Nieuwsarchieven:

Zondag 26 september 2004

Boaz blijft naar eigen zeggen voor altijd leven omdat hij graag "levenworst" eet. Ondanks dat was hij woensdag een beetje ziek, hij was wat grieperig en is lekker een dagje thuis gebleven. Ook had hij wat last van "drinkpoep" (diarree!). Het kiekeboespel van Ezra heeft Boaz overigens wel aan het denken gezet. Met zijn ogen dicht kwam hij bij Ite en vroeg: "Ik zie jou niet, kun jij mij wel zien?" Ite antwoordde bevestigend.  Een beetje verward opende Boaz zijn ogen: "Maar ík zie alleen maar zwart! Zie jij mij dan zwart!?"

Zaterdagavond bracht Ite hem naar bed en kroop nog even lekker bij hem. Boaz: "Nu lig ik in mijn nest, hè? Zullen we doen dat wij twee vogels zijn?" Ite: "Oké." Boaz: "Dan ben jij een kale kip, want je hebt niet zoveel veren..." 

Ezra loopt sinds donderdag helemaal los, de hele kamer door. Hij is daar zelf ook behoorlijk trots op. Bekijk het filmpje van zijn eerste stapjes! In de nacht van vrijdag op zaterdag kreeg hij een aanval van Pseudo-kroep, dat was niet zo leuk. Gelukkig gaat het inmiddels weer een heel stuk beter. Hij sliep de laatste twee dagen zelfs door tot ongeveer half acht 's morgens. Dat is toch wel een stuk plezieriger!

Zondag 19 september 2004

Belangrijkste nieuws deze week is toch wel dat Ezra meerdere stappen los loopt! Maandag is hij naar het consultatiebureau geweest voor controle en een prik. Gelukkig had hij er nauwelijks last van. Ezra weegt nu 10 kilo en is 78 cm lang, dat is langer dan het gemiddelde kind. We moeten inderdaad alle spullen op de eettafel ver van de rand af gaan leggen, want anders kan hij er bij.

Boaz had deze week op school een fruitweek, en ja hoor, hij heeft elke dag fruit gegeten. En dat voor iemand die een hekel heeft aan fruit - net als z'n vader. Favoriete fruit was de nectarine, maar van de banaan moest hij bijna overgeven... Erg leuk is het dat Boaz doorheeft wat rijm is. Hij vindt het grappig om zelf rijmpjes en liedjes te verzinnen. Groot was de ontdekking, dat bijna alle liedjes rijmen. Continue riep hij na twee regels muziek enthousiast: "Hé dat rijmt!" Op school bij Boaz werkt ook een conciërge, die heeft nogal wat indruk op hem gemaakt: "Op onze school werkt ook een meester, die brengt de wc-rollen rond. Hij is de baas van de school!"
Ezra eet inmiddels zo'n beetje helemaal met de pot mee. Hij wil geen uitzonderingspositie meer en weigert het potjesvoer. Om er helemaal bij te horen wil hij ook met de vork eten en die wil hij natuurlijk zelf vasthouden. Dat gaat overigens prima. Heel grappig is het, dat Ezra graag 'kiekeboe' speelt. Hij houdt dan zijn handjes voor zijn ogen en zit zich dan stilletjes te verkneuteren. Als je dan roept "Hé, Ezra is weg!" trekt hij snel zijn handjes weg en schatert het uit. Ook in bed speelt hij 'kiekeboe' met zijn knuffelhondje voor z'n ogen. Zo spelend valt hij dan vaak in slaap.

Zondagmorgen zat Boaz op de salontafel, hoewel dat niet mag. Hij viel ineens achterover, maakte een soort salto en kwam op zijn billen terecht. Huilend: "Ik deed een superstunt, maar dat wou ik helemaal niet en nu heb ik pijn!" Zondagmiddag hebben we genoten van het mooie nazomerweer. We hebben een boswandeling gemaakt bij Austerlitz. Onderweg zagen we allemaal paddestoelen en hebben we materialen verzameld voor een herfsttafel. Terug bij de parkeerplaats hebben we ons nog heerlijk vermaakt in de speeltuin.

zondag 12 september 2004
Willy is donderdag toch maar even naar de dokter geweest voor haar voet. Onduidelijk is nog steeds of er een teen gekneusd of gebroken is. De remedie is in beide gevallen gelijk: de teen is ingetapet. Ezra ging deze week voor eerst vanuit zitten naar staan - zonder hulp. Ook zet hij steeds vaker enkele stapjes los om over te stappen van bijv. tafel naar stoel. Boaz tekende donderdag op Willy's verzoek zomaar een olifant en een mannetje. Zie deze foto.
Zaterdag en zondag waren we met onze kerkelijke gemeente (de Christengemeente Soest) uit logeren in Evangelisch Centrum "Huis ter Duin" te Petten - een conferentiecentrum aan de rand van de Noordzeeduinen. Beide dagen hadden we heerlijk weer, maar vooral zaterdag was het erg lekker. Boaz en Ite hebben lekker in de Noordzee gezwommen en Boaz heeft de hele middag meegeholpen met het bouwen van zandkastelen. Zaterdagavond was er een veiling van schilderijen die door een overleden gemeentelid waren gemaakt. De opbrengst was voor een goed doel. Zonder dat we het eerst in de gaten hadden, ging Boaz meebieden. Uiteindelijk heeft onze jonge kunstkenner twee schilderijen gekocht voor totaal € 35! Daarna was Boaz één van de artiesten tijdens Bonte Avond. Hij trad solo op met een liedje van Bert en Ernie: "Maak er wat van." De hele zaal stond op z'n kop van enthousiasme! De nacht van zaterdag op zondag was erg stormachtig. Ons gezin sliep in een kamer precies op de kop van het gebouw aan de westkant. De wind gierde om het huis én de bedden waren niet best, dus de nachtrust was niet optimaal... Ondanks dat was het zondag een gezellige en inspirerende dag. We hebben nog een strandwandeling gemaakt door de harde stormwind heen. Ezra vond het heerlijk, die wind in zijn haren!

zondag 5 september 2004

Afgelopen woensdag is Boaz een dagje thuisgebleven van school. 's Nachts was hij flink aan het spoken geweest, omdat hij ziek was en erg last had van een 'loopneus'. Zo'n onrustige nacht was niet handig voor Ite, want die ging woensdag drie dagen met groep 8 op kamp naar Maarn. Voor Willy begon de woensdag minder plezierig: ze stootte haar voet tegen de stoelpoot en kneusde een teen. Haar voet was een paar dagen bont en blauw. Gelukkig gaat het lopen alweer een stuk beter. De eerste september was Cor jarig, de oudste broer van Willy. Boaz merkte op: Hé, Cor is de broer van mama en ook mijn oom, dat is toevallig!"

Donderdag is dan eindelijk het hek gemonteerd van het dakterras. Dit weekend heeft Ite een buitenlamp gemonteerd, zodat we 's avonds laat nog op het dak kunnen zitten lezen.

Ite heeft de drie kampdagen enorm genoten van de kinderen én van het fantastische weer. De zaterdag had hij wel nodig om weer bij te komen en bij te slapen. Willy had zaterdag een chatuitje naar de dierentuin in Amersfoort - lekker dichtbij dus. De kinderen blijven het leuk vinden om naar de dierentuin te gaan. Vooral Ezra kijkt zijn ogen uit naar al die dieren, hij noemt ze voor het gemak nog steeds allemaal maar 'ont' (hond). Ezra staat overigens steeds vaker een paar tellen los. Ook lóópt hij tegenwoordig liever ergens langs, via de muur, dan dat hij gaat kruipen. We kijken dus vol spanning uit naar zijn eerste stapjes.