deel 2 Oostenrijk

Vrijdag 15 juli
Na een heerlijk rustig ontbijt, zijn we de auto gedeeltelijk gaan herpakken. Dat was wel nodig na ons slordige inpakken gisteren. En nog konden we allerlei spullen niet meer terugvinden. Rond half elf namen we van alle mensen die in korte tijd vrienden geworden waren afscheid en nog voor elf uur vertrokken we voor de reis naar Oostenrijk. Het werd een voorspoedige reis met warm zomerweer. Om half vijf waren we weer terug op camping Eschenau, dezelfde camping waar we eerder een nachtje hadden doorgebracht. Het voelde als thuiskomen. Helmut (de conciërge) was blij verrast en hij en zijn vrouw hielpen ons met het opzetten van de vouwwagen. Omstandig werd ons wel tien keer uitgelegd hoe de wasmachine werkt. Die werkt overigens nog op munten van 5 schilling. De vrouw legde uit, dat ombouwen naar Euro gewoon te duur is. Glimlachend voegde ze er aan toe, dat de Euro sowieso veel te duur is… Als beloning voor het lieve gedrag van Boaz en Ezra de laatste stressvolle dagen, gingen we weer uit eten bij de McDonalds, nu in St. Pölten. Moe maar voldaan en tevreden rolden we in onze bedjes. Maar ’s nachts werden Ite en Willy wakker van een enorm onweer, dat boven ons dal was losgebarsten. Hongaars aandoende hoosbuien troffen onze arme Alpenkreuzer, die zich weer voortreffelijk hield: geen lekkage.

Camping Lee in Eschenau

Zaterdag 16 juli

’s Morgens was het droog maar bewolkt. Wel ontdekten we dat het grondzeil verzadigd was met water en dus grondwater doorliet. Er lag een hele plas water in een kuil. We hebben het aangepakt door er extra afdekfolie en een dekzeil tussen te leggen en nu was het probleem opgelost. Tijdens het ontbijt trok de lucht open en werd het strak blauw met een stralende zon. De broodjes werden ons vers gebakken bij de tent bezorgd door conciërge Helmut. We hebben er echt van genoten. Een uurtje later betrok de lucht en begon het weer te regenen, maar gelukkig niet zo heftig en lang. Het bleef de hele ochtend wisselvallig. We gingen naar St. Pölten om te winkelen en later naar Treisen om boodschappen te doen. Na de lunch bleven we op de camping en hebben we veel opgeruimd en uitgezocht (en spullen teruggevonden!). Willy heeft een was gedraaid en de mannen hebben een uurtje lekker gezwommen in het kleine zwembadje van de camping. Het was lekker zonnig en droog, 30 graden warm. De avond was heerlijk en Willy kon ook weer een lekker stuk verder lezen. Ite heeft het reisverslag van de afgelopen week eindelijk in de laptop kunnen rammelen, dat was er door alle gedoe niet van gekomen.

Zondag 17 juli

’s Nachts heeft het nog even flink geonweerd, maar de nieuwe dag begon droog en vrij zonnig. ’s Morgens werden onze bestelde broodjes door Herr Lee zelf gebracht in een gezellig rieten mandje. Het zag er lekker uit, het rook lekker en (nog belangrijker) het smaakte heerlijk. De broodjes waren zelfs nog een beetje warm. Na dit ontbijt vertrokken we naar Haag, een kleine stad in het westen van Nieder-Österreich. Hier brachten we de dag door in Tierpark Stadt Haag, een 33 ha groot park met ruim 1000 dieren, verdeeld over 80 diersoorten. We hebben de hele dag genoten van de dieren, het park, het weer en elkaar. Zó hoort een vakantiedag te zijn! Aan het eind van de twee wandelroutes gingen we naar de grote speeltuin, waar de jongens nog heerlijk hebben gespeeld. En hoe lok je ze zonder gezeur de speeltuin weer uit? Juist, door een lekker ijsje! Toen was het toch echt tijd om terug te gaan naar de camping, waar Willy oer-Hollandse pannenkoeken bakte. Na het eten gingen de jongens naar bed, zodat Ite en Willy weer een avondje rustig konden lezen.
Deze foto is gemaakt door Boaz.

Maandag 18 juli
Een hele droge nacht achter de rug. Ite en Boaz sliepen een gat in de dag. En dat terwijl de zon al volop scheen. Na een rustig ontbijt vertrokken we naar het bedevaartsoord Mariazell. We reden een hele mooie route door steeds hoger wordende bergen en langs steeds kronkeliger wordende wegen. Onderweg kwamen we door St. Aegyd, waar de plaatselijke dominee Pfarrer Leo een heus pijpenmuseum beheert. Daar moesten we natuurlijk even halt houden. Verder naar het zuiden kwamen we aan in Mariazell. Het is een gezellig en toeristisch ingesteld plaatsje met enorm veel verkoopkramen met religiosa en bedevaartsaandenken. We bekeken de grote, barokke basiliek met prachtige versieringen en veel goud en zilver. Boaz kon het allemaal wel bekoren en zocht naar allerlei dingen die hij herkende vanuit de bijbel. Ezra vond alleen het nagalmende geluid leuk als hij een kreetje gaf.

Na 1,5 uur hadden we alle belangwekkende dingen wel gezien en reden we verder naar de Erlaufsee. Dat is een prachtig in de bergen gelegen meertje met water van drinkkwaliteit. Zwemmen was bij een temperatuur van 30 graden een aangename activiteit. Bij het kiezelstrandje was volop speelvertier voor de kinderen, waaronder diverse glijbanen. Ite en Boaz ging heel vaak van de allergrootste, die ging heel hard en Boaz vond dat ‘vet cool’ en ‘vet strak’. Ezra mocht ook een paar keer van een kleinere glijbaan en wilde daar niet meer mee stoppen. Toen we tóch stopten kreeg hij een woedeaanval van een kwartier! Gelukkig kon hij later toch weer genieten van het spelen bij en in het water. Na ruim twee uur waterplezier stapten we weer in de auto voor de terugreis van een uur. Opnieuw een hele mooie (andere) route langs scherpe haarspeldbochten, door dichte naaldbossen en soms met prachtige vergezichten. Terug op de camping genoten we van een lekkere campingnasi. Ondertussen was de lucht betrokken en ’s avonds kregen we onweer en regen.

Ezra heeft trouwens weer een paar nieuwe woordjes op zijn repertoire: “apje?” = mag ik een hapje?, “helpen” als mama of papa ergens mee helpen, “lapen” = slapen, “oenoenoe” = kangaroe, “lijen”, want glijden is een favoriete bezigheid. Als iets niet goed gaat is dit zijn klaagzang: “Oo-oh! Neej? Nou!” Boaz doet zijn best om duits te bedanken. De vrouw van onze conciërge is dol op onze kinderen en geeft ze af en toe een koekje. Boaz zegt dan netjes “Danke” of zelfs één keer “Dankesjeun.” Ook praat hij met haar over ‘die Sonne’.

Dinsdag 19 juli

’s Morgens zaten we rustig te wachten tot we onze broodjes bezorgd zouden krijgen. Maar rond negen uur was er nog niemand gekomen en we hadden toch wel aardig trek gekregen. Daarom gingen Ite en Boaz maar eens in het dorpje kijken bij het Gasthaus Lee, waar de campingbaas woont. Daar bleek dat het op dinsdag en woensdag rustdag is voor de familie Lee. Dus maar naar de nabijgelegen Spar om brood te kopen, veel duurder en lang niet zo lekker. Na het ontbijt gingen Ite en Boaz samen naar Stift Melk, een enorm Benedictijner kloostercomplex. Het klooster is gesticht rond 1100, maar het huidige gebouw is een toonvoorbeeld van de Oostenrijkse barokstijl. Prachtig en indrukwekkend, ook Boaz vond het heel mooi allemaal en vroeg honderduit over alles wat er te zien was. Van 12.00 – 12.15 uur maakten we het middaggebed mee in de basiliek. Na afloop van het bezoek schafte Ite zich een ketting aan met het Benedictuskruis en het boek “Die Regel des Heiligen Benedikt”, dé leefregels voor benedictijner monniken. Ondertussen waren Willy en Ezra op de camping. Willy was alvast begonnen met opruimen. ’s Middags gingen we rustig aan inpakken om vervolgens te gaan slapen in de ‘overnachtingsstand’, zodat we de volgende dag snel konden vertrekken. We gaan namelijk naar Duitsland, een dagje eerder dan gepland. Maandag had Ite gebeld met Camping Knaus Viechtach en we waren een dag eerder welkom.

Benedictijner klooster Stift Melk

Gebruik het menu hieronder om naar de volgende pagina te gaan.