Van 1 t/m 5 mei 2006 waren we op vakantie in De Haan aan de Belgische Noordzeekust.
Op deze pagina is het reisverslag te lezen, voorzien van mooie foto's.

Maandag 1 mei 2006
’s Morgens ging de wekker al heel vroeg voor Willy en Boaz: tijd voor de wekelijkse zwemles. Toen ze terug waren, hebben we de hele ochtend rustig aan ingepakt en nog wat huishoudelijke klusjes gedaan. Rond 11.20 uur vertrokken we op weg naar België, naar Sunparks De Haan aan de Belgische Noordzeekust. Volgens Boaz – die nogal opzag tegen de lange rit – gingen we op ‘verkantie’. Tot aan het inpakken was het mooi weer, droog en af en toe zonnig. Maar de hele route hebben we regen gehad. Rond het middaguur hebben we gegeten op een parkeerplaats onder Breda. Boaz vermaakte zich tijdens het rijden door naar de dvd’s van Ice Age te kijken. Ezra viel rond 14.15 uur in slaap.
Precies om 15 uur kwamen we aan bij het park, dat is het tijdstip waarop je het huisje in mag. Helaas waren we lang niet de enige gasten, er stond een aardige file voor de ingang. Gelukkig konden we snel doorrijden naar de receptie voor het inchecken. Vervolgens gingen we het huisje zoeken. Dat viel nog niet mee, want in het hele park stond het verkeer vast, de straatjes zijn nogal smal en duidelijk niet gebouwd op zoveel auto’s tegelijk. Het huisje staat ook vrij achteraf, heel rustig, maar ook moeilijk bereikbaar. Uiteindelijk vonden we een plekje om de auto te parkeren en toen konden we de spullen naar het huisje gaan brengen. Om de kinderen ondertussen te vermaken, had Willy een verrassing voor ze in petto: een heel stel nieuwe dino’s van Little People. Ze vonden het prachtig!

Dinsdag 2 mei 2006
’s Morgens was Ezra als eerste wakker, om half zeven vond hij het wel weer genoeg. Willy kon het nog tot zeven uur rekken, maar toen ging het niet meer. Alle mannen gingen naar beneden, terwijl moeders nog even lekker kon gaan liggen. Vanaf 8 uur is de supermarkt open, dus Ite en Boaz vertrokken op tijd om lekkere verse broodjes te gaan scoren. Na het ontbijt bleven we tot een uur of tien in het huisje, gezellig koffie drinken, spelen en lezen. Boaz en Ezra kregen van Willy opnieuw een verrassing: drie tonnetjes met verschillende dieren, namelijk dinosauriërs, Afrikaanse dieren en schildpadden. Ezra eigende zich direct de wilde dieren toe en kon het maar niet aanhoren dat ze ook voor Boaz zijn. Dan werd hij woest! Gelukkig vermaakte Boaz zich uitstekend met de dino’s, dus het leverde weinig ruzie op.

Boaz en Ite gingen na het eten samen naar het zwemparadijs en hebben ruim anderhalf uur heerlijk in het water doorgebracht. Toen ze weer terug kwamen, werd juist Ezra weer wakker. Willy had ondertussen buiten in het zonnetje op het terras zitten lezen.
Nu vertrokken we met de auto voor een leuke rit langs de kust. We wilden eigenlijk naar het strand bij Knokke-Heist of naar de duinen van natuurreservaat Het Zwin. We kwamen na een mooie rit bij Het Zwin terecht, waar ook een vogelreservaat is. In dat vogelreservaat woont een groep ooievaars, die het daar zo naar de zin heeft dat ze niet meer meedoen aan de vogeltrek. De lucht was er vol met ooievaars en ze kwamen op de grond ook vlak bij ons. Er was een meneer die ze stukjes kaas voerde en Boaz mocht hem daarbij op een gegeven moment helpen. Ze aten bijna bij Boaz uit de hand. Ezra vond het ook prachtig, de vogels waren groter dan hij zelf. Ezra dacht eerst dat het struisvogels waren. Enthousiast ‘struisvogels’ roepend rende hij achter de grote vogels aan. Toen Willy hem duidelijk maakte dat het ooievaars waren, maakte hij er eerst ‘struisooi’ van, maar later noemde hij het beestje ook bij de juiste naam. We hebben ons ongeveer een half uur met de ooievaars vermaakt.

Toen was het al vrij laat geworden, tijd om een winkel op te zoeken voor de boodschappen. Bij Delhaize in Knokke-Heist kochten we alles wat we nodig hadden en toen gingen we via Blankenberge weer terug naar Wenduine en De Haan. Onderweg kreeg Ite ineens hevige buikkramp, zo erg dat verder rijden niet meer lukte. In Blankenberge zette hij de auto aan de kant en vluchtte een restaurant in. Daar mocht hij gelukkig gebruik maken van het toilet, zodat de reis even later opgelucht weer voortgezet kon worden. In Wenduine hebben we de auto weer aan de kant gezet, nu om de duinen te beklimmen. Dat was inderdaad een hele klim omhoog, maar daarna was het uitzicht op zee geweldig. We hebben een half uurtje op het strand en in de duinen gelopen. Toen was het echt wel tijd om weer naar ons huisje terug te gaan voor de avondmaaltijd.

Na het eten gingen de jongens direct naar bed, maar dat was ook wel logisch: het was al kwart voor negen! En Willy had ze ook nog mooi voorgelezen uit een nieuw kijk- en voelboek over dinosauriërs; de jongens zijn tenslotte echte dino-fans. ’s Avonds deden Ite en Willy gezellig een spelletje en hebben ze nog wat zitten lezen voordat ze lekker op tijd naar bed gingen.

Woensdag 3 mei 2006

Donderdag 4 mei 2006
We stonden op tijd op om zo snel mogelijk na het ontbijt op pad te kunnen. Vandaag gingen we namelijk naar Plopsaland! Kaarten kochten we onderweg bij het postkantoor van De Haan, dat scheelt namelijk 2 euro per kaartje – typisch Hollands… Het was geweldig weer, ’s morgens stond de thermometer al op 25 graden. Toen we ’s avonds om zes uur Plopsaland verlieten was het nog steeds 26 graden, dus overdag zal het tegen de 30 graden zijn geweest. In het park was het over het algemeen erg rustig, er waren alleen wat Nederlanders en Belgische schoolklassen. Bij de meeste attracties konden we direct doorlopen en na een ritje kon je vaak ook blijven zitten. We hebben Ezra drie keer meegesmokkeld in de wildwaterbaan, eigenlijk mocht hij daar niet in, omdat hij te klein is. Maar Ezra vond het prachtig. Boaz was helemaal nergens bang meer voor, het kon hem niet hard genoeg gaan. Hij mocht ook overal in en ging vaak alleen of met Ite samen. De achtbaan van de Rollerscates ging Ezra wel wat te hard; toen ging hij in de snelle bochten een beetje huilen en wilde hij graag naar “mama toe”. We hebben twee shows bezocht, waar de jongens erg van genoten: eerst de ‘Bumba Circusshow’ en later de ‘Kabouter Klus en Radio Bembem’ show. Na afloop van de Klusshow mochten de kinderen met Klus op de foto en Ezra wilde ook dolgraag. Het leverde een paar schattige foto’s op, met name toen Boaz en Ezra tegelijk een kus gaven op de wangen van Kabouter Klus. Er was ook een nieuwe attractie, de SuperSplash. Dat was een boot die zo’n twintig meter omhoog in een toren werd opgetakeld en dan bijna loodrecht naar beneden werd gestort. Vervolgens maak je nog een hobbel om met een geweldige plons in het water terecht te komen. Je wordt er kletsnat van, maar het is erg leuk. We zijn tot het laatste moment gebleven en gingen als één van de laatsten het park uit. Voordat we naar huis gingen, moesten we nog inkopen doen voor het avondeten. Toen reden we terug naar huis. Ezra sliep al snel en Boaz zat lekker lui te lezen in het stripboek van Plop dat hij gekregen had. Thuis had Willy al snel het eten op tafel staan en na het eten gingen de jongens naar bed. Allemaal waren we moe, maar erg voldaan van de leuke en warme dag.

Vrijdag 5 mei 2006
De laatste dag alweer… Al vroeg was het een drukte van belang in het park met auto’s die volgeladen werden. Juist vandaag sliep Ezra tot ongeveer kwart voor acht. Ite en Boaz gingen eerst de auto halen, die kreeg een plekje zo dicht mogelijk bij het huis. Dat scheelde een boel geloop bij het inpakken van de bagage. Vervolgens hebben we ontbeten en daarna zaten de jongens tv te kijken, zodat Ite en Willy ongestoord alles konden inpakken en opruimen. Precies om 10 uur waren we er klaar mee, zodat we konden vertrekken. We reden eerst naar Blankenberge, waar we een bezoek brachten aan Sealife. Het was er niet zo groot en het was er mede daardoor erg druk. Hele bussen met schoolklassen werden aangevoerd, van kleine kinderen tot en met pubers. Heel opvallend dat de Franstalige klassen het drukst en meest lawaaiig waren, bij de Vlaamse schoolkinderen was veel meer rust en orde. Het aller-luidruchtigst waren overigens de franse schooljuffen, wat kunnen die commanderen! Maar orde en discipline? Ho maar! De juf was een paar minuten bezig om de kinderen keurig twee aan twee te laten staan, maar zodra ze zich omdraaide en ging lopen was het weer een zooitje. Wel leuk om te zien.

Rond half twee ’s middags hadden we Sealife helemaal bekeken en gingen we weer in de auto. Nu was het een kwestie van rijden, rijden en rijden. Onderweg hebben we een paar kleine stops gemaakt en rond half zes waren we terug in Amersfoort. We gingen niet rechtstreeks naar huis, maar eerst naar de McDonalds. Thuisgekomen gingen de jongens in bad en konden Ite en Willy aan het opruimen gaan beginnen. De vakantie is dan echt weer voorbij. We kijken er gelukkig met veel plezier op terug.