zondag 28 augustus
Het was een drukke week voor Boaz. Hij had een heleboel afspraakjes en ook
nog een verjaardagsfeest op woensdagmiddag. Zo sprak hij dinsdagochtend met
een vriendje af om vrijdagmiddag te gaan spelen op de Gamecube, want eerder
had hij geen tijd. Als dat zo doorgaat, moeten we nog een agenda voor onze
kleuter aanschaffen... ;-)
Ezra
zat met name de tweede helft van de week minder lekker in zijn vel. Hij at
slecht en was erg humeurig. Wat hem mankeert weten we niet, maar hij is
duidelijk een beetje ziek. Toch deed hij ook wel grappige dingen. Af en toe
gaat hij op handen en voeten staan en dan kijkt hij tussen zijn benen door.
Waarschijnlijk vindt hij de wereld ondersteboven ook leuk om te bekijken.
Zondag was het heerlijk weer, maar Boaz wilde niet buiten spelen. Hij had
daar ook een heldere verklaring voor: "Ik ben een gewoon meer een
binnenkind!" Toch hebben we hem (met de mooie weersverwachting voor de
komende week in het achterhoofd) 's avonds buiten laten spelen, en wel op de
fiets. Het is tijden geleden dat hij gefietst heeft en hij had er nooit zin
meer in. Maar eigenlijk was het meer angst: hij durfde niet meer zo goed.
Gelukkig bleek die angst al snel ongegrond. Na vijf minuten oefenen in
opstappen, beginnen en weer remmen, fietste Boaz weer als vanouds. Hij was
erg trots op zichzelf en dat is natuurlijk goed voor zijn zelfvertrouwen.
zondag 21 augustus
Afgelopen week gingen Boaz en Ite
weer naar school na zes weken vakantie.
Geen
van tweeën had het er erg moeilijk mee, maar Willy en Ezra misten hen wel.
Woensdagmiddag vierden we het kinderfeestje van Boaz met 6 van zijn
klasgenootjes. We hadden heerlijk zonnig weer en iedereen genoot van de
gezelligheid en de leuke activiteiten.
De
kinderen mochten bijvoorbeeld zelf hun taart versieren en we deden allerlei
spelletjes. Afsluitend aten we patat met kipnuggets, frikandellen, appelmoes
en ijs. De tijd vloog om en het feestje was een groot succes. Ezra heeft er
sinds deze week twee kiezen bij: de laatste twee bovenin. Zijn kindergebitje
is nu compleet. Hoogste tijd dus voor het volgende project, genaamd: hoe
maak je een peuter zindelijk... We laten Ezra dus regelmatig op het potje
zitten. Hij heeft nog geen idee waar dat voor nodig is, maar hij blijft
inmiddels wel gewoon zitten. Nu maar hopen op een "per-ongeluk-plasje-of-poepje",
zodat we hem
daarvoor
de hemel in kunnen prijzen. Dat stimuleert het natuurlijk om nóg eens zo'n
ongelukje te doen. Ezra is trouwens dikke maatjes geworden met buurvrouw
Astrid. Hij is graag bij haar in de tuin om te helpen met de gieter en te
zorgen voor haar kleurige bloementuin. Astrid laat hem dan allerlei mooie
bloemen zien en wijst hem op de kikkertjes in de vijver, zie ook
deze foto. Zondagochtend
werden Ite en Willy in de kerkdienst ingezegend als taakgroepleiding
'Kinderwerk'. We zijn nu verantwoordelijk voor de aansturing van alle
kinderwerk in de Christengemeente Soest, een verantwoordelijke en
belangrijke taak. Gelukkig hebben we een geweldig team kinderwerkers, dus we
vertrouwen erop dat het iets moois gaat worden. 's Middags was het lekker
weer en brachten we een bezoek aan de dierentuin. Ezra doet erg zijn best om
de dieren bij hun naam te noemen, maar doet dat nog veel met een 'ng-klank':
zo is een pinguin een 'ningning'. En kunnen jullie de volgende woorden ook
'verstaan'? nagningnoo, nang-nga-noe, nok-snaang-je, magwa, inaf.
Oplossing: onderaan deze pagina,
klik hier.
zondag 14 augustus
Ezra praat steeds meer en beter. Hij zegt inmiddels gewoon 'amen'
aan het eind van een gebed (in plaats van 'aap'). Hij oefent heel veel in
het nadoen van de klanken. 'Vrachtauto' klinkt bij hem als "nagnaugnoo" en
een olifant zegt volgens Ezra "kekkelekèk"! Hij heeft trouwens beslist
humor: we hadden lekker Chinees gegeten en Ezra had een enorme troep op de
grond gemaakt, overal lag bami en nasi. Ite wees hem op de rommel en zei:
"Kijk nou eens!" Ezra keek onder zijn kinderstoel en reageerde: "O-hôh!" Ite
vroeg quasi boos: "Wie heeft dat gedaan?" Ezra was even stil en antwoordde
toen met een brede grijns: "Mama!"
Deze week was de laatste week van de zomervakantie. Niet bepaald stralend
weer. Vrijdag stond de tuin zelfs helemaal blank door de enorme hoosbuien
die over midden Nederland trokken.
Ons grasveld
zag er bijna net zo uit als
op de camping
in Hongarije... Ite heeft in de schuur een grote stellingkast gemaakt, zodat
er meer in past en het toch overzichtelijk en netjes blijft.
Zaterdag was het groot feest, want Boaz was jarig. Hij werd vijf jaar. 's
Morgens om vijf uur (zou dat er mee te maken hebben?) stond hij al bij ons
bed: "Papa en mama, het is vijf uur en ik ben jarig!" Daar trapten we
natuurlijk niet in, hij kon mooi nog even twee uur naar zijn eigen kamer.
Maar eindelijk was het dan toch zeven uur geweest: tijd voor de cadeaus.
Boaz kreeg van ons een mooie Nintendo Gamecube met drie spellen en een
geheugenkaart erbij. Hij was heel blij en verrast. De hele dag werd hij nog
flink verwend door de visite met allerlei prachtige cadeaus. En het mooie
was, dat we door het redelijk goede weer de hele dag in de tuin konden zitten!
's Avonds kwamen de buurtvriendjes gezellig patat eten met appelmoes, kipnuggets,
frikadellen en een
ijsje toe. Boaz zeurt 's avonds meestal dat hij niet kan slapen, maar aan
het eind van zijn verjaardag viel hij doodop en tevreden in slaap.
