Nieuwsarchieven:

In de laatste week van de vakantie ging Boaz ook weer naar zwemles. Groot was de vreugde toen hij zijn derde schubje kreeg en dus een zwemgroepje hoger mag. Vreugde en trots voor Boaz, maar ook wij waren er erg blij mee. Het stimuleert en motiveert hem natuurlijk en daarnaast is het prettig dat Boaz vanaf nu op vrijdagochtend naar zwemles moet, dat is voor ons toch wel een rustiger dag dan de maandag. Na het zwemmen moet je altijd douchen en Boaz zegt dan na afloop: "Zo, nu is alle glorie er weer afgespoeld!" (Hij bedoelt natuurlijk 'chloor'.)
De laatste zaterdag van de vakantie (19 augustus) overleed opa Van de Groep uit Spakenburg. Hij was ruim 89 jaar geworden en de laatste tijd steeds zieker geworden. In de week ervoor waren Willy, Ite en Ezra nog even bij hem op visite geweest. Boaz was daar niet bij, hij was eerst ook wel even overstuur toen hij het nieuws hoorde. Zondagmiddag zijn we met Boaz naar de aula geweest om bij opa te kijken. Boaz vond het helemaal niet eng en wilde alles weten over wat er te zien was. Hij dacht overigens dat je een kist met botten zou zien, want als je dood bent word je een geraamte. We hebben natuurlijk even uitgelegd dat zoiets niet zo snel gaat als hij dacht. Bij het weggaan groette Boaz: "Dag opa, fijne hemeldag verder!" Ook bij de begrafenis op donderdag 24 augustus was Boaz er bij. Ite speelde tijdens de samenkomst op het orgel. Gelukkig bleef het tijdens de begrafenis mooi weer, want een heftige regenbui maakt zo'n gebeurtenis altijd extra triest.
Uiteraard mogen we niet onvermeld laten, dat Boaz geen kleuter meer is en nu naar groep 3 gaat. Hij heeft het enorm naar de zin en gaat met veel plezier naar school. We hopen dat natuurlijk dat dit enthousiasme nog lang mag duren! Het laatste weekend voor de school weer zou beginnen, kreeg Willy ineens de kriebels. Ze wilde meer kleur in huis. Dus hebben we in de woonkamer één wand lichtblauw geverfd, in het toilet één muurtje knalgroen en op Boaz' kamer ook één muurtje knalgroen. In het toilet zijn ook nieuwe planken voor wc-rollen en snuisterijen als fotolijstjes bevestigd en nieuwe wissellijsten opgehangen. Ite vond het harde werken in zijn laatste vrije weekend wat minder prettig (zeker toen het verfwerk ook nog eens niet in één keer dekkend bleek te zijn), maar het resultaat mag er zeker wezen.
Tenslotte nog wat nieuws over Ezra. Hij is dol op spelen met 'Pieuwpieuw', tenminste zo noemt hij Playmobil. Het klinkt heel grappig. Boaz wilde hem wel even uitleggen dat het Playmobil is: "Nee Ezra, geen pieuwpieuw, maar Plee-moo-biel. Want 'play' betekent spelen en mobiel is een telefoon..." Wat een telefoon nou met dat speelgoed te maken heeft, wist Boaz echter ook niet! Ezra is inmiddels flink aan het oefenen met fietsen. Heel trots is hij, dat het aardig lukt. Zo riep hij blij naar buurman Cor: "Kijk Peter, ik kan het!" (Hij noemt alle buurmannen Peter.) Ezra ontwikkelt zich de laatste tijd snel, hij praat steeds meer en beter en vormt best goede zinnen. Omdat hij al zo 'groot' wordt, stelden we hem voor om de spenen weg te gooien. Hij heeft ze zelf in de prullenbak gegooid. Nog één avondje heeft hij om de spenen gevraagd, maar sindsdien heeft hij ze niet meer gemist en gaat hij prima slapen zonder speen. Dus het Stenen tijdperk... eh pardon... het Spenen tijdperk is in huize Pijp nu echt voorbij. We sluiten dit lange verhaal af met een leuke uitspraak van Ezra. Als Ezra geen sokken aan wil, vraagt hij: "Mama, mag ik kouwe tenen?"