben waarmee je Hem kunt aanbidden. Ze dienen slechts als illustratie, om het verhaal dicht bij de kinderen te brengen.
Wel, vanuit zo’n gezonde houding is er wat mij betreft dan ook niets tegen kruisbeelden mét Jezusfiguur. Het brengt de boodschap van de Gekruisigde heel dicht bij: zoals Hij daar hing, had ik het verdiend om vervloekt te zijn, van God en mensen verlaten… Maar God zij dank – Hij onderging het voor mij.
Niet door de opstanding (gesymboliseerd door een leeg kruis) word ik met God verzoend, maar door het bloed van Jezus aan het kruis komt er vrede met God. (Kolossenzen 1:20)

Opkijkend naar het kruis kan het je brengen tot berouw, verootmoediging en diepe dankbaarheid naar Jezus toe. De Gekruisigde wijst ons op de zonde die zoveel leed veroorzaakt heeft en nog steeds veroorzaakt. Een kruisbeeld verbindt ons niet alleen met het lijden van Jezus, maar ook met dat van onszelf en met dat van de wereld. Wanneer je dan beseft dat God zich in Jezus met ons vereenzelvigd heeft, mag het je troosten dat de last van het lijden ook door Hem wordt gedragen. Als je lijden te verduren hebt, kijk dan naar dat kruis: Hij kent het, Hij weet wat het is, Hij onderging het in elke vezel van zijn lijf.
Deze gedachten krijg ik minder snel bij een leeg kruis. Daarom kan een kruisbeeld mét Jezus waardevol zijn. Zolang we naast die boodschap van de Gekruisigde ook maar de rest van Gods heilsplan niet vergeten: Hij is behalve de Gekruisigde en de Gestorvene ook de Opgestane en Opgevarene! “Christus is het Die gestorven is, ja wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook aan de rechterhand van God is, Die ook voor ons pleit.” (Romeinen 8:34 Herziene SV)

Het kruis was geen eindpunt waarop alles dood loopt, want Jezus is de Opgestane en de Levende. (Markus 16: 6, Lukas 24:5) Dat geeft ons hoop op nieuw leven – straks, maar ook nu al: we mogen veranderen naar het evenbeeld van Gods Zoon. (Romeinen 8:29) En dat kan echt, want Hij heeft ons vrij gemaakt! Toen de Levende zelf niet meer in het graf te vinden was, lagen er namelijk alleen nog de windsels en doodsdoeken: zichtbare tekens dat alles wat ons gebonden, geblinddoekt en gekneveld hield, achterblijft in het graf van Jezus. (Lukas 24:12, Johannes 20:5-7)

De Gekruisigde leeft! Die dwaze boodschap van het kruis is voor ons een goddelijke kracht. (zie 1 Korintiërs 1:18-25) Een kracht die redt en troost, die hoop geeft en levend maakt. Een kracht die het onmogelijke werkelijkheid maakt: oude mensen worden nieuwe mensen.
Door Jezus wordt duidelijk dat u uw vroegere levenswandel moet opgeven en de oude mens, die te gronde gaat aan bedrieglijke begeerten, moet afleggen, dat uw geest en uw denken voortdurend vernieuwd moeten worden en dat u de nieuwe mens moet aantrekken, die naar Gods wil geschapen is in waarachtige rechtvaardigheid en heiligheid. (Efeziërs 4:22-24)