Nadat we alles in de dierentuin bekeken hadden, gingen we terug naar de parkeerplaats. We reden nog niet weg of Ezra was van vermoeidheid in slaap gevallen. We gingen nog even de stad Jihlava in, maar Ezra bleef slapen, ook toen we hem in het wandelwagentje zetten en over de kinderkopjes denderden. Boaz en Ite beklommen de toren van de kerk, maar Boaz vond het bovenaan toch wel erg eng. Na een klein rondje lopen door het stadscentrum gingen we naar de McDonalds. Toen pas werd Ezra weer wakker. Na het eten reden we naar de camping terug, waar we om zeven uur arriveerden. Deze avond bleef het aanmerkelijk warmer, zodat we tot kwart over elf met mensen op het campingstraatje hebben staan kletsen.

Woensdag 19 juli
Een rustig campingdagje gehad met veel zwemmen, varen, lezen en spelen. We hebben gezellig koffie gedronken met onze buren Joke en Theo. We zaten heerlijk in de schaduw en er woei een licht briesje ter verkoeling. In de namiddag reden we naar Pelhrimov om boodschappen te halen. ’s Avonds gingen Boaz en Willy naar de sing-in. Nu kon Boaz wél zijn liedje opgeven (nl. ‘God kent jou vanaf het begin’) en hij mocht het zelfs voorzingen in de microfoon.

Donderdag 20 juli
Direct na het ontbijt vertrokken we voor de tweede keer naar kasteel Landstejn, net als maandag. Nu was het kasteel wel geopend. Kinderen onder de zes jaar mogen er gratis naar binnen, maar de dame achter de kassa wilde bijna niet geloven, dat Boaz nog maar vijf jaar is. Het was een erg leuke ervaring: Boaz en Ezra mochten zich aankleden als echte ridders, compleet met wapens, maliënkolder, helm en schild. Er was een toneelstuk met riddergevechten en dansende jonkvrouwen en daarnaast was er een man met twee grote slangen. Boaz en Ezra konden er maar geen genoeg van krijgen om de grootste slang (zo’n 2,5 meter lang) te aaien. Ze kregen de slang beiden om de nek gelegd en vonden dat erg leuk. Bang waren ze absoluut niet. Verder hebben we de complete kasteelruïne op eigen gelegenheid verkend.

‘s Middags deed Boaz op de camping mee aan een bosspel en daarna verdween hij weer achter één van de computers. Ezra ging lekker met Ite varen en zwemmen op meer. Ezra sprong steeds zelf uit de boot en zwom gerust een minuut of tien naast en om de boot. Vroeg tegen de avond gingen we naar het restaurant in Pocatky. Het was zó warm, dat de jongens nauwelijks iets aten. Wel dronken ze heel veel, dus waarschijnlijk was hun buikje daarmee al gevuld. Willy en Ite genoten wel van de ‘Pocatky-spies’. ’s Avonds kregen we onze overburen Nico en Margriet op visite, die vrijdag gaan vertrekken. Tot half één in de nacht hebben we gezellig buiten gezeten. Het was ’s nachts helemaal niet koud.

Vrijdag 21 juli
’s Morgens hadden we al vroeg twee kinderen (Bas en Esther) bij ons te spelen, omdat hun ouders Nico en Margriet de vouwwagen gingen inpakken om naar huis te gaan. Het was een gezellige boel. Boaz had nu al voor de derde week een loopoor door de oorontsteking. Sinds donderdag is dat weer erger geworden. Willy overlegde met overbuurvrouw Margreet, die consultatiearts is. Ondertussen zocht Ite op internet naar info over mogelijke medicatie, zoals de stofnamen, merknamen en scheikundige samenstelling van verschillende antibiotica. ’s Middags gingen we naar de apotheek in Pocatky om daar te proberen antibiotica te krijgen, hoewel we geen recept hadden van een huisarts. In Tsjechië kun je namelijk bijna alles kopen, zolang je maar contant betaalt. En inderdaad konden we de apotheker duidelijk maken wat we hebben wilden. We kregen zonder problemen het medicijn Augmentin (amoxicilline met clavulaanzuur) mee, daarnaast ook nog een flesje met een mix van water, alcohol en spiritus. Daar konden we het vieze oor mee schoon maken. Het bruist nogal en daardoor komt alle troep goed los. Het oor van Boaz knapte er in elk geval goed van op. Zeven dagen lang krijgt Boaz dus nu weer een kuur van drie tabletten per dag. Op het moment dat we wilden vertrekken naar de apotheek, zagen we onze vrienden Luuk, Annemiek en Peter, die net waren aangekomen op de camping. Nadat we even kort bijgekletst hadden, vertrokken we naar de apotheker en vandaar reden we door naar Jihlava om boodschappen te doen. Willy kookte ’s avonds eten voor zeven mensen, omdat Luuk, Annemiek en Peter bij ons meeaten. Terwijl Willy het diner klaarmaakte, gingen Ite en de jongens zwemmen in het zwembad. Ezra voelt zich als een vis in het water, hij springt van de kant in het bad en gaat zonder problemen kopje onder. Nóg leuker vindt hij het om zijn papa onder water te duwen of nat te spetteren met zijn handen. Het avondeten met elkaar was heel gezellig. ’s Avonds bleven Luuk, Annemiek en Peter koffiedrinken en borrelen. Door de lange reis waren ze wel moe, dus gingen we allemaal op tijd naar bed.

Zaterdag 22 juli
Ezra ging ’s morgens met Ite het ontbijt halen. Bij de dorpssuper zat een klein hondje buiten en Ezra probeerde die te aaien. Maar daar was het beestje blijkbaar niet van gediend, hij viel ineens uit en beet Ezra bijna. Ezra was behoorlijk overstuur, maar er was gelukkig niets gebeurd. Na het eten gingen de jongens in de boomhut spelen, die achter de plek van Luuk en Annemiek was gemaakt. Boaz ging door naar de kinderclub en toen hij terug was reden we naar Ceske Budejovice, de plaats waar het biermerk Budvar (beter bekend als ‘Budweiser’) vandaan komt. Alleen het grote plein in het centrum was leuk, verder was het een nogal saaie industriestad. Een kilometer of tien boven de stad lag het kasteel Hluboká, een enorm wit bouwwerk in de stijl van het Engelse Windsor Castle. Om het kasteel heen lag een park met mooie heggen en bloemenperken. We gingen op tijd weer terug naar de camping. Daar maakte Willy pannenkoeken voor Boaz, Ezra en Peter. Peter bleef ’s avonds oppassen, zodat de ‘grote mensen’ uit eten konden. Toen Ezra op bed lag en Boaz met Peter een spelletje aan het doen was, vertrokken Willy en Ite met Luuk en Annemiek naar de prachtige plaats Telc. Daar aten we in een supergezellig restaurantje, buiten op het terras. We kozen voor een salade met Bulgaarse kaas, een overheerlijke vleesspies met garnituur en als toetje een ijsbeker. Met volle buiken gingen we om ongeveer 22.30 uur terug naar de camping. Onderweg belde Peter om te vragen of we er wel aan gedacht hadden, dat de poort van de camping om 23.00 uur dicht gaat. Daar hadden we inderdaad niet aan gedacht. Dat werd dus behoorlijk doorrijden. De TomTom navigatie leidde ons langs bijzonder kleine weggetjes, dwars door de bossen. We zagen onderweg een grote haas en (nog leuker) een moederree met haar reekalfje. Die bleven van schrik gewoon stilstaan, dus stonden wij ook even stil om ze goed te kunnen bekijken. We kwamen ruim over elven aan bij de camping en de poort werd juist op dat moment op slot gedaan, dus we konden nog net naar binnen. We bleven met elkaar nog even naborrelen bij onze tent en daarna kropen we allemaal ons bedje in.

Zondag 23 juli
Om acht uur heeft Ite samen met Ezra het ontbijt gehaald in de dorpssuper. Het was daar enorm druk, want het winkeltje was maar open van 8 tot 11 en de hele dorpsbevolking koopt daar ook. Na het ontbijt was het tijd voor de campingkerkdienst, waarbij Ite op het orgeltje de samenzang begeleidde. Daarna was er weer het gezamenlijke koffiedrinken en vervolgens doken we het water in. Rond één uur betrok de lucht en begon het te regenen, maar dat vond niemand erg, het duurde niet zo lang en het was heerlijk verkoelend. De rest van de dag bleef het droog, maar wel bewolkt. Zo’n regenbuitje is ook goed tegen de enorme stofboel. Ezra deed na het zwemmen een middagslaapje, terwijl Willy de sing-in van ’s avonds voorbereidde. Na het avondeten gingen we dus naar de sing-in, waarbij Willy de leiding had. Ite speelde met Luuk in de band en dat was erg inspirerend om zo samen te spelen. Naast orgel en keyboard waren er ook een dwarsfluit, twee gitaren, een trombone en een drummer. Boaz was erg trots op zijn ouders, hij vertelde aan iedereen dat papa Ite orgel speelde en dat mama Willy ‘ging opleiden’. Na afloop gingen we gezellig naborrelen met Luuk en Annemiek. De hele avond (gelukkig pas na de sing-in) heeft het geregend, maar ’s nachts rond half één hield het ook weer op.

Maandag 24 juli
Een bewolkte dag, maar droog. We bleven de hele dag op de camping. Boaz en Ezra zijn samen naar het dansen geweest en gingen daarna alle twee knutselen. Ezra deed vrolijk met alles mee, al was het allemaal bedoeld voor kinderen vanaf vier jaar.

’s Middags wandelden we met z’n vieren naar de bron in het bos om water te halen. Daarvoor leenden we de bolderkar van de overburen. Bij de bron ontmoetten we Jory, een jong zwart hondje, dat enthousiast ging spelen met Boaz en Ezra. Samen met Jory en zijn baasjes liepen we naar de camping terug. ’s Middags kon Ezra de slaap niet vatten en ging hij met Boaz en Willy een half uurtje computeren. De rest van de middag hebben we lekker veel gezwommen, vooral Boaz lag lang in het water. Als avondeten haalden we bij de snackbar van de camping patat met frikandel, kroket en bamischijf, daarna haalden we een ijsje. De ‘vette hap’ viel wat tegen, de patatten waren veel te hard en de smaak van alles was ook niet zo geweldig. ’s Avonds werden we uitgenodigd voor de verjaardag van ds. Jelle, onze overbuurman. We dronken er een kopje cappucino met echt Tsjechisch gebak. Daarna kwamen Luuk en Annemiek en met hen hebben we tot bijna één uur in de nacht Catan gespeeld. We hadden veel plezier en werden moe van het (melige) lachen. Dus we vielen daarna al snel in slaap.

Nog twee grappige uitspraken die Boaz en Ezra deze dag deden. Boaz liet een harde wind en zei toen: “Die moest ik even kwijt, sorry!” En Willy doodde met de elektrische vliegenmepper een vlieg. Toen het beestje op de tafel viel, bewoog één pootje nog. Ezra zei toen: “Kijk mama, vlieg doet zwaaien.”