Nieuwsarchieven:

dinsdag 22 maart 2005
Het overkomt ons niet vaak, dat er ruim twee weken overheen gaan voordat we de website updaten. Kwestie van prioriteiten stellen... De afgelopen periode was dan ook goed gevuld met activiteiten.
Ezra heeft inmiddels een aantal keren kennis gemaakt met het fenomeen 'voor straf op de gang zitten'. Hij is soms ook zó ondeugend: Boaz bijten of aan zijn haren trekken, de video uitdrukken terwijl Boaz zit te kijken... Of zijn nieuwste 'grap': je volle bord met eten op de grond gooien en dan kijken hoe boos mama wordt! Gelukkig is en blijft hij ook gewoon lief en grappig. Zo kan hij meedoen met de high-5, een joviale handklap in de lucht. Hij roept dan enthousiast: "Haai... Daai!" Behalve ja knikken en nee schudden, kan hij het nu ook duidelijk zeggen. Overigens schudt Ezra ook braaf (en lief glimlachend) 'nee', wanneer je hem waarschuwend aankijkt als hij iets stouts dreigt te gaan doen. Maandag 14 maart hadden we een gesprek met juf Roos over de schoolprestaties van Boaz. We zijn weer heel trots en tevreden naar huis gegaan. Alleen de fijne motoriek met potlood en schaar verdient wat extra aandacht. Gelukkig begint hij dat wel steeds leuker te vinden. Hij had ons zelfs een mooie knutsel meegegeven, die hij voor juf Roos had gemaakt.

De daarop volgende woensdag had Boaz ineens weer hoge koorts, boven de 40 graden. Hij voelde zich heel naar en de zweetdruppels stonden op zijn voorhoofd. Dat vond hij maar iets raars: "Ik heb tranen op mijn hoofd!" We vonden dat hij toch te vaak last heeft van deze hoge koortsaanvallen en besloten de huisarts te raadplegen. Die kon in eerste instantie niets vinden en daarom moest Boaz maandag 21 maart bloedprikken. Dat heeft hij dapper doorstaan, al vond hij het vreselijk eng met zo'n afknelband om zijn bovenarm. Van de spanning kreeg hij spontaan een bloedneus. Dinsdag 22 maart kregen we de uitslag van het bloedonderzoek al: bepaalde waardes zijn te hoog en dat duidt op een infectie, maar het is niet duidelijk wat er nu precies aan de hand is. Boaz krijgt een sterke antibioticakuur met een breed spectrum. Wanneer hij volgende week nog niet beduidend beter is, volgt verder onderzoek.
Van vrijdagmiddag tot zondagavond heeft Ite in het klooster "De Achelse Kluis" gelogeerd. Dit klooster ligt exact op de grens van Nederland en België in een enorm natuurgebied. Het is een Cisterciënzer klooster, waar volgens de regels van St. Benedictus wordt geleefd. Belangrijkste kenmerken zijn de getijden (regelmatige korte samenkomsten met veel gregoriaanse zang en gebed) en het leven in stilte. Ite heeft al heel lang het verlangen om een periode mee te doen met dit kloosterleven. Het was zeer inspirerend om God zo dichtbij te ervaren en alle rust en tijd te hebben voor meditatie, bijbelstudie, zang en gebed. Zo'n weekendje gaat dus vaker gebeuren... Ite had zijn vertrouwde hoofdkussen meegenomen en daar een schone kussensloop omheen gedaan. De oude, lege kussensloop lag gewoon op bed en toen Boaz dat zag, vroeg hij bezorgd: "Is papa's kussen lek?"

maandag 7 maart 2005
Boaz is afgelopen dinsdag naar het ziekenhuis geweest voor controle van zijn buisjes. Alles was gelukkig in orde. De week werd verder gekenmerkt door koude en veel sneeuw. Woensdag fietste Ite naar school en onderweg gleed zijn fiets op een spekglad stuk polderweg onder hem weg. Hij kwam plat op zijn buik, handen en kin terecht. Gevolgen: jas stuk, broek stuk, handschoenen gescheurd, wond op de knie, een bloedende kin (later met bult), een blauw rechterbovenbeen en een pijnlijke rechterhand. Maar jullie dappere webmeester krabbelde flink weer overeind, boog de fiets recht en fietste verder naar school. Ite heeft toch maar een paar daagjes wat rustig aan gedaan, ook omdat hij soms 's nachts een beetje misselijk was. Schrale troost bij al deze ellende ;-) bood het bezoekersaantal van de website met preken van Ite: www.preek-online.nl ging namelijk ruim over de 2500 bezoekers heen.
Bij Boaz zijn nogal wat nieuwe kinderen in de klas gekomen. Toen Willy vroeg, wie er allemaal bij hem aan de 'groene tafel' zitten, moest hij even nadenken over al die namen en hij zei: "Ik doe even mijn ogen dicht om het plaatje in mijn ogen te zien van de rij stoelen met de namen erop." Vanavond vroeg Boaz ineens: "Hoe kun je zien of een goudvis een jongen of een meisje is?" Willy vroeg hem: "Hoe zie je dat bij kinderen?" Boaz antwoordde: "Makkie! Dat zie je aan de kleren of aan de staartjes of vlechtjes. Maar... een goudvis heeft geen kleren of staartjes..."
Met Ezra gaat het prima, dat is een echte boef, die overal op klimt. Hij gebruikt zelfs emmers om zijn doel te bereiken: dan zijn hij de emmer op z'n kop en die kan hij dan gebruiken als opstapje. Soms heeft hij een woedeaanval als hij zijn zin niet krijgt; dan smijt hij bij voorkeur met eten. De afgelopen week ging zo twee keer een vol bakje vanillevla over de vloer. Gelukkig doet hij ook veel waar we wél om kunnen lachen. Kiekeboe is bijvoorbeeld een spelletje, dat hij heel lang kan volhouden. Probeer het maar eens uit met de kiekeboe-foto: