Laatste nieuws :: Archief

zondag 22 maart 2009
Willy is deze week nog voor een controle naar de cardioloog geweest, omdat de huisarts een ruisje bij het hart hoorde. De cardioloog bevestigde dit, maar verder onderzoek wees uit dat we niet ongerust hoeven te zijn. Vanwege alle drukte van de afgelopen tijd en om weer wat energie op te doen, besloten we er een weekendje tussen uit te gaan zonder de kinderen. Boaz en Ezra konden logeren bij opa en oma Van de Groep in Ermelo.

Vrijdagmiddag 20 maart
Precies om kwart over drie waren we bij de school van Boaz om hem op te halen. We reden direct door naar Ermelo, waar Boaz en Ezra bij opa en oma Van de Groep gingen logeren en Willy en Ite de caravan achter de auto zouden hangen. We waren rond kwart voor vier in Ermelo aangekomen en iets na vieren vertrokken we voor de rit naar Groenlo in de Achterhoek. Het weer beloofde veel goeds: heerlijk zonnig en een strak blauwe lucht.
Na een voorspoedige reis arriveerden we om kwart voor zes op camping Marveld. Het is een enorm recreatiecomplex met o.a. huisjes, bungalows, stacaravans, campinggedeelte, een restaurant, winkeltjes en een subtropisch zwemparadijs. We mochten uit verschillende plaatsen op de camping kiezen en het werd plaats nummer 48 op veld H, vlak bij een sanitairgebouw. Een kwartiertje later stonden we er al in de langzaam ondergaande zon.

We hebben het bed opgemaakt en de boel geïnstalleerd, waarna we naar het centrum van het plaatsje Groenlo reden. Daar wandelden we door het stadscentrum van dit historische vestingstadje en ondertussen bekeken we de verschillende restaurants. Uiteindelijk liepen we binnen bij restaurant Wissink aan het marktplein. Dit is een onderdeel van het oude familiebedrijf Wissink, dat een bakkerij, ijssalon en een restaurant exploiteert. Alle ingrediënten worden in eigen keuken bereid, bijvoorbeeld de koekjes, chocolaatjes en broodjes komen uit eigen bakkerij en het ijs uit de eigen ijssalon. Vooraf namen we huisgemaakte soep en daarna een gerecht dat ‘vleestrio’ heette, met drie stukjes mals vlees, krieltjes, patat, twee soorten warme groente, twee soorten salade en zelfgemaakte appelmoes. Als dessert nam Ite nog een coupe met straciatella ijs. Afsluitend dronken we een kopje thee of espresso. Je kon bij alles proeven, dat de kok het met zorg en liefde voor het product had gemaakt. Tevreden en volgegeten reden we naar de camping terug. In de caravan gingen we rustig zitten lezen, maar Willy dook al voor tien uur onder de wol om daar te lezen. Ze heeft echter niet veel letters gezien, want al snel vielen haar oogjes dicht. Ite heeft nog tot elf uur gelezen en wat tv gekeken en ging toen ook lekker slapen.

zaterdag 21 maart
’s Nachts vroor het behoorlijk, maar in de caravan hebben we daar absoluut geen last van gehad, we hadden het heerlijk warm. Rond half acht ging Ite er uit en zette verse koffie voor zichzelf. Willy bleef nog een uur op bed dommelen. Om kwart voor negen kleedden we ons alle twee aan en we liepen naar de supermarkt. Alles buiten was wit van de bevroren dauw, het gras knerpte onder onze voeten. Maar de lucht was weer helemaal blauw en de zon scheen al volop. In de supermarkt kochten we verse, warme broodjes en wat beleg. Tijdens het ontbijt keken we televisie. Na het eten vertrokken we met de auto om een dagje de omgeving te gaan verkennen. Een paar kilometer ten oosten van Groenlo is de grens tussen Duitsland en Nederland. Direct over de grens ligt het gehucht Zwillbrock. Hier was vroeger een klooster, maar daarvan staat nu alleen nog de barokke kerk overeind. Het interieur van deze kerk is verrassend licht en prachtig versierd. Iets verder parkeerden we de auto opnieuw, om een stevige wandeling van bijna 6 kilometer te maken rondom het Zwillbrocker Venn. Dit is een erg mooi stukje natuur met afwisselend vennen, heide, bossen, houtwallen en grasland. We liepen in ongeveer twee uur de route om het grote meer heen. In dit meer woont een grote kokmeeuwenkolonie, je hoort ze al van verre schreeuwen, wat een kabaal maken die vogels! Verder is er in het meer een flamingo-eiland. Hier woont in de zomermaanden een groep roze flamingo’s. We zagen er echter wel ééntje tussen alle meeuwen, eenden en aalscholvers. Na de wandeling reden we via Vreden naar Ahaus. In beide plaatsjes gingen we even uit de auto om het centrum te bekijken. Vreden was niet zo bijzonder, Ahaus is leuker en daar liepen we nog even binnen bij het Schloss. In het poortgebouw van dit slot was ook een klein maar leuk schoolmuseum. Vervolgens reden we via Gronau weer naar Nederland. Bij Glanerbrug gingen we de grens over en zo kwamen we in Enschede terecht. Daar hebben we een beetje door het centrum en over de bruisende markt geslenterd. Vervolgens reden we via Haaksbergen en Eibergen naar de camping in Groenlo terug. We hebben voor de caravan in het warme zonnetje koffie gedronken en zitten lezen tot kwart voor zes.

Het interieur van de barokke St. Franziskuskirche te Zwillbrock

Toen stapten we weer in de auto om naar Winterswijk te gaan. Dat is een leuk stadje, je kunt aan de huizen goed zien, dat Winterswijk vroeger een rijke stad is geweest. Aan het marktplein bij de grote kerk vonden we een erg leuk restaurant, Paganini geheten. Hier hebben we ons tegoed gedaan aan een koud buffet met allerlei heerlijke mediterraanse voorgerechtjes. Daarna een lekkere pizza en tenslotte nog thee en espresso toe. Toen we op de camping terug waren, zetten we eerst de kachel aan en vervolgens wandelden we een stukje over de camping. Weer bij de caravan aangekomen, was het binnen lekker warm geworden. Moe, maar voldaan hebben we de rest van de avond gelezen en wat tv gekeken. Willy ging er op tijd weer in en Ite volgde wat later.

zondag 22 maart
Deze nacht was duidelijk een stuk minder koud dan de vorige. We hadden het in elk geval warm genoeg. ’s Morgens stond Ite weer om half acht op om koffie te zetten en wat te lezen, terwijl Willy nog heerlijk in haar warme nestje lag. Het was nog grijs en heel af en toe regende het lichtjes. Maar door de stevige wind verdween het wolkendek ook af en toe. Rond half negen liepen we naar de supermarkt om vers gebakken warme broodjes te kopen en daarna ontbeten we in de caravan. Vervolgens hebben we heel rustig aan de caravan vertrekklaar gemaakt. Toen dat zo’n beetje klaar was, gingen we naar het subtropisch zwemparadijs. Daar hebben we baantjes getrokken in het wedstrijdbad en wat gedobberd in het warme water van het recreatiebad. Na een uurtje zwemmen kleedden we ons weer aan en bij de caravan maakten we de laatste zaken in orde voor het vertrek. Willy smeerde ook nog de broodjes voor onderweg. Na nog een laatste wandeling over de camping naar het riviertje de Slinge, haakten we de caravan achter de auto en om half één vertrokken we naar Ermelo. Onderweg aten we op een parkeerplaats de broodjes op en iets na half drie reden we de Oranjelaan in Ermelo op. Toen Boaz en Ezra ons zagen, waren ze niet echt heel blij, ze keken eerder wat boos: logeren bij opa en oma was veel te leuk! We dronken koffie en vertelden elkaar de belevenissen van het weekend. Boaz en Ezra hadden het erg naar de zin gehad. Helaas voor opa en oma waren ze ’s morgens wel erg vroeg wakker. Met name Ezra was er veel te vroeg uit, één keer al om kwart over vier... Na een uurtje bijkletsen vertrokken we met ons vieren naar huis. We brachten eerst de caravan terug naar de stalling en reden daarna naar Amersfoort. We kijken alle vier terug op een geweldig weekend.

zondag 15 maart 2009
Woensdag was het heerlijk weer, 's middags zijn Ite en de jongens bijna de hele middag buiten geweest: lekker klimmen en spelen bij de 'draak', een leuk speelterrein in onze buurt.

Maandag kwam de uitslag van het bloedonderzoek bij Willy: het bleek dat er naast Lyme ook nog sporen van de ziekte van Pfeiffer waren aangetroffen. Door de Lyme is de Pfeiffer nooit aan het licht gekomen, waardoor Willy niet de rust heeft genomen die nodig zou zijn. Dat verklaart ook de enorme vermoeidheid van de laatste tijd. Zaterdagmiddag gingen we Scheveningen, waar het schip 'Logos Hope' lag aangemeerd. De 'Logos Hope' zal als evangelisatieschip de hele wereld overvaren. Op dit enorme zeeschip woont en werkt Marsha, een jonge zendelinge vanuit onze kerk. We kregen er onder andere een rondleiding door een Texaan, compleet met cowboyhoed. Boaz vond het allemaal enorm interessant. Ezra had goed in de gaten dat onze gids een Engelstalige man was en zei netjes 'thank you' toen hij de visitorspas kreeg. De gids reageerde verrast: "I like this guy allready!" In de boot bevindt zich ook de grootste varende boekhandel ter wereld. We hebben er flink wat (engelstalige) boeken gekocht, de prijzen waren erg laag. We wandelden een heel eind gezellig langs het strand en over de Scheveningse boulevard weer terug naar de auto. 's Avonds trakteerden we de jongens op een bezoekje aan een McDonalds onderweg. Het was al laat geworden en Ezra was haast te moe om te eten.

Hieronder staan zes foto's van ons bezoek aan de Logos Hope. Klik op een miniatuur om de foto in het groot te zien.

Boaz luistert op de brug naar de gids