Donderdag 21 juli
Een rustig dagje: boodschappen doen in Deggendorf en verder gewoon op de camping zijn: spelletjes doen en naar het speeltuintje. ’s Middags – na Ezra’s middagslaapje – hebben we nog wat aanvullende boodschappen gedaan in Viechtach en daarna hebben we gezwommen in het binnenbad van de camping. De avond was erg koud. Grappig is het trouwens, dat Ezra bij het zien van een vlieg luid begint te roepen: “Kwaak-kwaak-kwaak”. Zou hij soms weten hoe dol kikkers op vliegen zijn…?

Vrijdag 22 juli
De nacht was droog, maar de dag begon bewolkt. We vertrokken na ons ontbijt via een mooie (om)weg naar Driestromenstad Passau. Daar maakten we een stadswandeling, te beginnen bij de Stefansdom, met een rijk versierd interieur, waaronder het grootste Domorgel ter wereld. Zelfs Ezra was een beetje onder de indruk, want hij werd er letterlijk stil van. Op het binnenplein van de dom speelden Boaz en Ezra met het water van een fontein. De zon was inmiddels lekker gaan schijnen en dat was maar goed ook, want met name Ezra maakte zichzelf kletsnat. Vervolgens gingen we via allerlei straten en steegjes naar het punt waar de drie rivieren elkaar ontmoeten: de Ilz, de Inn en de Donau gaan vanaf het Dreiflüssenpunkt gezamenlijk verder als Donau. Heel apart is het dat je de drie verschillende stromen ook letterlijk kunt zien: de Ilz is donkerblauw van kleur, de Donau groenblauw en de Inn geelbruin. Via de kloosterkerk waar de zalige Gisela (rond 1000 de eerste christelijke koningin van Hongarije) is begraven gingen we terug naar de auto. Onderweg namen we nog een lekker ijsje, terwijl we genoten van de mooie gebouwen en de gezellige winkelstraten. Terug naar de camping begon het weer steeds slechter te worden en op de camping zelf regende het licht. Ook wat het weer betreft hebben we het in Passau dus echt getroffen.

Zaterdag 23 juli
De nacht was koud en we werden wakker in een lichte regen. De omgeving leek helemaal grijs. We waren eerst van plan om naar Playmobil Fun Park te gaan, maar gezien het weer was dat niet zo’n goed idee. Toch knapte het weer al snel weer op en kwam de zon te voorschijn. We besloten naar het stadje Cham te gaan. Dat was een gezellig oud stadje met een mooi klooster. Vervolgens reden we via binnenwegen richting Regensburg, waar we een bezoek brachten aan het Walhalla. Dat is een enorme Griekse zuilentempel die 100 meter boven de Donau uittorent. De tempel is door koning Ludwig I gebouwd ter ere van alle belangrijke Duitsers uit de geschiedenis. Binnenin zijn van deze mensen bustes te zien. Wij kwamen meer voor het mooie uitzicht over de omgeving en de brede kronkelende Donau. Inmiddels was het weer tijd om terug te gaan naar Viechtach, want de boodschappen voor het weekend moesten nog gedaan worden voor sluitingstijd. Na de inkopen hadden we nog lekker de tijd om in het binnenzwembad van de camping te duiken. We waren de enige bezoekers en hadden het hele bad dus lekker voor onszelf. We hebben buiten gegeten, hoewel het al wel weer wat frisser begon te worden. Maar omdat de vooruitzichten gunstig zijn en het warme weer er aan schijnt te komen, namen we dat maar voor lief.
Deze dag mag trouwens de geschiedenisboeken in, omdat Ezra vandaag voor het eerst uit zichzelf ‘mama’ zei tegen Willy! Wel vond hij het nog lastig om dan tegen Ite weer ‘papa’ te zeggen, maar het begin is er. We blijven oefenen… Boaz had trouwens ook weer een humoristische opmerking. Hij vroeg aan Willy, waarom je een navel hebt. Willy antwoordde met een tegenvraag: “Wat denk je zelf?” Boaz: “Dan weet je dat dat de voorkant is, je buik…” Ezra zingt bij het avondgebedje de laatste twee woorden mee in zijn eigen versie: i.p.v. “Amen, amen”, zingt hij: “Slapen, slapen.”

Zondag 24 juli
Eindelijk een dag zoals een vakantiedag hoort te zijn: zonnig (met af en toe wat wolken ervoor), droog en warm. We bleven de hele dag rustig op de camping: spelen in de speeltuin, wandelen over de camping, hele stukken lezen en spelletjes doen. Ezra kon weer eens een echt middagslaapje doen in zijn bed en Willy en Boaz zijn samen wezen zwemmen. ’s Avonds aten we lekker pannenkoeken. De nacht was ook niet meer zo koud als de voorgaande nachten.

Maandag 25 juli
Het lijkt wel alsof in deze vakantie een dag mooi weer direct afgestraft wordt met slecht weer. De hele dag heeft het continu geregend. We waren opnieuw van plan om naar Playmobil Fun World te gaan, maar dat plan hebben we maar weer laten varen. Gelukkig vatte Boaz het heel sportief op: hij begreep wel dat het zo niet ging en dan gaan we vast wel een andere keer als het mooi weer is. De ochtend brachten we door met lezen, duplo spelen en dvd kijken. Rond het middaguur wilden we er wel eens uit en besloten ons geluk te gaan beproeven in Regensburg. We reden letterlijk in de wolken daar naar toe. Vooral in de bergen was het enorm mistig. Regensburg deed haar naam zeker eer aan: het regende er nog steeds. Zo is een stad bezichtigen niet leuk, maar… onderweg hadden we vlak naast de snelweg een Ikea gezien. Na enig zoeken vonden we die terug en hebben we in het restaurant een warme maaltijd gegeten. Daarna hebben we het geijkte Ikea-rondje (maar nu op zijn Duits) gelopen en uiteindelijk kwamen we bij de kassa aan met een vloermatje van 0,69! Ja ja, 100 km heen én weer terug rijden om een matje te kopen… dat kan alleen de familie Pijp uit Amersfoort. Terug op de camping werd het weer ietsje beter en de radio belooft dat het nu toch langzamerhand weer mooi weer moet gaan worden. Ezra maakt nu nauwelijks fouten meer bij het benoemen van papa en mama.

Dinsdag 26 juli
De lucht ziet er ’s morgens een stuk vriendelijker uit: blauwe stukken afgewisseld met grote, witte wolken en af en toe ook dreigender grijze wolken. Maar we durfden het nu wel aan: we vertrokken ’s morgens naar Zirndorf bij Neurenberg, een tocht van ruim 200 km. Maar het bleek de moeite waard, want Playmobil Fun Park is een erg leuk pretpark. Eigenlijk is het één grote speeltuin in Playmobil-sfeer. Het bleef de hele dag droog en we hadden erg veel plezier. Ezra had veel moeite elke keer om weer naar een volgend onderdeel te gaan. Dan kreeg hij een driftbui, die gelukkig snel weer over ging als we bij iets nieuws kwamen. Vooral de speeltuinen met water waren favoriet bij Boaz en Ezra. Ook de lunch en het avondeten gebruikten we in het park. Dan at je uit ‘echte’ Playmobilbordjes en kommetjes, maar dan op grote-mensen-formaat uiteraard. In de shop hebben we heel wat geld besteed aan veel nieuw Playmobil speelgoed. We vertrokken toen het park dichtging om 19 uur voor de lange reis van 2 uur naar huis. Boaz en Ezra bleven de hele terugreis wakker tot onze verbazing. Ezra zat echter Boaz wel behoorlijk te klieren: bijvoorbeeld knijpen en als wij dan omkijken gauw Boaz aaien – met een grote grijns op zijn gezichtje. Toen we op de camping terugkwamen, waren onze Duitse overburen opgelucht: ze hadden zich zorgen gemaakt, dat we met twee kleine kinderen zo lang afwezig waren. Moe, maar voldaan en met blije gezichten vielen de jongens al snel in slaap.

Gebruik het menu hieronder om naar de volgende pagina te gaan.