



 |
Dinsdag 1 augustus
Na alle gereis besloten we deze dag maar niet op pad te gaan, alleen
voor wat boodschappen dan. ’s Middags zijn Ite en Boaz samen door de bossen en
velden naar de top van de Hainberg gewandeld en geklommen, beloond met mooie
vergezichten. Ze zijn bijna drie uur weggeweest en hebben daarbij ongeveer 9
kilometer afgelegd. Boven op de Hainberg is een oude Germaanse offerplaats.
Verder is er een startplaats voor deltavliegers. Van daaraf konden ze de camping
en de tent goed zien. (De foto rechts is door Ite genomen met telelens vanaf de
Hainberg. In de grote rode cirkel zie je onze tent, in de kleine blauwe cirkel staat
Willy met de videocamera.)
Willy kon op haar beurt vanaf de camping Boaz en Ite zien
staan en lopen op de Hainberg. Ite en Boaz bleven bijna drie kwartier op de top om rond
te kijken, te drinken en chips te eten. Boaz was terecht trots op zijn wandel-
en klimprestatie. |
 |
 |
 |
Woensdag 2 augustus
Deze woensdag gingen we naar Playmobil Funpark in Zirndorf bij
Neurenberg. We hadden de hele dag prachtig weer, blauwe lucht met wat witte
wolken en verder een stralende zon. Het Funpark doet zijn naam eer aan, we
hebben er alle vier erg veel plezier gehad. Door het lekkere weer was het ook
leuk voor Boaz en Ezra om in en om het water te spelen. Dat kan in het park op
meerdere plekken. We hadden dus zwemkleding voor ze meegenomen. Vorig jaar was
Boaz nog helemaal vol van het kasteel en de piratenboot, dit jaar had het
boshuis met alle klim- en klautermogelijkheden zijn voorkeur. Ezra was
natuurlijk niet bij de dieren weg te slaan, of ze nu levensgroot waren of dat
het de kleine Playmobilfiguren waren van de ark van Noach. Hij was dan ook
helemaal overstuur, toen een ander jongetje een dier van hem afpakte! Gelukkig
was er zoveel te zien en te doen, dat hij het al snel weer vergat.
Als
middagmaaltijd aten we alle vier een Kids Menu, waarbij je de patat geserveerd
krijgt in een Playmobilkom op grote-mensen-formaat. Het drinken zit in mooie
bekers met een holografische afbeelding. De bekers mag je houden, de kommen
lever je in voor statiegeld. En je krijgt bij elk menu een zakje met een
Playmobilpoppetje cadeau.
In de shop bij het park hebben we ons bezondigd aan een grote hoeveelheid
aankopen, gedeeltelijk echter ook alvast voor de verjaardag van Boaz straks op
13 augustus. Erg leuk vonden we Playmobil Micro, héle kleine Playmobil in een
vierkant magnetisch doosje. De figuurtjes hebben ook magneetjes, dus blijven ze
in het doosje staan. Ideaal voor op reis: je hebt een klein miniwereldje bij je.
We kochten voor Boaz een kasteel met ridders en voor Ezra (natuurlijk!) de ark
van Noach met de dieren. Deze vond Ite zó leuk, dat hij er ook één voor zichzelf
kocht. Onderweg terug naar de camping hebben we bij een Burger King restaurant
gegeten. Het was inmiddels al erg laat geworden, dus raceten we via de Autobahn
terug. Iets voor tienen – net voor sluiting van de poort – reden we het
campingterrein op. We waren allemaal enorm moe van deze leuke dag. Ezra was
allang in slaap gevallen in de auto, maar Boaz sliep in zijn tentje ook al vlug.
Donderdag 3 augustus
Opnieuw een dag met goed weer. Wel was de nacht erg koud geweest,
zodat Willy er nog uit is geweest om de fleece-binnenslaapzakken te halen.
Daarna sliepen we weer lekker warm verder.
We hebben allemaal redelijk uitgeslapen. Ook de ochtend was nog koud, al viel
dat in de voortent gelukkig wel mee. Daar
zaten de jongens heerlijk te spelen met hun nieuwe Playmobil,
terwijl Ite de laatste spannende hoofdstukken zat te lezen van “De Da Vinci
Code”.
We hebben laat ontbeten, maar wel lekker warm in de ochtendzon, die de nevel
verdreef. Aan het eind van de ochtend stapten we in de auto voor een rit naar
Bamberg.
Dat is een hele mooie stad, die tot het Wereldcultuurerfgoed behoort.
De stad wordt ook wel Frankisch Rome genoemd, omdat ze – net als Rome – gebouwd
is op zeven heuvels en vol staat met religieuze gebouwen. We hebben uren lang
door de prachtige oude binnenstad gewandeld. Bij een bakker kochten we als
middagmaaltijd de echte ‘Bamberger hoorntjes’, een soort croissantjes. Uiteraard
hebben we een bezoek gebracht aan de Dom, de kathedraal van het aartsbisdom Bamberg.
Boaz wilde weten, waarom er op sommige plaatsen heel veel kaarsjes
brandden. We legden hem uit, dat zo’n kaarsje bedoeld is om een gebed te
ondersteunen. Ook als je weer weg bent, brandt het kaarsje nog en zo blijft je
gebed doorgaan. Ook is het kaarsje een teken van de warmte en het licht van God.
Je laat door het kaarsje iets van jezelf achter in de kerk bij God. Boaz vond
het een mooie gedachte en wilde graag een kaarsje branden. Toen hij het kaarsje
had aangestoken, ging hij op de grond zitten, vouwde zijn handen, sloot zijn
ogen en bad hardop voor Joke (onze zieke buurvrouw op camping Fontana), ons
Roemeense sponsorgezin Closca en voor alle arme mensen in de wereld. Na afloop
was hij zichtbaar en hoorbaar ontroerd door de gedachte dat zijn gebed door het
kaarsje ‘in de kerk achterblijft’. Hij vroeg zich af, of Joke genezen zou zijn
als het kaarsje was opgebrand en of de familie Closca het dan beter zou hebben…
Weer terug op camping hebben we lekker pannenkoeken gegeten. Later op de avond
kwam Boaz uit zijn tentje om nog even naar de wc te gaan. Hij vertelde ons, dat
hij nog niet had geslapen, maar in zijn tent had gespeeld. Ook was hij – zo zei
hij letterlijk – even ‘met God alleen’ geweest en toen had hij God verteld, hoe
leuk hij het vandaag had gevonden. Ite heeft ’s avonds weer het reisverslag van
de afgelopen dagen bijgewerkt.
Vrijdag 4 augustus
Deze dag zouden we een campingdagje nemen en lekker gaan zwemmen in
het zwembad, maar de dag bleef fris en licht bewolkt. Soms werden de wolken wat
dreigender en viel er een lichte spat regen. Daarom besloten we maar rustig aan
te doen en gingen we aan het eind van de morgen boodschappen doen in het stadje
Kronach. Daar wilden we ook via een krant de weersverwachting achterhalen. De
boodschappen zijn gelukt, maar het krantje niet. Onderweg hoorden we via Radio
Bayern wél wat de verwachting voor het weekend was: grijs en veel regen. Al snel
besloten we om dan maar op te breken en zaterdag te vertrekken. Want wat heb je
er aan om een weekend lang zo’n beetje in je tent te zitten en nat te regenen,
terwijl je na het weekend van plan was naar huis te gaan. Dan is het beter om de
tent nu droog mee te nemen en thuis het weekend door te brengen. De jongens
hebben lekker gespeeld, zodat Willy en Ite hard aan het werk konden. Ruim vóór
het avondeten was er al heel veel ingepakt en opgeruimd. Het was ook heel lekker
weer geworden – hoe wrang… Daarom besloten we nog even een uurtje in het zwembad
rond te spartelen. Dat was lekker verfrissend. Tijdens het avondeten begon het
ineens licht te regenen, zodat we hals over kop met ons bordje eten naar binnen
verhuisden. Daar aten we op de grond verder, tot het weer droog was. Ons toetje
konden we weer buiten eten. Na het eten stopten we Ezra in bed, die al snel in
een diepe slaap viel doordat hij geen middagdutje had gedaan én zo lekker
gezwommen had. Boaz vermaakte zich uitstekend met drie tieners (twee meisjes en
een jongen), die hij de oren van het hoofd kletste. Ite en Willy besloten om ook
de voortent in te pakken, nu die ook goed droog was. Dan waren we mooi reisklaar
voor zaterdag, zodat we op tijd aan de lange terugreis zouden kunnen beginnen.
Rond half tien waren we helemaal klaar voor de nacht. Willy zorgde voor een
welverdiende bak koffie, maar die konden we niet in alle rust opdrinken, omdat
Boaz zijn drie tienervrienden (zonder overleg met ons) had uitgenodigd om wat te
komen drinken als afscheid! Dus zaten we ineens met z’n zessen te drinken. Boaz
kende de namen van zijn vriend en vriendinnen niet eens, maar had het hoogste
woord en legde hen allerlei (in zijn ogen) wetenswaardige dingen uit. Om tien
uur lag Boaz ook in bed en was hij dus eindelijk stil. Ite en Willy lazen nog
wat in de open lucht, waarna ze ook op tijd hun bed in doken voor de nachtrust.
Zaterdag 5 augustus
We stonden op om kwart over zeven. De zon scheen al en de hele nacht
was het droog gebleven. Dat was heel prettig, want nu konden we de vouwwagen
helemaal droog mee naar huis nemen! We hebben op ons gemak de laatste dingen opgeruimd, de
kar ingeklapt en vertrokken voor de terugreis van ruim 650 kilometer. Eerst
gingen we nog langs Kulmbach om wat statiegeldflessen in te leveren en
om het ontbijt te kopen. Daarna gingen we echt op reis.
Onderweg
hebben we drie stops gemaakt, de laatste bij de McDonalds in Rees waar we het
avondeten nuttigden. Om 20.55 uur reden we de Vergulde Pauw in Amersfoort op.
Veilig thuis en lekker slapen in onze eigen bedjes! |
 |
|