|
Nieuwsarchieven:
|
Zondag 29 oktober
2006
De eerste dag na terugkeer van het weekend Center Parcs was enigszins
medisch van aard: Ite moest 's morgens naar de tandarts voor het vervangen
van de amalgaamvulling uit een tand. Dezelfde ochtend bracht Willy (o)ma
Pijp naar het ziekenhuis voor een operatie aan een pols vanwege een
carpaaltunnel syndroom. Omdat het met één hand nogal lastig eten koken is,
at zij tot en met donderdagavond bij ons. Woensdag gingen we een dagje naar
Attractiepark Slagharen. Het was droog, maar wel koud weer. We vermaakten
ons prima, behalve toen Ezra ineens zoek was. Ruim twintig minuten waren we
hem kwijt... Uiteindelijk vond Ite hem liggend op de grond aan het einde van
een waterglijbaan; Ezra had het helemaal naar de zin en had helemaal niet in
de gaten hoeveel zorgen wij ons hadden gemaakt. Het was een leuke dag, al
was het erg druk in het attractiepark. Hieronder staan enkele foto's van de
pretparkpret.
Donderdag zijn we de
stad Amersfoort in geweest om kleding te kopen. Vrijdag t/m zondag kregen we
een meisje uit de kerk te logeren, dat was enorm gezellig. Zaterdag hebben
we - samen met twee andere buurtgenoten - de knoop doorgehakt om Kroonkozijn
de opdracht te geven tot het leveren en plaatsen van kunststof kozijnen op
de hele 1e verdieping. Zaterdagavond kwamen onze buren Dieder en Paulien
gezellig spelletjes spelen en zondagavond hadden we onze vrienden Ingrid en
Matthijs op bezoek. Van maandag 30 oktober tot woensdag 1 november is Ite
weer naar het Benedictijner klooster De Achelse Kluis.
Dinsdag 24 oktober
2006
We beginnen deze keer met twee grappige uitspraken. Ezra zit altijd het
liefst op zijn 'kliertjes', daarmee bedoelt hij zijn knietjes. En Boaz had op zijn pc een mooie tekening
ingekleurd en vroeg of hij die mocht printen. Mocht Dat mocht en dus drukte
hij op 'print'. Onze netwerkprinter is
echter een zwartwit laserprinter. Dus toen de plaat eruit kwam zei hij teleurgesteld:
"Heb ik 'm helemaal ingekleurd..., komt ie er toch zwart-wit uit!"
Vrijdag vertrokken we naar Duitsland voor lang
weekend Center Parks. Hieronder volgt het weekendverslag en daaronder is een
fotocollage opgenomen.
|
Verslag van
het weekend Center Parcs Heilbachsee in de Eifel.
Vrijdag 20 oktober
’s Morgens vroeg moest Boaz naar zwemles en hij kwam met zijn vierde
schubje thuis. Hij had ‘m vanwege zijn voortgang echt verdiend, ondanks
wat slordigheid in het zwemmen. Misschien kwam dat wel, omdat hij voor
het eerst zonder kurken zwom. Boaz was vrij vanwege een studiedag op
school en Ite had een ADV-dag. Een mooi moment voor een weekendje weg.
Om 9.45 uur vertrokken we naar Center Parcs Heilbachsee in de Duitse
Vulkaan Eifel. Het weer was prima en de wegen waren rustig, zodat we
rond 13.30 uur al bij het park aankwamen. We parkeerden de auto en
konden vlot inchecken, alleen de sleutels konden we pas om 15.00 uur
ophalen. Daarom gingen we eerst naar het indoor kinderparadijs Kids
Factory, waar de kinderen zich prima vermaakten. Toen we de sleutel
hadden gekregen, reden we naar het huisje, nr. 70, het laatste huisje
aan de rand van het park. Het was een mooi huisje van twee verdiepingen,
onderin het dal tegen een helling gelegen en met een prachtig uitzicht
op de herfstkleuren van bos tegen de helling aan de overkant van het
dal. Alleen de afstand naar de parkeerplaats was een klein nadeel, maar
het huisje bood door de afgelegen ligging wel weer veel privacy en rust.
Na het overbrengen van de bagage reden we (vanwege een wegomlegging) via
een grote omweg naar het stadje Daun. Door de rit kregen we wel een
goede indruk van de mooie omgeving en we genoten van de gekleurde
bossen. In Daun deden we de boodschappen. Na het avondeten bezochten we
het subtropische zwemparadijs. Het was niet zo groot, maar voor ons
uitstekend. Moe van het zwemmen, het spelen en de vele nieuwe indrukken
gingen de jongens lekker slapen, terwijl Ite en Willy zaten te lezen.
Zaterdag 21 oktober
Al vroeg in de morgen werd Ezra in paniek wakker. Het was echt
stikdonker en je kon geen hand voor ogen zien. Ezra was heel bang en
hoewel Ite zei: “Ezra, papa komt er aan. Hier ben ik…” schrok hij hevig
toen de deur open ging. Hij klampte zich helemaal aan Ite vast en werd
toen pas langzaam weer rustig. Ite bleef bij hem tot het laat genoeg was
om ook de anderen wakker te maken. In het winkeltje haalden we heerlijke
verse broodjes voor het ontbijt. Tijdens het eten ontdekte we een harige
rups op de grond en Ite zoog die met de stofzuiger op. Dierenvriend Ezra
kon maar niet bevatten wat er met het beestje gebeurd was en zat in de
stofzuigerslang te praten: “Lup (= rups), waar ben je nou?” Na het eten
vertrokken we in de regen per auto naar Maria Laach. Het gedrag van de
kinderen was deze dag trouwens net als het weer: soms stralend zonnig,
dan weer een vreselijke hoosbui… We hebben de jongens even stevig
aangepakt en dat hielp uiteindelijk wel: de overige dagen ging het goed.
Na een mooie route kwamen we aan bij de Laacher See, die heel mystiek
leek door de mist. Het weer knapte op en de zon ging schijnen. We
bezochten de grote basiliek van Maria Laach, een 850 jaar oud
bedevaartsoort. Hier leeft een grote groep Benedictijner monniken. De
abdij werd door ons uitgebreid bekeken en rond 12 uur maakten we
gezamenlijk de viering van de noen mee. Weer buiten kochten we bij de
kloosterhofwinkel broodjes Bratwurst en Currywurst als middagmaaltje.
Lekker!
Dwars door het ruige vulkaanlandschap reden we daarna naar het plaatsje
Kobern-Gondorf aan de Moezel. Vanaf deze plaats volgden we de rivier tot
aan Cochem. Onderweg kwamen we langs ontelbare wijnplantages op de
steile hellingen, af en toe streng bewaakt door oude en onbenaderbaar
lijkende kastelen. In Cochem parkeerden we de auto om te voet het stadje
te verkennen. Eerst liepen we door het oude middeleeuwse stadscentrum en
daarna klommen we een heel eind om bij het prachtig hoog gelegen slot
uit te komen. Dit slot ligt precies in een bocht van de Moezel en torent
hoog boven alles uit, zodat je er een formidabel uitzicht hebt over de
omgeving en de rivier met alle schepen. Eenmaal weer beneden kochten we
drie flesjes Moezelwijn (rood, wit en rosé) in de winkel van een
druiventeler. Via een mooie route reden we terug naar huis, onderweg
deden we boodschappen in Kelberg. Na het eten gingen we weer zwemmen.
Boaz heeft gedeeltelijk zonder zwemvest gezwommen, dat ging goed. Ezra
genoot enorm van het water, hij sprong, dook en zwom naar hartelust.
Terug in het huisje gingen de jongens naar bed, Ezra sliep bij Ite en
Willy op de kamer om paniekaanvallen te voorkomen. Overigens heeft Ezra
het hele weekend geen last gehad van zijn ademhaling. De schone lucht en
het zwembad deden hem blijkbaar erg goed.
Zondag 22 oktober
We hebben allemaal prima geslapen en zijn voor ons doen laat wakker
geworden. Tijdens het heerlijke ontbijt met eitje liet Willy nogal luid
een wind. Precies op dat moment viel Ezra net van zijn stoel… het leek
bijna een causaal verband te hebben, zo grappig! Na het eten reden we
naar het plaatsje Daun, nu om de drie beroemde Maare te bekijken. Maare
zijn ronde, vrij kleine, maar diepe kratermeertjes die ontstaan zijn
toen de vulkanen niet meer werkten. We liepen zo’n 9 kilometer langs
alle drie de meertjes, al was dat vooraf niet de bedoeling. Vanwege de
slechte bewegwijzering en foutieve oriëntatie van Ite liepen we dus veel
verder, maar het was wél de moeite waard. Onderweg beklommen de mannen
nog de Dronketurm, een uitzichttoren bovenop een bergtop. De wandeling
had behoorlijke hoogteverschillen en met name aan het eind kwamen Boaz
en Ezra nauwelijks meer vooruit. Ezra is daarom een tijdje gedragen.
Eerder was Ezra nog fris en liep (rende) hij een heel eind achter twee
nordic walkers aan. Boaz waarschuwde Ite in het bos voor uit het pad
omhoogstekende boomstronken: “Papa, kijk uit voor de boomstront!” Het
was een leuke wandeling en het weer was gewoon heerlijk: droog en
regelmatig zon. Na het middageten gingen we weer naar de Kids Factory om
te spelen en vervolgens plonsden we weer in het warme zwembadwater. Ezra
was van het spelen en vooral de lange wandeling erg moe en vond het
heerlijk om zich in de armen van Willy te laten meewiegen in de
stroomversnelling. Hij werd er helemaal rustig en soezerig van, zodat
hij bijna in slaap viel. Terug in het huisje lieten we de jongens eerst
eten, lekker onverantwoord voor de tv. Ezra ging daarna naar bed en hij
sliep vrijwel direct. Met Boaz deden we nog een spelletje en toen was
het ook voor hem bedtijd. Ite en Willy genoten vervolgens van een
gezellig diner voor twee met een glaasje Moezelrosé. De rest van de
avond keken we samen tv.
Maandag 23 oktober
Na een uitgebreid ontbijt pakten we alles in. Om 10.25 uur was het
huisje leeg en de auto vol. Tijdens het uitchecken bij de receptie
ontmoetten we de familie Van der Zeep uit onze kerk. Zij hadden
hetzelfde weekend in dit park doorgebracht en juist bij het vertrek
kwamen we elkaar voor het eerst tegen. Wij gingen nog niet direct naar
huis, want de hele dag mag je nog van alle faciliteiten gebruik maken.
Dus eerst maar weer naar Kids Factory. Daar werden we rond kwart over
elf uitgezwaaid door mascotte Orry van PéPéTéVé. Dat gebeurde met veel
muziek en dans. Meteen daarna gingen we voor de laatste keer naar het
zwemparadijs en daar bleven we tot het vertrek om 13.30 uur. Onderweg
kochten we nog wat broodjes bij een bakkertje en daarna reden we in één
ruk door naar Amersfoort. Rond kwart over vijf kwamen we aan bij
pannenkoekenrestaurant De Kabouterhut. Helaas waren de kinderen
eigenlijk te moe om echt te eten, Boaz at maar een halve pannenkoek op
en Ezra wilde pas eten, toen wij weer weg wilden gaan. Boaz kwam tot de
conclusie dat mama’s pannenkoeken eigenlijk lekkerder zijn en wij kwamen
tot de conclusie dat we dus in het vervolg beter thuis pannenkoeken
kunnen eten. Uiteindelijk kwamen we om 18.30 uur veilig thuis aan.
Fotocollage
Elke foto heeft een beschrijving die
zichtbaar wordt als de muis boven de foto zweeft.
Door te klikken op het miniatuurtje wordt de foto vergroot
weergegeven.
|
15 oktober 2006
22:25 uur extra update
De hele week loopt Ezra eigenlijk al tegen een aanval van pseudo-kroep aan
te hikken. Eerder deze week (donderdag) heeft hij van Willy al een dosis
Ventolin gekregen, dat wilde hij ook graag. Zondagavond werd het steeds
erger met hoesten en ademhalen. Rond 22.00 uur heeft Ite hem uit bed
gehaald, want het ging niet echt meer. Beneden kwam er met een hoestbui een
grote hoeveelheid slijm mee. We hebben hem opnieuw een puf Ventolin gegeven,
al wilde hij het niet. Maar het hielp vrijwel direct. Hij klaagde ook - net
als eerder deze week trouwens - over een zere buik. Toen we vroegen om de
zere plek aan te wijzen, wees zijn vinger op zijn borst ter hoogte van de
longen. Dus die pijn is nu wel te verklaren! 15 oktober 2006
 Boaz
is sinds maandag weer naar school en dat gaat gelukkig goed. Zijn beide
voortanden bovenin wiebelden al een lange tijd, er zat ook al een nieuwe
tand achter één van die twee te duwen. Af en toe probeerden we de losse
tanden er uit te krijgen, maar dat lukte steeds niet, ze zaten nog te stevig
vast. Maar donderdag kwam daar ineens verandering in.
Boaz had toen gym op school en wilde zijn sporttas uit de luizentas halen.
Daarbij knalde de sporttas tegen zijn gezicht en sloeg hij er één tand uit!
Zaterdag lukte het Willy de andere tand ook los te krijgen.
Vrijdag ging Boaz weer naar zwemles en hij doet dat heel goed, de badmeester
is erg tevreden over hem. Zo zwom hij zonder problemen
door een gat in een zeil. Thuis is Boaz helemaal
weg van strijkkralen, hij maakt het ene werkstuk na het andere. Zelfs Ezra
raakt geïnteresseerd en begon zondagmiddag ook mee te doen.
Zaterdagavond kwamen (o)pa en (o)ma Van de Groep uit Ermelo plotseling even
langs. Dat was meteen een mooi moment om hun verjaardagscadeau voor Ezra te
laten overhandigen. Tijdens de verjaardag waren zij namelijk op vakantie.
Ezra was blij verrast en uitte allemaal grappige enthousiaste kreetjes. Hij
kreeg een dierentuinaanvulling van Duplo en dat is natuurlijk wel aan hem
besteed. Overigens kan Ezra sinds vorige week ook puzzels maken, weliswaar
nog niet met zoveel stukjes (4 of 6), maar het begin is er.Donderdagavond
was Ite met zijn hele schoolteam uitgenodigd (door een zakenrelatie van
school) voor een diner en musical in Theater Carré. Eerst gezellig en luxe
dineren en daarna de musical "Rembrandt" bekijken met o.a. Henk Poort en
Peter Lusse. Het was een geslaagd teamuitje.
Willy heeft een drukke tijd achter de rug wat betreft de kinderopvang.
Donderdag bleven twee kinderen zelfs mee avondeten. Als dank daarvoor namen
zij vrijdag een mooie bos bloemen voor Willy mee. En zondag kregen we een
bos bloemen van de kerk, als dank voor onze inzet in de gemeente. Dus staan
er nu twee vazen met bloemen te pronken in onze woonkamer!
Zaterdag moest Ite in de auto plotseling hard niesen. Toen het weer stil
was, vroeg Ezra belangstellend met een lief stemmetje: "Gaat het weer met
je?" Klonk heel grappig... 8 oktober 2006
Afgelopen maandagavond hadden we het eerste tien-minuten-gesprekje
met de juf van Boaz. We hadden Boaz thuis eerst gevraagd hoe hij het zelf
vond op school. Hij vind het leuk en wordt ook niet meer gepest. Hij vind
schrijven heel moeilijk, zei hij. En toen begon hij te huilen. Hij is heel
labiel nog van de operatie, dus de tranen zitten hoog. Toen we vroegen
waarom hij moest huilen, zei hij dat andere kinderen dat veel beter konden.
Nou dat geeft toch niet, zeiden wij. Je kunt niet overal goed in zijn. Hij
vond lezen en rekenen wel heel makkelijk, dat mocht van hem wel moeilijker.
Het was grappig, dat Boaz zich helemaal goed had ingeschat. De juf gaf
precies dezelfde dingen aan. Met zijn fijne motoriek gaat het nog niet zo
soepel. Het schrijven gaat nog niet echt lekker en hij doet dingen soms echt
verkeerd. We gaan kijken hoe we hem (zowel op school als thuis) hierbij
kunnen helpen en wat voor oplossingen er zijn. Lezen en rekenen gaat
daarentegen erg goed. De juf had hem willen toetsen, maar door het herstel
van de operatie is Boaz nu natuurlijk even uit de running. Als hij straks
weer helemaal goed meedraait op school gaat ze hem over een paar weken
toetsen om te kijken hoever hij is. Voor beide vakken denkt ze aan een
pluslijn, maar niet voor beide tegelijk. Eerst voor het één en dan voor het
ander. Maar hij moet zich wel goed kunnen concentreren en niet te snel
afgeleid zijn en helemaal zelfstandig kunnen werken. Qua opdrachten zal hij
het aankunnen, maar met die andere punten is dat nog wel de vraag. Hij is
natuurlijk ook een jonge leerling. Als hij toch niet de pluslijn ingaat,
blijft hij in ieder geval verrijkingsbladen krijgen, zoals hij die nu ook al
krijgt. Voor de motoriek gaan we thuis ook wat extra oefenen. Dinsdagmiddag
is Boaz voor het eerst even naar school geweest, want er was een leuke
spelletjesmiddag. Maar het viel hem niet mee, hij was er erg moe van en 's
avonds was hij weer echt ziek: overgeven en diaree. Daarom hebben we hem de
hele week verder thuis gehouden. Vanaf donderdag trad er duidelijk
verbetering op: zijn stem werd weer normaal en hij had eigenlijk geen
klachten meer. Ook kreeg hij steeds meer praatjes, letterlijk en figuurlijk,
dus maandag 9 oktober gaat Boaz weer naar school. Vrijdag en zaterdag
stuiterde hij zo'n beetje door het huis, vanwege de verjaardag van Ezra.
Ezra is woensdag naar de kapper geweest, hij moest erg lachen omdat de
tondeuse zo kietelde. De vorige keer moest hij nog huilen om dat apparaat...
Vrijdag had Ite een ADV-dag. Met het hele gezin zijn we naar de
peuterspeelzaal geweest om de feestelijkheden bij te wonen van onze jarige
peuter. Het was erg gezellig met allerlei liedjes zingen, kaarsjes uitblazen
en natuurlijk trakteren.
Zaterdagochtend was
Ezra al vroeg wakker en het eerste wat we hem hoorden zeggen, was: "Ik ben
jarig!" Heel leuk, hoe bewust hij zich nu is van een verjaardagsfeest. En
daar horen natuurlijk ook cadeautjes bij. Van Boaz kreeg hij dieren van
Playmobil en van ons de klapper: de ark van Noach. Hij was er erg blij mee
en ging er meteen mee spelen. Al snel werd het gezellig druk in huis, met
name 's morgens kwam er veel visite. Ezra werd flink verwend met cadeaus,
waaronder uiteraard erg veel dieren. 's Middags hadden we even een tijdje
pauze ingelast en in die tijd is Ezra naar bed geweest, hij heeft lekker
even geslapen. Toch was hij zondag nog helemaal total loss van het leuke
feest. Dat uitte zich in nogal dwars gedrag. Ite maakte aan tafel daar een
grapje over: "Ezra, zeg eens 'nee'?" Ezra reageerde uiteraard met een boos:
"Nee!", keek toen enigszins geschokt en begon toen te lachen. Ineens besefte
hij: "O nee, hè... nu heb ik tóch gedaan wat papa vroeg!" 1 oktober
2006
Afgelopen
dinsdag (26 september) is Boaz geopereerd. Zijn neus- en keelamandelen zijn
verwijderd en zijn oren zijn doorgeprikt en schoongemaakt. Volgens de arts
waren met name de keelamandelen bijzonder groot en ook moeilijk te
verwijderen. Gelukkig is Boaz deze keer redelijk goed uit de narcose
gekomen.
 Vorige
keren was hij vaak erg boos en agressief, maar nu was hij vooral verdrietig
en huilde hij veel. Doordat hij nu ook goed te 'bereiken' was, herstelde hij
zich beter en werd hij sneller rustig: hij heeft een half uur bij Willy op
schoot gezeten. De operatie is ook goed gelukt en rond 14.00 uur was hij
weer thuis. De eerste nacht moesten we hem om de twee uur wakker maken en
wat te drinken geven. Dat was voor ons alle drie geen gemakkelijke en leuke
opgave, je hebt echt een vreselijk gebroken nacht. De dagen daarna konden we
's nachts gelukkig weer gewoon doorslapen en Boaz deed dat ook prima. Wel
heeft hij veel moeite met drinken, vooral de eerste dagen dronk hij veel te
weinig. Ook had Boaz elke dag wat verhoging, gelukkig nét niet genoeg om
naar de huisarts te moeten. Pas zondag 1 oktober had hij geen verhoging
meer. Het gaat nu redelijk goed, al praat hij heel slecht en soms gewoon
onverstaanbaar. Hij heeft een heel andere stem gekregen en praat nogal door
zijn neus, met name als hij moe is. Ook zijn houding van de schouders en nek
zijn nogal verkrampt. Ook klaagt hij af en toe over keelpijn, oorpijn en
hoofdpijn. Boaz eet al de hele week erg weinig. Hij is er dus nog niet
bovenop en gaat de eerste dagen van de nieuwe week dan ook nog niet naar
school. Boaz speelt wel heel
goed, vooral met Playmobil en Lego. Uren zit hij dan te bouwen, vanuit de
voorbeeldboekjes. Zaterdag maakte hij allemaal dieren van Lego, waar Ezra
dan vervolgens lief mee gaat spelen.
Ezra's gezondheid gaat overigens momenteel ook wat achteruit, de tijd van
pseudokroep is weer aangebroken: kouder en vochtiger weer... Zijn ademhaling
gaat de laatste dagen steeds meer raspen en hij hoest ook weer zo vanuit
zijn bronchieën. Bij tijd en wijlen heeft hij van die agressieve en boze
buien, die altijd vooraf gaan aan een aanval. Maar aan de andere kant zien
we hem ook steeds meer rekening houden met andere kinderen, hij kan erg lief
voor ze zijn. En als Boaz pijn heeft, aait Ezra hem en geeft hem kusjes. Dan
zegt hij troostend: "Arme Boaz, gaat 'ie weer een beetje?" Een andere keer
zei hij tegen Boaz: "Als je ziek bent, moet je naar de dokter en de Here
Jezus. Die kunnen je beter maken." Deze laatste zin is tevens een bewijs van
zijn sterk verbeterende spraakkunst... |
