|
Nieuwsarchieven:
|
30 januari 2005
Sinds dinsdag heeft Ezra
zijn verzameling tanden compleet. Zijn waterpokken zijn ook zo goed als
over, dus deze week ging alle kinderopvang bij ons ook weer van start.
Ezra en Eva zijn heuse fans van de Teletubbies, ze zwaaien enthousiast
'dada' als ze op televisie komen of juist weer weggaan. Ezra noemt de
Teletubbies overigens "hejehies". Een ander nieuw woord is "bloem" en
een echte twee-woorden-zin komt sinds vandaag ook uit zijn mondje: "is
heet" zegt hij tegen pannen en tegen versgezette kopjes koffie. Hij is
overigens geobsedeerd door koken. Dan wil hij continu opgetild worden om
in de pan te kijken en het water loopt hem dan letterlijk uit de mond.
Misschien wordt hij later wel kok... Hoewel Ezra absoluut niet van
voorlezen houdt, lezen we nu wel regelmatig in een boekje met plaatjes
van dieren. Dan oefenen we de naam van het dier en het bijbehorende
geluid. We willen natuurlijk weer teveel tegelijk, want Ezra houdt het
bij bijna alle dieren op "woef-woef" of "boe". Heel grappig is het
geluid van een paard: als we het gehinnik nadoen met 'hihihi' zegt Ezra
schaterend "hahaha!"
Donderdag voerden de kleuters bij Boaz op school een voorstelling op van
Pluk van de Petteflet. Boaz had één van de hoofdrollen. Hij speelde een
Stampertje die van zijn bed rolde. Op de foto hiernaast is hij te zien
met het langharige stekelkapsel van een Stampertje. Donderdag kwam
Mirthe ook weer voor de naschoolse opvang bij ons. Ze kan het
uitstekend met Boaz vinden en ze spelen heerlijk samen. De oren van Boaz
hoeven sinds vandaag niet meer gedruppeld te worden en ze zien er ook
keurig schoon uit. Hopelijk zijn de oorproblemen voor Boaz voorlopig
voorbij...
Tot slot nog een tegeltjeswijsheid van Boaz: "Als je jarig bent, krijg
je een cadeautje. Dat is omdat je toen je geboren werd zélf een
cadeautje was!" |
Stampertje Boaz |
23 januari 2005
Boaz is dinsdag naar het ziekenhuis geweest om buisjes te laten zetten in
zijn oren. Ite had een dag ADV genomen en ging dus mee. Het ging allemaal prima
tót het moment dat hij onder narcose moest. Er was hem namelijk verteld, dat
het op dezelfde manier ging als de vorige keer. Maar... dat was dus niet
helemaal zo: de vorige keer moest hij zitten en nu moest hij liggen. Daarom
ging hij een beetje boos de narcose in en werd hij na de operatie ook wild en boos wakker. Scheldend,
tierend en slaand ging hij in zijn bed door het ziekenhuis terug naar de
kinderdagverpleging. De eerste drie kwartier bleef hij boos en wilde hij niets
of juist het tegenovergestelde van wat er van hem verwacht werd. Dus in
plaats van aankleden trok hij alles uit... Gelukkig werd hij na een half uurtje
langzaamaan steeds meer zichzelf. En nét toen hij weer gekalmeerd was en Ite hem
had aangekleed, kwamen de cliniclowns langs - net als de vorige keer! Boaz
genoot er van en knapte weer helemaal op. Aan het einde van de ochtend mocht
hij weer mee naar huis. Aan één oor had Boaz een flinke oorontsteking en
daarom moeten we dat oor een week lang driemaal per dag druppelen met
antibiotica. Halverwege de week ging ook het andere oor ontsteken en dat
druppelen we - na overleg met het ziekenhuis - nu ook. Nog wel leuk om te
vertellen is, dat Willy bang was dat Boaz in het ziekenhuis geen onderbroek aan
had. Boaz had zich namelijk zelf aangekleed en Ite had hem een schone
onderbroek laten aantrekken. Dat laatste wist Willy niet en zij vond de oude
in het midden van Boaz' kamer op de grond. Maar gelukkig was alle onrust bij
Willy uiteindelijk voor niets...
Ezra heeft de afgelopen week flink de waterpokken gekregen, maar hij heeft
er zelf niet erg onder geleden. De meeste pokken zaten onder zijn kleren. Nu
is hij al weer behoorlijk aan het opknappen. Ezra kan inmiddels zelf vragen
om eten en drinken. Als hij drinken wil, roept hij "Hes!" (fles) en als hij
eten wil, neemt hij je gewoon mee naar de kast. Dan wijst hij het aan en
zegt er "Aam!" (amen) bij.
|
 |
< de Cliniclowns
discussiëren met Boaz over de grootte van de buisjes
klik op de foto voor een uitvergroting
ondanks
de waterpokken bleef onze kleine snoeperd een vrolijk kind >
|
 |
17 januari 2005
| De paar dagen van hoge koorts bij Ezra
bleken uiteindelijk de voorbode te zijn van de 'zesde ziekte', een vrij
onschuldige virusinfectie met rode vlekjes als uiterlijk kenmerk. Maar
vervolgens kreeg hij vanaf zaterdag dan toch ook de waterpokken. Ezra
doet blijkbaar graag alles maar in één keer. Hij begint ook steeds meer
te teuten. In de kamer hangt sinds deze week een grote foto van Boaz en
Ezra samen en constant wijst Ezra ernaar en zegt dan onophoudelijk "Boojsh!
Essa!" Andere nieuwe woorden zijn "Aaaaarr!" (= Klaar!) en "Aas aan!" (=
Ik wil mijn laarzen aan.) Heel lief is de enthousiaste begroeting die
Ite krijgt als hij thuiskomt: zwaaien, naar de deur rennen, de neus
tegen het glas gedrukt en ondertussen blij "papa!" zeggend. Zo kom je
graag naar huis! |
 |
Maandag en dinsdag mocht Boaz overblijven op school, zodat
Willy bij de koortsige Ezra thuis kon blijven. Hij vond het erg leuk.
Donderdag hadden we voor het eerst Mirthe in huis, die de komende tijd bij
Willy naschoolse opvang krijgt. Ze had het gelukkig erg naar haar zin en kon
het goed vinden met Boaz. Zaterdag is Boaz voor het eerst naar de bioscoop
geweest. Samen met Ite ging hij eerst bij McDonalds eten en daarna bekeken
ze de film "Pluk van de Petteflet". Boaz was erg onder de indruk van de
grootte van het scherm, dat maakte hem bij het binnenkomen van de zaal wel
een beetje bang. Maar toen de eerste reclames op het doek verschenen,
verdween alle angst en ademloos heeft hij de hele film uitgezeten. Hij
genoot: "Het was superleuk en vet cool. Het lijkt wel een
verjaardagsfeest...!" Na afloop stond zijn mond niet meer stil, druk
kwebbelend moest hij alle indrukken verwerken.
 |
Vanaf vrijdagmiddag begon Boaz wel steeds
meer te klagen over oorpijn. Hij sliep ook niet zo goed en klom dan
midden in de nacht bij Ite en Willy in bed. Waarschijnlijk heeft hij een
oorontsteking, dus is het maar goed dat hij dinsdag wordt geholpen aan
buisjes. Zondagavond waren we in Ermelo, omdat oma Van de Groep haar
verjaardag vierde. Boaz zat de hele avond lief te spel met Duplo en
maakte een prachtig huis. Oma was zó trots op hem, dat hij een nieuwe
doos Duplo mee naar huis kreeg. Hij was er erg blij mee, maar begreep
niet zo goed waarom hij zomaar een cadeau kreeg. Het was ook al vrij
laat én hij was niet helemaal lekker door de oorpijn. Een beetje beduusd
liep hij daarom met de doos in zijn handen rondjes door de hal, al
mompelend: "Waarom kreeg ik dit...? Waarom heb ik nou een cadeau
gekregen...?" Oma antwoordde toen: "Gewoon om dat ik je zo lief vind en
omdat je zo'n grote jongen bent!"
Tenslotte: Ezra heeft er sinds vandaag een hoektandje bij (linksboven)
en Boaz is heeft een nieuwe coupe: een kuifje in plaats van stekeltjes. |
10 januari 2005
Een rustig weekje, maar nu
gaat het harde werken weer beginnen: de kerstvakantie is voorbij. Boaz
heeft regelmatig heerlijk gespeeld met vriendjes uit de buurt, dan zijn
ze echt uren lief bezig.
We hebben woensdag een nieuwe digitale camera gekocht, de Minolta Dimage
Z3. Het is een semi-spiegelreflexcamera met heel veel mogelijkheden,
waaronder maar liefst 12x optische zoom, allerlei instelbare programma's
en Anti-Shake. We zijn er dan ook erg blij mee!
 Minder
leuk is het dat Ezra sinds zaterdag ziek is. Er is een grote kans,
dat het de waterpokken zijn, omdat hij vorige week tweemaal in contact
is geweest met kinderen die de 'pokkies' hadden. Ezra heeft af en toe
hoge koorts, boven de 40 graden. Het eten smaakt hem absoluut niet en
hij zit het liefst de hele dag op schoot. |
onze nieuwe camera |
| Desondanks kon
Willy zaterdag een leuk dagje uit met een groepje internetvriendinnen:
eerst gezellig kledingshoppen in Amsterdam en daarna lekker eten bij de
Argentijn. |
3 januari 2005
Eerst nog wat belevenissen uit de laatste week van het jaar 2004. Dinsdag
28 december stond in het teken van sneeuwpret. Er lag een aardige laag sneeuw, dus de
slee werd uit de schuur gehaald en Boaz heeft samen met Ite een echte 'woezel'
gemaakt. (Voor 'niet-ingewijden': een woezel is een fantasiefiguur uit de
verhalen van Winnie the Pooh.) Op woensdag was Willy jarig. Boaz had al vóór de vakantie op
school een mooie tekening voor haar gemaakt, maar die had hij keurig
verstopt op zijn eigen kamer - zelfs Ite wist niet waar het lag!
Ezra schudde al heel lang 'nee' met zijn hoofd, maar nu kan hij ook 'ja'
knikken. Het knikken ging eerst nog met heel zijn bovenlijfje, maar
inmiddels is het helemaal echt. Het is best handig, want je kunt hem nu
allerlei vragen stellen, die hij vervolgens met knikken of schudden
beantwoordt. Hij loopt ook heel graag met schoenen, pantoffels en
laarzen rond, hij heeft echt een soort 'schoeisel-tic'. Regelmatig komt hij
naar Ite of Willy toe met een schoen of laars in zijn handen. Dan gaat hij
voor je staan en spreekt het duidelijke commando: "Aan!"
|
 |
Ook Ezra is nu 'aan de pc'. Hij was al
langer geïnteresseerd in de computers in ons huis: vooral het rode
lampje van de optische muis en de stekkers in de stopcontacten hadden
zijn aandacht. (Die stekkers trok hij er graag zomaar uit - terwijl de
pc aanstond. De boze reacties gaven hem veel vermaak.) We hebben nu het
programma Babytype geïnstalleerd op de computer van Boaz, zodat hij nu
ook op zijn niveau kan computeren. En Boaz dan...? Die heeft ineens de
echte Lego ontdekt en bouwt daar prachtige dingen mee. Zijn eerste
creatie was een helikopter en die zag er best goed uit! |
 |
Op oudejaarsdag werd er al heel wat knalvuurwerk afgestoken
en Boaz was daar eigenlijk wel bang voor. Bij elke knal riep hij: "Wéér een
knal!" Nu knalde er nogal wat, dus hij had het er maar druk mee... Op een
gegeven moment zei hij vertwijfeld: "Ze kunnen toch veel beter sterretjes
kopen...!" Gelukkig was de angst 's nachts verdwenen, want tijdens de
jaarwisseling liep hij vrolijk buiten rond. Ook Ezra was helemaal niet bang,
die genoot vanuit de wandelwagen van al die lichten en knallen. Z'n enige
verbale reactie was: "Boemboemboem!" Voordat we naar buiten waren gegaan,
hebben we binnen om exact 0.00 uur geklonken op het nieuwe jaar. Zelfs Ezra
deed mee met zijn drinkflesje.
(zie deze foto)
Op 1 januari zijn we - na een flink gat in de dag te hebben geslapen - op 'toernee'
geweest naar de diverse opa's en oma's. Maandag is Boaz naar het ziekenhuis
geweest voor een preoperatief onderzoek en alles bleek in orde. Dinsdag 18
januari wordt hij van buisjes in zijn oren voorzien. Afsluitend nog een
leuke opmerking van Boaz. Ite moest op een avond even weg en had zich
omgekleed. Op bed lag nog het t-shirt dat hij die dag gedragen had. Boaz
zag dat liggen en zei tegen Willy: "Ik weet dat papa weg is, anders zou ik
denken dat papa op bed gesmolten was!"
|
