|
Nieuwsarchieven:
|
20 november
| Willy is vrijdag
18 en zaterdag 19 november naar een muziekconferentie geweest. Ze had
het erg naar haar zin. Ezra logeerde de nacht van donderdag op vrijdag
bij opa en oma Van de Groep, zijn eerste echte logeerpartij ging heel
goed. Boaz mocht die nacht bij zijn vriend Gerben doorbrengen. Ezra kent nu naast
de emoties 'blij' en
'boos' nu ook 'verdrietig'. Hij kijkt dan zielig en zegt: "Kiekkig!"
Zaterdag gingen de drie mannen samen boodschappen doen. Boaz ging bij
AH kaasafdeling keurig in de rij staan. Het kaasmeisje vroeg toen hij aan de
beurt was: "Wat kan ik voor u doen?" Boaz antwoordde:
"De stukjes kaas voor te proeven zijn op, maar ik en mijn broertje willen
graag een stukje!" Dat kon ze natuurlijk niet weigeren. Gelukkig zeiden
ze allebei wel netjes dankjewel... Ezra is net als Boaz erg dol op
beschuit, hij noemt het een 'huipje'. Boaz is zijn twee wiebeltanden
zondag 20 november kwijtgeraakt. Nu heeft hij een groot gat in zijn
ondergebit, maar de nieuwe tanden zijn alweer zichtbaar. Afgelopen dinsdagavond kroop Ezra bij wijze van grap in
het grote Bob-de-Bouwerbed van Boaz en hij weigerde er weer
uit te gaan. Boaz sliep dus maar op ons bed. Het ging prima, Ezra was er niet
uitgerold. Toch hebben we beide jongens 's nachts maar weer in hun eigen bed gelegd.
Vrijdag moest Boaz naar het ziekenhuis voor een kleine operatie. De
operatie was al erg laat ingepland (11.30 uur, da's laat als je nuchter
moet zijn...), maar door het slechte weer en dus de vele ongelukken was
de operatiekamer ook nog eens overbezet. Pas om 14.00 uur werd hij
geholpen en pas om 19.00 uur mocht hij weer naar huis. De operatie moest
onder narcose, maar daar had hij slechte herinneringen aan. Tot
verbazing van de anesthesist koos Boaz voor een prik in zijn hand in
plaats van het mondkapje met slaapgas. Maar achteraf had Boaz toch wel
spijt van deze keus... Hij had na de operatie veel pijn, maar is
gelukkig door veel mensen flink verwend met mooie cadeaus. Het gaat nu
nog steeds niet zo lekker, hij blijft er last van houden. De hele week
blijft hij in elk geval thuis. Ite was op deze vrijdag naar de HCC-dagen
in Utrecht. Rond 16.00 uur wilde hij weer naar huis gaan, maar door het
extreme weer lag in bijna heel Nederland het treinverkeer zo goed als
plat. Uiteindelijk kwam hij rond 20.45 uur helemaal verkleumd thuis.
Maandag 28 november is Ezra naar het consultatiebureau geweest. Hij is
flink gegroeid (94 cm) en weegt nu 13,6 kilogram; hij is dus een lange,
tengere jongen. Alle proefjes doorstond hij met glans. Wel zat er weer
wat vocht achter zijn linkertrommelvlies. |
 |
|
 |
 |
13 november
Met name voor Boaz was het een drukke en spannende week.
Dinsdag vierde zijn juf haar verjaardag en had hij met zijn klas een
piratenfeest in het bos en op school. Willy was als klassenouder ook mee om
het feest te organiseren en te begeleiden. Boaz genoot van het uitstapje in
het bos en van de poppenkastvoorstelling in de klas. 's Middags keken ze
gezellig naar een film van Piet Piraat en daarna was er een
piratenkleurplaat. Op één van de foto's hiernaast staat Piraat Boaz samen
met zijn nieuwe liefde Romy. Ze willen later gaan trouwen. Romy deelde aan
haar moeder mee: "Mama, ik ga niet meer met jou trouwen, maar met Boaz, want
Boaz wil óók kinderen."
Donderdag had Willy met de juf een gesprek over het functioneren van Boaz.
Hij kan het allemaal prima aan, alleen kan hij absoluut niet op zijn stoel
blijven zitten. Hij is te enthousiast en wil teveel verhalen vertellen.
Motorisch is hij beter geworden en ook is hij een stuk assertiever. Na de
kerstvakantie gaat de juf hem cognitief meer uitdagen, want dat kan hij wel
aan. Zo maakte hij van de week een boekwerk met tekeningen voor zijn
vriendje Tijn en daar schreef hij op de voorkant: "Een boek voor Tijn, mij
alba vit" (mijn allerbeste vriend). Helemaal uit zichzelf, zonder hulp van
wie dan ook! Hij zat ingespannen de woorden te spellen en schreef het toen
op.
Vrijdagavond was het Sint Maarten, alweer een spannende gebeurtenis. Samen
met wat kinderen uit de straat gingen Boaz en Ezra de deuren langs met een
lampion. Na het zingen van een Sint Maartenliedje mochten ze dan snoep
uitkiezen. Boaz had de hele week al een eigen versie bedacht van het liedje:
"Elf november is de dag, dat ik snoepjes halen mag..." Thuisgekomen telde
hij zijn buit: 35 stuks snoep en mandarijnen. Ezra at natuurlijk de helft
onderweg al op!
Zaterdagochtend hadden we drie kinderen uit de buurt om op te passen, een
huis vol kinderen dus. Het ging heel goed en ze hebben allemaal lief
gespeeld. Natuurlijk keken we vanaf 12 uur naar de intocht van Sinterklaas.
Boaz had op school een verrekijker gemaakt (een echte Sintkijker) en toen op
tv het geluid van de stoomboot te horen was, rende hij naar de voordeur om
te kijken of hij Sinterklaas al kon zien met zijn kijker. Ook moest hij erg
huilen, toen twee Pieten weer met de pakjesboot naar Spanje terug dreigden
te gaan. Gelukkig liep het allemaal goed af. 's Avonds mochten ze natuurlijk
hun laarzen bij de achterdeur zetten en Boaz leerde Ezra het bijbehorende
liedje aan:
Boaz: "Sinterklaas kapoe..."
Ezra: "Poepen!"
Boaz: "Gooi wat in mijn sch..."
Ezra: "Schoentje."
Boaz: "Gooi wat in mijn l..."
Ezra: "Luier!"
Boaz: "Dank u, Sinterk..."
Ezra: "Kaasje!"
Zondag zijn we naar winkelcentrum Emiclaer geweest om Sinterklaas en zijn
Pieterknechten in het echt te ontmoeten. Dat waren duizenden andere mensen
ook van plan, dus er was werkelijk geen doorkomen aan. Toch hebben de
jongens een glimp van de Goed Heiligman opgevangen en dat was al
indrukwekkend genoeg. Overal zwermden Zwarte Pieten rond, dus die hebben ze
goed kunnen bekijken. Ezra heeft één van hen een hand gegeven en daar was
hij flink van onder de indruk. Hij vertelde het 's middags regelmatig nog
een keer na. (Overigens begint hij sowieso steeds beter te vertellen, met
kleine zinnetjes en woorden die hij nog niet eerder heeft uitgesproken.)
Na de Sinterklaasdrukte stortten we ons met de auto in de verkeersdrukte
richting Amsterdam. Daar bezochten we broer/oom Arie en zijn gezin om hun
jongste telg te bekijken: Suzanne Amber. Ezra was heel lief voor haar en
Boaz heeft de hele tijd eigenlijk rustig met de Duplo zitten bouwen. |
 |
 |
 |
 |
 |
6
november
De
afgelopen twee weken waren behoorlijk hectisch en gevuld met allerlei
activiteiten voor werk en kerk. Eén van die activiteiten was het
organiseren van een groot kinderfeest voor alle basisschoolkinderen van
onze kerk. De kinderen mochten allemaal een vriendje/vriendinnetje
uitnodigen. Boaz had een vriendje uit de buurt gevraagd en ze waren er
anderhalve week helemaal vol van. Het vriendje mocht bij ons logeren en
het werd zaterdagavond dus erg laat voordat ze gingen slapen. Boaz legde
uit wat de kerk is: "De kerk is de plek waar God woont. Heb jij een
hartje? Daar woont God ook in. Maar Hij is onzichtbaar, gek hè?" Ze
hadden het zondag tijdens het kinderfeest enorm naar de zin. Al vonden
ze het wel even raar, toen Ite op het toneel kwam om het Bijbelverhaal
te vertellen: Ite was namelijk verkleed als de discipel Matteüs.
(zie de foto hiernaast, klik voor een vergroting)
Boaz heeft de laatste tijd last gekregen van de kleuterpuberteit: hij is
brutaal, schreeuwt als hij boos is en smijt dan keihard met de deuren.
Hij zoekt duidelijk de grenzen en dat zijn we niet van hem gewend. Wat
we ook niet van hem gewend zijn, is dat hij ineens dol is op
stamppot zuurkool. Verder legde Boaz tijdens een maaltijd uit, dat hij
graag schimmels eet. Hij had uit een televisieprogramma geleerd, dat
paddestoelen een soort schimmels zijn. En aangezien champignons weer
paddestoelen zijn, was het duidelijk: Boaz lust schimmels. Hij is vorige
week zaterdag naar de kapper geweest en daar mag hij soms een kleurtje uitkiezen voor
in zijn haar. Deze keer werd het paars met roze...
(zie de foto hiernaast)
Met Ezra gaat het prima, hij krijgt steeds meer lol in
tekenen (Boaz trouwens ook), zie
deze foto.
Ook gaat hij steeds vaker met liedjes van cd meezingen. Ezra dankt bij het
eten het liefst op z'n Amerikaans: het hele gezin in een kring met de handen
vast en dan hardop samen danken. Hij kan daar geen genoeg van krijgen.
Tenslotte twee nieuwe dingen in onze familie: bij Ite's broer Arie werd op 2
november een meisje geboren: Suzanne Amber, zie
www.pijp.info. En het tweede nieuwe, maar dan van een heel andere
orde: we hebben voor in de huiskamer een nieuwe, snelle pc gekocht. Dan
hoeven die twee luie types niet meer naar zolder om het nieuws te lezen en
hun mail te checken en zo... |
 |
 |
|
