Archief columns 2005
Archief columns 2006
Archief columns 2007

Archief columns 2008
Archief columns 2009
Terug


December 2008 - Januari 2009

Eindelijk is de uitslag bekend: Barack Obama wordt in januari de nieuwe president van Amerika. Het was een langdurige en felle strijd. Alles draaide om de vraag: wie is de grootste, de beste, de slimste? En wie kan ervoor zorgen, dat Amerika het machtigste en invloedrijkste land op aarde blijft?
Bij God – de Almachtige – draait het trouwens helemaal niet om macht, maar om dienen. Dan is de vraag: wie wil de minste zijn, de kleinste? Jezus leerde dat aan de discipelen, toen die vroegen wie de belangrijkste was. Hij zette een kwetsbaar kind in het midden van die grote mannen en zei: “Wie zichzelf vernedert en wordt als dit kind, die is de grootste in het koninkrijk van de hemel.”
Misschien dat God daarom juist als een klein kind in de wereld gekomen is. Dat kwetsbare Kind in de voerbak kwam om ons te dienen. Daarom werd Hij in Gods Koninkrijk de grootste!

Jezus zei tegen hen: “Vorsten oefenen heerschappij uit over de aan hen onderworpen volken, en wie macht heeft laat zich weldoener noemen. Laat dat bij jullie niet zo zijn! De belangrijkste van jullie moet de minste worden en de leider de dienaar.” (Lucas 22:25-26)



November
2008

De dagen worden in november somberder en killer. Op sommige dagen zie je niet eens goed waar de zon staat en waar dus het licht vandaan komt. Er is wel licht, maar je ziet de lichtbron niet. We noemen dat diffuus licht. Je kunt dan de richting van het licht alleen bepalen door te kijken naar de schaduw op aarde.
Mensen die God niet kennen, leven vandaag de dag als het ware ook in een wereld met diffuus licht. Er is wel licht (Matteüs 5:45), maar de Bron van licht en leven wordt door hen niet gezien. Zonder lichtbron is het moeilijk om je te oriënteren en dat geldt ook voor je leven: zonder God weet je niet goed wat de goede weg is. Gelukkig laat God ons niet ronddwalen, maar laat Hij zich vinden. Daarvoor kun je kijken naar zijn schaduw op de aarde: Jezus, het licht voor de wereld!

…de schaduw van een stralende wolk gleed over hen heen en uit de wolk klonk een stem: “Dit is mijn geliefde Zoon, in Hem vind Ik vreugde. Luister naar Hem!” (Matteüs 17:5)


Oktober 2008

De laatste tijd heb ik veel bewondering gekregen voor Mozes. Op school heb ik verteld over zijn bezoeken aan Farao. Hoe vaak ging hij niet naar de Egyptische koning om te vragen of die het volk Israël wilde laten gaan? En telkens beloofde Farao dat Israël mocht gaan, als die plaag voorbij ging. Maar als Mozes dan voor hem bad, zodat de straf afgelopen was, trok Farao zijn belofte weer in. Om moedeloos van te worden…
Toch ging hij elke keer weer opnieuw naar het paleis. Hoe kon hij dat toch volhouden? Ik denk dat het iets te maken heeft met wat Mozes geleerd had toen God hem riep – daar in de woestijn bij die brandende struik. Toen had hij namelijk als eerste mens Gods eigen naam te horen gekregen! “Ik ben erbij, Ik ben die er zijn zal.” (Exodus 3:14) Die naam garandeert ons, dat God machtig en betrouwbaar is en ons niet in de steek laat. Omdat Mozes die naam kende, wist hij dat God bij hem was. Dat gaf hem kracht en moed om vol te houden. Jezus heeft ook een erenaam, die ons die garantie (opnieuw) geeft: Immanuël – God is met ons.

Wie uw naam kent, kan op u vertrouwen, u verlaat niet wie u zoeken, HEER. (Ps. 9:11)


September 2008

In de zomervakantie waren we een dagje op het strand. Met een stok tekenden we een hart en daarbij de eerste letters van onze namen als een teken van liefde voor elkaar. Maar inmiddels is het allemaal al weer verdwenen, de golven spoelden het weg.
Mensen schrijven graag hun naam of de naam van een geliefde ergens op: kijk maar naar graffiti, de namen in boomstammen of schooltafeltjes gekerfd, de naam in een trouwring of op een vriendschapskettinkje. Namen zijn belangrijk. Zonder naam besta je als het ware niet. Daarom heeft elk kind recht op een naam. (Kinderrechten, artikel 7) Want als je een naam hebt, wordt jouw bestaan door anderen erkend. Met een naam word je genoemd en gehoord.
Wat is het mooi om te weten, dat God je ook bij naam kent. Dat betekent, dat je bij Hem voor eeuwig bestaansrecht hebt. God troont in de hemel. Het hebreeuwse woord voor hemel is ‘shamayim’. Dat woord is familie van de woorden ‘shem’, wat ‘naam’ betekent en van ‘shama’, dat ‘horen’ betekent. Je zou dus kunnen zeggen: de hemel is de plaats waar God je naam kent en waar Hij jou hoort. Zo hoog – daar kunnen golven je naam nooit wegspoelen.

…verheug je omdat jullie naam in de hemel opgetekend is. (Lucas 10:20)


Juli 2008

Er was eens een man die voor zijn verjaardag een cruise kreeg aangeboden van zijn vrienden. Blij over zo’n duur cadeau ging hij aan boord en genoot van alles wat er te zien en te doen was. Maar drie keer per dag verdween hij in zijn eigen kamer en niemand zag hem tijdens het ontbijt, de lunch of het luxe diner. Toen de reis was afgelopen, nam hij afscheid van de kapitein. Die vroeg hem, waarom hij nooit had meegegeten van al dat lekkere eten op het schip. De man bloosde en zei verlegen: “Dat kan ik nooit betalen! Het zag er zo luxe uit, dat kost vast heel veel!” De kapitein was verbaasd en antwoordde: “Maar meneer, uw verblijf hier aan boord is all-inclusive. Dus ook het eten en drinken is bij de prijs inbegrepen!”
Tja, da’s zonde, hè? Toch leven heel veel mensen net zo als deze man. Ze geloven wel dat er een God is, maar hebben geen idee van alle gaven die God ons geven wil. Maar Gods cadeau is echt compleet en all-inclusive: liefde, vergeving, eeuwig leven, de Heilige Geest, toekomst, zegen, vrede, blijdschap, … en ga zo maar door. Je krijgt alles wat je nodig hebt voor een gelukkig leven, nu en altijd. Zelf hoef je daarvoor niets mee te nemen. Denk dus alsjeblieft niet te klein van God en zijn gaven!

Zal Hij, die zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar Hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven, ons met Hem niet alles schenken? (Rom.8:32)


Juni 2008

Deze junimaand kleurt Nederland weer helemaal oranje: het EK voetbal begint op 7 juni! In sommige straten zijn alle huizen met rood-wit-blauw en oranje versierd. Echte fans praten nergens anders meer over. M’n deurmat ligt elke dag vol met folders voor nieuwe tv’s, zodat je het EK haarscherp kunt volgen. Bij één winkel krijg je bij een nieuwe tv zelfs een gratis frituurpan cadeau. Dat wordt helemaal gezellig: op de bank met een bord bitterballen voor de buis! Samen eten en voetbal kijken: “Hup Holland hup! Wie wil er nog een bitterbal?” Ja, samen eten en samen voetbalfan zijn geeft een band, hoe verschillend we anders ook zijn.
Diezelfde band tussen verschillende mensen, proef ik ook in de verhalen over de pasgeboren kerk. In het boek Handelingen kun je lezen hoe de gelovigen vlak na Pinksteren met elkaar samen leefden. Ze kwamen elke dag bij elkaar, aten thuis bij elkaar en deelden alles samen. Ik kan me voorstellen, dat ze over niets anders meer konden praten dan over Jezus en alles wat ze met Hem hadden meegemaakt of over Hem hadden gehoord. Samen met al die verschillende mensen fan en volgeling van Jezus zijn geeft ook een band.
Een groot verschil met het EK zie ik ook: de oranjegekte zal na deze maand wel weer snel verdwijnen – en helemaal als Nederland uitgeschakeld wordt. Maar de ‘Jezusgekte’ is na 2000 jaar nog steeds niet voorbij!

Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde. (Handelingen 2:44, 46)


Mei 2008

Een maand geleden was ik bij een vijvertje vol met kikkerdril en van de week kwam ik daar opnieuw. Nu krioelde het er van de kleine kikkers. Dat had ik natuurlijk al verwacht, omdat ik eerder zoveel kikkerdril zag.
Vroeger begrepen de mensen trouwens niet waar kikkers vandaan komen. Ineens waren ze er, maar of ze nou uit een ei kwamen of aan de bomen groeiden…? Wij weten inmiddels wel beter: kikkers komen uit kikkerdril, van kikkerdril worden het donderkopjes, vervolgens kikkervisjes en uiteindelijk worden het kleine kikkertjes. Ik snap wel, dat ze dat vroeger niet wisten, want voordat een kikker echt een kikker verandert hij dus steeds van vorm en tóch is het hetzelfde beestje. Zo’n gedaanteverandering heet ‘metamorfose’.
Mensen doen ook wel eens een metamorfose bij zichzelf. Dan zijn ze niet tevreden over hun uiterlijk en door middel van operaties, nieuwe kleren en een mooi kapsel worden ze dan veranderd tot de mens die ze eigenlijk willen zijn.
Wist je dat God ons ook een metamorfose wil geven? Hij wil ons veranderen tot de mensen die Hij bedoeld heeft. Toen God de mensen schiep, maakte Hij hen als zijn evenbeeld (Genesis 1:26-27), maar inmiddels lijken we soms meer op Gods vijand (Satan), dan op God zelf! En daar wil Hij dus verandering in brengen.
Met Pinksteren vieren we dat de Heilige Geest aan de volgelingen van Jezus werd gegeven. Die Heilige Geest wil ons van gedaante laten veranderen, zodat we weer op onze Vader in de hemel gaan lijken. Net zoals kikkerdril van gedaante verandert, waardoor het op vader kikker gaat lijken. Zo geeft de Heilige Geest ons een metamorfose om als kinderen van God steeds meer op de hemelse Vader te gaan lijken.

Wij allen die met onbedekt gezicht de majesteit van de Heer zien, zullen meer en meer door de Geest van de Heer naar de majesteit van dat beeld worden veranderd*. (2 Korintiërs 3:18)
*Hier staat in het Grieks ‘metamorfose’!


April 2008

Het zal in de Friese plaatsen Makkum en Franeker nu best een zenuwachtige drukte zijn: het is al bijna 30 april en dan komt de koningin daar op bezoek! Alles wordt dus netjes schoongemaakt en wat kapot is, wordt gerepareerd. De tuinen moeten netjes zijn en al het houtwerk keurig geverfd. Fanfarekorpsen en majorettes oefenen eindeloos de muziek en danspasjes, want alles moet in orde zijn voor de komst van de koningin. Zo’n belangrijke gast moet je tenslotte met stijl ontvangen! Daarom is iedereen dus druk bezig met alle voorbereidingen voor Koninginnedag.
Eén dag later is het Hemelvaartsdag. Dan herdenken wij dat Jezus naar de hemel is gegaan. Daar zit Hij nu aan de rechterhand van God de Vader. (Marcus 16:19) Hemelvaart was dus de troonsbestijging van Koning Jezus. Tussen Pasen en Hemelvaart liggen veertig dagen. In die tijd was Jezus veel bij zijn discipelen. Lucas schrijft in Handelingen 1:3 “Na zijn lijden en dood heeft Hij hun herhaaldelijk bewezen dat Hij leefde; gedurende veertig dagen is Hij in hun midden verschenen en sprak Hij met hen over het koninkrijk van God.” Toen Hij op die donderdag naar de hemel ging, zei Hij dat zij het Goede Nieuws over Gods koninkrijk de wereld in moesten brengen: “Ik heb alle macht in hemel en op aarde gekregen. Ga er daarom op uit om alle volken tot mijn discipelen te maken.” (Matteüs 28:18-19) En eens zal Jezus weer terugkomen op de wolken: “Dan zal iedereen Mij zien komen in de wolken, met veel macht en schittering.” (Marcus 13:26) Dan wordt Jezus voor iedereen zichtbaar als de Grote Koning! Dat zal me een feest zijn – een feest waarbij Koninginnedag verbleekt. Als wij al zo ons best doen voor de koningin, hoe bereiden we ons dan voor op de komst van de Hemelse Koning? Door gewoon te geloven dat Hij terugkomt en ondertussen dicht bij God te blijven. Want van Jezus kun je leren om te leven, zoals Hij het graag wil. Ben jij klaar voor Koningsdag?

Blijf dus in Hem, kinderen. Dan kunnen we vol vertrouwen zijn wanneer Hij verschijnt en hoeven we ons niet te schamen bij zijn komst.
(1 Johannes 2:28)


Maart 2008

Als je op een heldere avond in de auto rijdt en naar de maan kijkt, dan lijkt het net alsof die met je meerijdt. De maan blijft namelijk op dezelfde plek staan, terwijl jij je toch met een aardige snelheid verplaatst. En weet je wat grappig is? Als ik tegelijkertijd in de tegenovergestelde richting rijd, dan denk ik óók dat de maan met mij meegaat. Maar dat kan natuurlijk helemaal niet! Toch staat de maan ook niet stil, want die draait in ongeveer 1 maand een keer om de aarde heen.
Het verschijnsel dat de maan met jou en mij lijkt mee te gaan, wordt veroorzaakt door de enorme afstand van de maan tot de aarde. Door die afstand van 400.000 kilometer (dat is 10 keer de omtrek van de aarde) lijkt de maan stil te staan, de beweging is gewoon te klein om te zien. En iets dat ver weg is en stilstaat, lijkt met je mee te bewegen. Kijk maar eens uit het raam van de auto. Dan zie je de vangrail dichtbij snel voorbij flitsen, de koeien verderop in de wei gaan al wat langzamer, het dorpje in de verte verdwijnt pas langzaam uit het zicht, maar de zon (of de maan) blijven de hele reis met je meegaan. Zie je wel? Door die grote afstand lijken ze juist bij je te blijven!
De zon en de maan zijn door God gemaakt om de tijden aan te geven. En juist doordat ze altijd bij je blijven, wijzen ze je als het ware steeds op de Schepper. De zon en de maan veroorzaken ook schaduwen op de aarde. Een schaduw blijft altijd bij je, die kan je niet in de steek laten. De Bijbel vertelt ons, dat je God ook als zo’n schaduw mag zien. Hij is altijd bij je, waar je ook heen gaat. Als je linksaf slaat, gaat Hij mee. Ga je rechtdoor, dan is Hij erbij. Maar het mooie is, dat Hij ook bij mij is. Terwijl ik helemaal niet bij jou in de buurt hoef te zijn. Net zoals de zon en de maan ons alle twee een schaduw geven en met ons allebei meegaan, zo blijft God ook steeds bij al zijn kinderen. Heel dichtbij, beschermend en zo vertrouwd als je eigen schaduw!

De HERE is je beschermer; zoals je schaduw je nooit verlaat, blijft ook Hij altijd bij jou. De zon en de maan kunnen je geen kwaad doen. Altijd is Hij bij je. De Heer beschermt je, waar je ook gaat. Niet alleen vandaag, maar altijd, tot in eeuwigheid. (Psalm 121:5,6,8)


Februari 2008

Op mijn fiets heb ik een klein kompasje en dat is zo af en toe best handig. Vooral in een gebied waar je de weg niet goed kent. Als je een beetje weet in welke richting je moet rijden, kun je met het kompas controleren of je nog steeds de goede kant op gaat.
Een kompas doet eigenlijk niet veel meer dan aanwijzen waar de Noordpool ongeveer ligt. Het wijzertje is – net als de Noordpool – magnetisch en magneten hebben twee kanten: een pool en een tegenpool. De pool trekt aan en de tegenpool stoot af. Een kompas helpt je de goede kant op, door de aantrekkingskracht van de goede pool en de afstotende werking van de tegenpool.
Zo zou je de regels van God ook een kompas kunnen noemen. Ze richten je op het goede en daardoor stoot je het kwade af. Alleen door je op het goede te richten kun je op de goede weg blijven en zul je de eindbestemming kunnen bereiken.

Zoek het goede, niet het kwade. Dan zullen jullie leven... (Amos 5:14)


December 2007 - Januari 2008

Heb jij al goede voornemens? Zoals: minder ruzie maken met je broertje of zusje, beter je best doen op school, niet meer zo veel roddelen… Als je dat veranderen kan, word je vast meer gelukkig. En omdat er een nieuw jaar begint, heb je het idee dat het nu ècht gaat veranderen… Een nieuw jaar, een nieuw begin! Maar ja, wat komt daar nou na een paar weken van terecht? De meeste goede voornemens zijn in februari alweer vergeten.

In de Bijbel kwam ik iemand tegen die ook een prachtig voornemen had: hij wilde voortaan gaan leven naar de regels van God. Zijn voornemen heeft hij opgeschreven in een lang lied, het langste uit de Bijbel: Psalm 119. De psalm begint net als een nieuw jaar met een gelukwens: Gelukkig wie de volmaakte weg gaan en leven naar de wet van de HEER.
Maar hoe doe je dat? Hoe kun je leven naar de regels van God? Je zou de hele psalm eens moeten lezen. Dan zal je opvallen dat de schrijver steeds vraagt om redding, hulp en inzicht, terwijl hij tegelijkertijd ook steeds God looft en bedankt voor diezelfde dingen. En dat is de sleutel om dit voornemen een succes te laten worden: je weet dat je het niet alleen hoeft te doen, maar met de hulp, wijsheid en kracht van God! Alleen zó kun je de leefregels van God steeds beter begrijpen en toepassen. En dat verandert echt iets, zodat er van je goede voornemens wat terecht kan komen!

Maak mij, HEER, met uw wegen vertrouwd, leer mij uw paden te gaan. Wijs mij de weg van uw waarheid en onderricht mij, want u bent de God die mij redt, op u blijf ik hopen, elke dag weer. (Psalm 25:4-5)


Eye-opener is de maandelijkse column van Ite op kinderpagina BASiC in de Griffel, het kerkblad van de Christengemeente Soest.