Nieuwsarchieven:

zondag 22 februari
Zo'n week vakantie vliegt voorbij... Ite ging maandagochtend al vroeg de deur uit om drie dagen in het klooster door te brengen. Op de fiets reed hij naar Utrecht om daar de trein naar Eindhoven te pakken. Vervolgens fietste hij vanaf Eindhoven naar Achel-Hamont, waar het klooster De Achelse Kluis ligt. Woensdagavond werd de reis in omgekeerde richting gemaakt en rond middernacht was Ite weer thuis. Ezra is maandag voorlopig voor laatste keer naar de logopediste geweest. Rond Pinksteren gaat hij terug voor controle. Boaz ging woensdag logeren in Zeewolde bij tante Marjo en oom Klaas. En ons nichtje Lydia kwam 'in ruil daarvoor' bij ons logeren. Donderdagavond gingen Boaz en Lydia weer naar hun eigen huis. Ezra vond het wel gezellig met Lydia. Hij moest vooral erg lachen om haar spraakfouten als 'slurfenkoekjes' in plaats van 'smurfenkoekjes'. Maar Ezra kan er zelf ook wel wat van en daar moeten wij dan weer om lachen. Zo had hij het over de 'patiënt' van het vliegtuig, maar hij bedoelde de 'piloot'. En 's avonds bij het tanden poetsen wilde hij niet met de 'allergische tandenborstel'. Het duurde even, voordat Ite begreep dat hij het over de 'elektrische' tandenborstel had. Ezra is overigens nog steeds niet helemaal in orde. Hij heeft weer tweemaal 's nachts gespuugd en heeft af en toe 's avonds een paniekaanval en is soms benauwd. Willy heeft afgelopen week een bezoekje gebracht aan de huisarts, mogelijk is de ziekte van Lyme terug. De dokter wil graag eerst andere lichamelijke oorzaken uitsluiten. Vrijdagavond gingen we met (o)ma Pijp naar de Ikea, daar hebben we ook heerlijk gegeten. Zaterdag was Ite naar het congres "R-evolutie op het christelijke erf" in Drachten over schepping en/of evolutie. Zondag hebben we vooral rustig aan gedaan, want er ligt weer een periode hard werken voor de boeg.

zondag 15 februari
De afgelopen tijd heeft Ezra nogal 'gekwakkeld': hij was regelmatig ziek, soms benauwd en daarbij had hij koorts. Ook had hij 's avonds regelmatig een soort paniekaanvallen, dan was hij helemaal van de wereld en zijn lichaam was verstijfd. Je kon hem dan niet bereiken. Gelukkig herinnert hij zich er helemaal niets van. Maandag 2 februari is hij bij Willy thuis gebleven en dinsdag kon hij bij oma Pijp terecht. Woensdag is Ite dan weer thuis, zodat die voor hem kon zorgen. Donderdag is hij weer naar school gegaan. Verder klaagde hij begin vorige week bij het tandenpoetsen over pijn bij de achterste kiezen. Hij had achterin dikke bobbels en zaterdag 7 februari zag Ite één van de kiezen daar doorbreken.
Ite heeft het sprayen van de neus een maand lang volgehouden en het lijkt er op dat dit resultaat heeft. De ontsteking in de holte is zo goed als verdwenen en nu is hij alleen nog maar een beetje verkouden. Een bezoek aan de KNO-arts is dus niet meer nodig.
Afgelopen zaterdag zijn we 's morgens op kraamvisite geweest bij ons nieuwe buurjongetje David en 's middags gingen we naar oma Van de Groep in Bunschoten. Zij wordt maandag 16 februari 91 jaar en vierde dat zaterdag alvast. We hadden een mooi bloemstuk voor haar meegenomen. Toen we dat kochten bij de bloemist, kreeg Ezra een roze hartje met een rood hartjeslint. Hij hoefde niet lang na te denken, wat hij er mee zou doen: zodra het mogelijk was bracht hij het hartje naar zijn vriendinnetje Jet, een romantisch gebaar op Valentijnsdag.
En nu hebben we een welverdiende week voorjaarsvakantie voor de boeg! Daar waren we wel weer aan toe getuige het volgende voorval van de week tijdens het avondeten. Willy en Boaz moeten tegelijkertijd gapen. Willy vraagt: "Ben jij ook zo moe als ik?" Boaz antwoordt heel bijdehand: "Dat weet ik niet. Ik kan toch niet voelen hoe moe jij bent?"