Dinsdag 25 juli
Eén dag voor vertrek naar Duitsland, dus een dag van inpakken en schoonmaken. Het was droog, wisselend bewolkt en zonnig. Goed inpakweer dus, maar wel erg warm om te werken. We deden dus heel rustig aan. Boaz en Ezra gingen ’s morgens weer dansen en knutselen. Verder is Boaz zo’n beetje de hele dag op en in het meer geweest. ’s Avonds gingen we uit eten met Luuk, Annemiek en Peter. We reden naar klein dorpje met een enorm groot vier-sterren hotel-restaurant, genaamd ‘Rustical’. De jongens kozen voor een verse pizza salami (kostte maar 50 kronen, dat is ongeveer € 1,80). Willy en Ite hebben een wildgerecht gegeten met traditionele Boheemse knoflooksoep vooraf en een luxe ijscoupe toe. Alleen de wildspies van Willy viel haar wat tegen: weinig vlees en een zoete pruimensaus. De rekening voor zeven personen werd door ons betaald en bedroeg nog geen 2000 kronen, da’s dus nog geen € 70! Dus voor een tientje per persoon heb je een driegangen menu in een vier sterren restaurant… Het gezellige diner eindigde wat minder leuk, doordat Ezra in dolle speelsheid met een puntig stokje van de ijsversiering Willy in het oor stak. Hij raakte daarmee waarschijnlijk het trommelvlies, erg pijnlijk. Willy hield er een aantal dagen flink last van. Bij terugkeer op de camping hebben Willy en Ite de laatste dingen ingepakt, zodat de volgende dag de kar bijna klaar is voor vertrek. Daarna gingen de kinderen slapen en Ite en Willy hebben bij Luuk en Annemiek koffie met petit fours gehad en wat later op de avond de laatste druppels wijn uit de fles opgedronken.

Woensdag 26 juli
Ite was al om 6.30 uur op om haringen te trekken. Rond zeven uur werden de jongens wakker en een kwartiertje later leverden we Boaz en Ezra af bij de caravan van Luuk en Annemiek. Daar mochten ze een dvd kijken, terwijl Ite en Willy dan ongestoord de vouwwagen konden inklappen. Toen dat gebeurd was, dronken we nog rustig een lekker kopje koffie. Uiteindelijk reden we (gevolgd door Theo en Joke, die ook weg gingen) om 9.25 uur weg, uitgezwaaid door Luuk, Annemiek, Peter en verder ons hele straatje. Het was prima reisweer, onderweg hadden we een paar keer wat regen, soms met onweer. Ezra sliep ’s middags lekker in de auto, met zijn knuffelhondje ‘in zijn buik’. Dan stopt hij het knuffeltje onder zijn kleren bij zijn buik. Dat doet hij eigenlijk altijd als hij slaapt. Bij gebrek aan een knuffel trof Ite hem zelfs een keer aan met een schone luier in zijn pyjama gepropt. Om 16.50 uur kwamen we aan op de nieuwe camping: Camping Stadsteinach in… Stadsteinach. Net zoals bij Fontana hadden we nu ook regen bij het opzetten, maar daarna werd het al vlug weer droog. We hebben een hele grote plek van ruim 150 m2 aan de rand van de camping, tegenover het speeltuintje. Aan de ene kant hebben we uitzicht op een hoge berg met bos en graanvelden erop, aan de andere kant zien we het stadje liggen met de mooie barokke kerk, die ’s avonds en ’s nachts verlicht is. Het gedeelte waar wij staan is bijna helemaal leeg, er staan nog vier andere gezinnen. Het is hier heerlijk rustig en ruim, het enige nadeel is, dat vanwege de leegstand van dit campinggedeelte het sanitairgebouw dicht is. Nu moeten we voor de watertap een meter of vijftig lopen en nog eens ruim vijftig extra om bij het andere sanitairgebouw te komen. Maar goed, dat is natuurlijk wel te overzien. Omdat we na de reis en het opzetten van de tent toch wel moe waren, gingen we uit eten bij de McDonalds in Kulmbach, waar we eerst Euro’s hebben gepind in het centrum van dit prachtige oude stadje. Kulmbach is bekend van zijn bier, dat heel logisch Kulmbacher Pils heet. In het stadje kun je nauwelijks om de enorme brouwerij heen en de bijbehorende zoete hopgeur. Na het eten gingen de kinderen naar bed. Ite en Willy hebben kort nog wat gelezen, maar waren zo moe, dat we vrij vroeg ons bedje opzochten.

Donderdag 27 juli
Om half negen werd Boaz wakker, Ezra al veel eerder. De dag begon heel zonnig, in de schaduw hebben we heerlijk ontbeten met vers gebakken landbrot. Het brood was zó smeuïg dat het haast niet te snijden was. Daarna hebben we de tent verder afgemaakt en ingericht. De temperatuur was inmiddels al erg hoog opgelopen, dus gingen we lekker douchen. ’s Middags reden we naar Kulmbach, op het industriegebied zijn daar veel goedkope winkel, waar we inkopen hebben gedaan, waaronder een zwembadje. Ite ontdekte er tussen alle winkels ook een Pinkstergemeente, handig voor zondag. Het was nog steeds enorm heet, drukkend haast. Dus terug op de camping werd gauw het zwembadje neergezet en deden Boaz en Ite er water er in. Boaz vond dat hij het zwaarste droeg: hij had namelijk een waterketel tot de rand gevuld, terwijl Ite een emmer droeg die voor driekwart vol was. Boaz' redenering: "Mijn ketel is vol, jouw emmer niet, dus wat ik draag is zwaarder." Na het eten (heerlijk onder de partytent) liepen we een rondje over de camping en daarna mochten de jongens nog even spelen. De camping heeft mooie grote plaatsen, helaas voor eigenaren Koos en Silvia is het niet zo vol. Voor ons is het natuurlijk wel heerlijk rustig. Tijdens het koffiedrinken begon het te regenen en vervolgens te hozen en te onweren. Ook de wind ging stevig te keer, maar alles hield het, zelfs de partytent bleef staan. Boaz lag zonder problemen in zijn eigen tentje. Via de luchtopening kwam er op een gegeven moment wat water naar binnen, Ite had ‘m al dicht gedaan, maar het was tóch te laat. Boaz riep heel hard en Ite ging er heen. Boaz had inmiddels alle elektrische apparaten (wekker en lamp), zijn leesboekjes en de knuffels in zijn slaapzak gestopt uit voorzorg! Slim kind... Met supertape hebben we een paar kleine gaatjes in de vouwwagen dichtgetaped, zodat we (ook de rest van de vakantie) geen last meer hadden van lekkage. De rest van de avond zaten we lekker te lezen en Ite werkte het reisverslag van de laatste paar dagen bij.

Ons plekje op Camping Stadtsteinach, links met ons uitzicht op de speeltuin en daarachter de Hainberg
 

Vrijdag 28 juli
Boaz kwam deze ochtend pas om 9.15 uit zijn tentje. Al rond acht uur waren Ite en Ezra naar de supermarkt gelopen in het dorp. Dat ging niet erg soepel, want Ezra loopt nogal lastig: een beetje trekkend met zijn rechterbeen. Dit is veroorzaakt door een val afgelopen woensdag van de glijbaantrap, ruim anderhalve meter naar beneden. Zowel op de heenweg als op de terugweg moest Ite hem gedeeltelijk dragen. De dag begon overigens grijs, maar tijdens het ontbijt werd het zonniger. We vertrokken naar Bayreuth, een mooie barokstad, die bekend is van de componist Wagner en de Bayreuther Festspiele. We zijn o.a. bij het woonhuis (Haus Wahnfried) en het graf geweest van Wagner. Ezra zat meestentijds in de buggy, omdat het lopen nog niet zo geweldig ging.

Daarna gingen we met de auto door naar Schloss Eremitage, ongeveer vier kilometer ten oosten van Bayreuth. Hier bezochten we de schitterend aangelegde tuinen en parken met daarin als hoogtepunt de Sonnentempel. Dit paleisje is helemaal bedekt met veelkleurige glasscherven en stenen. Bovenop staat een gouden standbeeld van Apollo met een vierspan. Het was een beetje jammer dat de regen het geheel wat troosteloos maakte.

De hele dag was het eigenlijk wel een beetje nat geweest, variërend van licht druppelend tot matige regen. Nu werd het echter wat té nat om zomaar buiten rond te lopen, dus gingen we weer terug naar de camping. We gingen via een caravan- en kampeerartikelenbedrijf, omdat we een nieuwe eurostekker moesten kopen; de oude was namelijk gesneuveld tijdens de laatste nacht in Tsjechië. In Duitsland mochten we tijdelijk een stekker lenen van de campingbaas, maar die konden we nu dus weer terug geven. Op de camping kregen we nog een klein buitje, maar verder bleef het de hele avond droog. Ook waren er nu veel meer tenten en caravans, vanwege de Bierwoche in Kulmbach.

Zaterdag 29 juli

We hebben uiteraard even een kijkje genomen in de enorme bierzaaltent, waar massa’s mensen aan lange biertafels liters bier naar binnen werkten, terwijl een schlagerband voor de muzikale hoempapanoot zorgde.

Ondertussen was het droog en zonnig geworden. Maar ineens betrok de lucht en Ite bedacht dat het goed zou zijn om terug te gaan naar de camping i.v.m. de was. Helaas kwamen we net iets te laat: alles was weer nat geregend. We hebben dus maar koffie gedronken en gingen daarna boodschappen doen, weer in Kulmbach. Als avondeten gingen we barbecueën, dat was heel lekker. Inmiddels was het droog en zonnig geworden, heerlijk weer om zo buiten te eten, we genoten er alle vier van. Ook de was werd nu lekker droog. Na het eten vermaakten de jongens zich nog even in de speeltuin, ook met andere kinderen. Daarna gingen ze naar bed. Een leuke opmerking van Boaz nog tot besluit van deze dagbeschrijving. Ite had grapjes zitten maken en zei toen á la Kabouter Klus: “Ja, want ik ben als het ware de beste grapjesmaker van de hele camping.” Boaz reageerde toen: “Als jij grapjes maakt, staan jouw ogen altijd zo spottig!” Boaz bedoelt hiermee ‘ondeugend’.

Zondag 30 juli
Ite is ’s morgens naar Pinkstergemeente ‘Jesus-live.org’ geweest in Kulmbach. Het was een fijne, herkenbare dienst, waar hij gastvrij werd ontvangen en zich erg thuis voelde. De voorganger sprak ook rustig en duidelijk, dus Ite kon alles goed volgen. Ondertussen waren de anderen op de camping aan het lezen en dvd kijken. Tijdens het middageten keken we naar deltavliegers die van de Hainberg achter onze tent sprongen en dan naar beneden zweefden om te landen op een grasveld vlak naast de camping. Ezra is daarna even naar bed geweest, terwijl Willy en Ite met Boaz het spel Carcassonne speelden. Het was erg warm, dus toen Ezra bezweet weer uit de tent kwam, gingen we lekker naar het zwembad tegenover de camping. Dit zwembad wordt door de zon verwarmd en op deze zomerdag had het water een temperatuur van maar liefst 25,6 graden. Het kinderbadje was nóg warmer. Na het avondeten gingen de jongens hun bed in, terwijl Ite en Willy een nieuw kaartspel speelden, namelijk Puerto Rico. Het is een leuk spel, dat vrij vlot speelt. De rest van de avond brachten we lezend door in onze spannende boeken. Laat op de avond kwam er weer een enorme hoosbui met onweer en flinke windstoten. Gelukkig duurde het niet zo lang, dus hebben we verder een rustige nacht gehad.

Maandag 31 juli
Ezra werd pas om 7.15 uur wakker, dat is in deze vakantie echt een unicum. Na het ontbijt vertrokken we naar de Drachenhöhle in Syrau. Daar volgende we een rondleiding door de grot langs ondergrondse meren en druipsteenformaties. Aan het eind kregen we in een grote ondergrondse grotzaal nog een laserlichtshow met muziek; heel indrukwekkend en mooi om te zien. Ezra was er helemaal van onder de indruk, af en toe zuchtte hij al luisterend en kijkend, zó mooi vond hij het. Toen het na afloop stil werd in de grot, zei hij hard: ”Nóg een keer!” Maar dat zat er helaas niet in, we moesten naar de uitgang. Daar was heel handig een eettent neergezet, dus aten we bij deze “Imbiss”. De jongens kozen natuurlijk patat, maar Ite en Willy kozen voor echt Oost-Duits voer: ‘Soljanka mit Brot’ en ‘Wurstgulasch mit Spirelli’.