week 4

 

week 1 week 2 week 3 week 4

Donderdag 16 augustus ’07
’s Morgens hebben we lekker rustig aan gedaan. Terwijl de jongens een film keken, ging Ite 20 kilometer fietsen. Boaz heeft ook met de Lego gespeeld, die hij voor zijn verjaardag had gekregen. Toen Ite terugkwam, was de film net afgelopen en gingen de mannen zwemmen. Na het zwemmen dronken we koffie en fris om vervolgens in de auto te stappen. We reden naar Liberec, waar we bij de McDonalds geluncht hebben. Toen gingen we naar de binnenstad, hier hebben we gezellig rondgelopen. Onder andere over een soort van Kalverstraat: allemaal winkels met dure westerse merkartikelen. Tijdens onze stadswandeling begon het een klein beetje te motregenen. Die lichte regen is de hele avond blijven doorgaan. Toen we weer wegreden van de parkeergarage wilden we naar een hypermarkt gaan, die overal op borden stond aangeprezen: de Globus. Naar eerdere ervaringen van Ite en Willy is dit een megahypermarkt, nog veel groter dan de Hypernova. We volgden de borden en kwamen inderdaad bij een enorm groot gebouw terecht. Helaas was het allemaal nog in aanbouw, vreemd dus dat al overal reclame en wegwijzers staan. We hebben dus maar gewoon onze boodschappen voor het avondeten gedaan bij de vertrouwde Hypernova. We kochten heerlijke verse broodjes, vers vlees, drie soorten soep, groente en Balkansky Syr (Balkankaas, een soort droge en zoute feta). Op de camping maakte Willy daarmee een eigen versie van de Sopskysalade, die uitstekend smaakte. We aten gezellig onder de luifel onze soep met broodjes. Vandaag vertrokken onze buren met Biertje, een kleine teleurstelling voor Boaz en Ezra. Maar Biertje had een oorontsteking opgelopen en moest dus naar de dierenarts. De camping wordt sowieso met de dag leger, voor veel mensen is de zomervakantie al weer voorbij.

< Boaz en Ezra op twee grote houten vogels voor het stadhuis van Liberec

Vrijdag 17 augustus ’07
We werden wakker met het getik van de regen op ons tentdoek. Vergeleken met de vorige dag is de temperatuur een graad of 10 lager! Donderdag was het ’s morgens namelijk al ruim 25 graden, deze dag begint met 15 graden. En die tien graden voel je echt wel! Gelukkig werd het langzamerhand zo goed als droog tijdens het ontbijt, maar stralend weer was het in elk geval niet. We besloten om een lange rit te maken naar de dierentuin van Dvur Kralove. Het was de moeite waard: deze dierentuin is erg leuk, vrij groot en voor Oost-Europese begrippen erg ruim opgezet. Van veel diersoorten hebben ze meerdere variaties, zoals verschillende soorten zebra’s, neushoorns en giraffen. Ook is er een safari die je met een open bus maakt. We hebben deze safaririt twee keer gedaan, beide keren bovenin de bus op de voorste stoelen. Zo hadden we een prachtig uitzicht. Tijdens de eerste safaririt stopte de bus opeens en de buschauffeur hield een hele rede. We wisten echter niet dat dit verhaal eigenlijk voor ons bedoeld was, totdat de buschauffeur naar boven klom en ons duidelijk maakte dat hij niet gediend was van het gestamp van Ezra’s voeten. Ezra trapte namelijk steeds van enthousiasme op de vloer, maar direct daaronder zat dus de buschauffeur. Hij mopperde nog wat na, waarvan we alleen het woord ‘Hollandsky’ verstonden. Ezra zat in elk geval de rest van de rit muisstil, maar hij genoot net als wij gelukkig niets minder van de safaritocht. Toen we vanaf de safari terug liepen naar de dierentuin, kwamen we langs water met kroos. Ezra merkte op, dat het water weg was. Daarom maakten we hem duidelijk, dat onder het kroos wel degelijk water zit en dat je dus echt niet op het kroos mag lopen, dat is levensgevaarlijk. Ezra begreep het en hij vertelde: “Als ik daarop loop val ik in het water en dan ga ik dood en dan hebben jullie geen Ezra meer. Dan zijn jullie heel verdrietig hč?” Wij beaamden dat van harte. Boaz dacht zich in hoe verdrietig het zou zijn zonder Ezra en hij begon spontaan te huilen. Ite zei tegen Ezra dat hij Boaz maar moest troosten. Ezra pakte Boaz bij de hand en zei: “Hé Boaz, ik leef nog hoor!” Toen moesten we allemaal weer lachen. Aan het eind van de dag gingen we voor de tweede keer met de safaribus mee. We hadden dezelfde chauffeur als bij de eerste rit. Onderweg stonden regelmatig dieren op de weg. Op een gegeven moment stak een zebra vlak voor de bus over. Boaz reageerde: “Hé zebra, niet zomaar oversteken, er is hier geen zebrapad…!” De zebra liep toch over en ging bij de deur van de stilstaande bus staan. De chauffeur deed open en de zebra stapte half de bus in! Even later bleek waarom: de buschauffeur had stukjes brood voor hem meegenomen. Heel grappig om mee te maken, zo’n zebra in een safaribus. We zijn tot sluitingstijd in de dierentuin gebleven en toen moesten we nog terug naar Januv Dul. Het was opnieuw een rit van anderhalf uur. We reden naar Restaurace ABC in een nabijgelegen dorpje. Daar hebben we lekker en uitgebreid gedineerd. Het was weer een vermoeiende maar bevredigende dag.

Zaterdag 18 augustus ’07
Vandaag werden we door een vriendelijke warme zon gewekt. Het was ideaal weer om de Jested met een bezoek te vereren. We reden naar de parkeerplaats aan (vanaf de camping gezien) de achterkant van de Jested, waar een cabinekabelbaan ons net onder de 1012 meter hoge top bracht. We hebben ruim de tijd genomen om op de top goed om ons heen te kijken. Het zicht was vrij goed, de kerncentrale in Polen was duidelijk zichtbaar en ook de camping was (zelfs met het blote oog) prima te zien. Vervolgens liepen we over de bergrug naar de twee volgende toppen, dat was een wandeling van ongeveer twee á drie kilometer. Bij de bergtop met de naam Skala gingen we met een stoeltjeslift weer naar beneden richting Liberec. Het was een erg lange en hoog gelegen stoeltjeslift, best spannend met een prachtig uitzicht over de grote stad Liberec en daarachter de bergen en Polen. Beneden aangekomen aten we wat bij de snackbar en toen moesten we nog terug naar de parkeerplaats om de auto op te halen. Met de auto gingen we de stad in om de ingrediënten voor het avondeten te kopen. Ook kochten we voor bij de koffie nog wat lekker Tjechisch gebak. Op de camping hebben we koffie en fris gedronken, gezwommen en daarna gingen we barbecueën. Na het uitgebreide eten in een lekker avondzonnetje speelden we met z’n viertjes een spelletje, voordat Ezra naar bed ging. Boaz schreef de vakantiekaarten voor de grootouders, speelde een computerspelletje en daarna was het voor hem ook bedtijd.

Op de Jested


Ezra is niet bang op grote hoogte


Boaz en Ezra op de top
 

Ite op een rotspunt, Boaz is in aantocht
 

Ite wijst aan waar de camping ligt
 

Willy en Ezra in de stoeltjeslift, op de achtergrond de stad Liberec
 

Boaz in de stoeltjeslift, linksachter de Jested
 

Zondag 19 augustus ’07
Deze warme zomerdag hebben we voor het grootste deel op de camping doorgebracht. Terwijl de jongens een dvd keken of speelden, konden Ite en Willy opruimen en inpakken. Want vanwege de operatie van ma Pijp op vrijdag 24 augustus willen we wat eerder thuis zijn. Wel gaan we als verrassing voor onze jongens een dag doorbrengen in Playmobil Fun Park, een favoriet pretpark van ons. Rond het middaguur reden we naar de Hypernova in Liberec om lekkere luxe broodjes te kopen. Daarna gingen we zwemmen en vervolgens verder met inpakken. Toen dat helemaal klaar was, gingen we opnieuw een duik maken in het zwembad en glijden van de waterglijbaan. Rond een uur of zeven ’s avonds gingen we naar het vlakbij gelegen stadje Cesky Dub, waar aan het stadsplein in het centrum een restaurant zit, Restaurace Koruna. Hier vonden we een gezellige picknicktafel op het terras buiten, waar we een erg lekker afscheidsdiner hebben gegeten. Het was ook leuk dat er voor kinderen een grote zandbak met allerlei zandvormpjes en schepjes was. Dan duur het wachten niet zo lang. Na het eten bracht Ite Ezra naar bed, terwijl Willy met Boaz naar het grote kampvuur ging. Ondertussen flitsten de bliksemschichten in de verte langs de hemel, wel een mooi gezicht in bergachtig gebied. Heel af en toe viel er een licht druppeltje, maar het bleef vrij droog. Maar na tien uur veranderde dat volledig: aan alle kanten barstte het onweer los met stromen regen. De hele nacht bleef het flink regenen en het onweer kwam regelmatig weer terug. Pas tegen de ochtend werd het minder. Bij Ezra hadden we lekkage van het verzadigde tentdoek. Tapen hielp niet en dus was de enige oplossing er een bakje onder te zetten en af en toe het water weg te gooien.

Zwempret


Ite en Ezra


Uit het water kan het best koud zijn
 

Boaz vindt zwemmen heerlijk

Boaz komt uit de glijbaan

Maandag 20 augustus ’07
Na een wat het weer betreft onrustige nacht ging de wekker al weer om half zeven. Maar omdat het nog licht regende (en stiekem ook wel omdat het bedje zo lekker warm was) besloten we nog een half uurtje te blijven liggen. Dat was een goede keus, want om zeven uur was het zo goed als droog geworden. We hebben alle laatste dingen opgeruimd en ondertussen de kachel binnenin hard aan het werk gezet. Zo droogde het tentdoek aardig op en uiteindelijk hebben we de vouwwagen redelijk droog ingeklapt. Iets na negen uur reden we weg van Camping 2000, op weg naar de tussenstop in Duitsland. Het was mooi reisweer en heel erg rustig op de snelwegen. Enkele keren hebben we een rustpauze ingelast en rond half vijf ’s middags kwamen we aan op de camping waar we twee nachten gaan slapen: camping Rangau in Erlangen-Dechsendorf. Op deze camping hebben we al eens eerder overnacht op doorreis. Nadat we een ruim plekje hadden uitgezocht, zetten we de vouwwagen in de overnachtingsstand en maakten we Boaz tentje in orde. Daarna stapten we weer in de auto om een winkel te zoeken voor het avondeten. Na wat ronddwalen was dat gelukt en terug op de camping aten we een eenvoudige, maar voedzame maaltijd, waarna het bedtijd was voor de jongens. Het was tijdens het avondeten licht gaan regenen, dus toen Ezra sliep gingen Willy en Ite in de vouwwagen zitten om te lezen en te computeren. En toen op tijd naar bed, want dinsdag wordt een lange, leuke, maar wellicht ook vermoeiende dag in… Playmobil FunPark! (Ssst! Dat is nog een geheim voor Boaz en Ezra…)

Dinsdag 21 augustus ’07
De hele nacht heeft het heftig geregend. ’s Morgens bij ontwaken regende het nog steeds. Ite en Willy hadden lichte twijfel, maar uiteindelijk gingen we toch maar naar het Playmobil FunPark. Daar kunnen de kinderen namelijk ook binnen spelen en met zulk slecht weer zal het vast niet druk zijn. En er was natuurlijk ook een kans dat het nog droog zou worden en dan kon de tent ook mooi drogen. Het was inderdaad niet druk in het park en we begonnen in de winkel, waar we enkele mooie dozen Playmobil hebben gekocht. Terwijl Ite de aankopen naar de auto bracht, werd het langzaam droger. En daarmee ook drukker in het park, veel mensen hebben duidelijk het betere weer even afgewacht. Later op de dag kregen we zowaar de zon nog te zien. We hebben alle vier veel plezier gehad. De jongens hebben enorm lief gespeeld. Ezra was wel twee keer verdwenen, dat was minder leuk. De eerste keer stonden we in de rij bij het restaurant, nadat we buiten bij de waterkanalen hadden gespeeld. Ineens was Ezra er niet meer en hij was nergens meer te vinden. Ite besloot maar buiten de route te lopen die we gedaan hadden op weg naar het restaurant. Onderweg hoorde hij de omroepster vertellen dat er een huilend jongentje was gevonden. De ouders konden hem ophalen bij de informatiebalie. Snel er heen en ja hoor, daar zat Ezra op de arm van een vreemde Duitse mevrouw. Zij had Ezra buiten gevonden. Ezra vertelde dat hij op zoek was naar de nijlpaard, waarmee hij net gespeeld had. Later was Ezra verdwenen toen we via de winkel naar huis gingen. Willy vond hem uiteindelijk huilend terug bij de vitrine met de dierentuin. Er zijn blijkbaar gewoon wat teveel prikkels voor Ezra om nuchter te blijven nadenken. Rond vijf uur besloten we naar de camping terug te gaan en de vouwwagen in te klappen. Het was namelijk al sinds half 11 droog gebleven, dus we hadden goede hoop dat de tent droog was. Op de camping aangekomen bleek dat inderdaad zo te zijn. De laatste natte plekken hebben we met het kacheltje droog geblazen. In een recordtijd hebben we ingepakt, de tent van Boaz opgeruimd en de vouwwagen ingeklapt. Om tien voor acht ’s avonds reden we weg bij de camping in Erlangen voor de thuisrit van 588 kilometer. Eerst was het nog droog tijdens deze reis, maar na half 11 begon het te regenen. We hebben onderweg bij een McDonalds gegeten en daarna viel Ezra in slaap. Het kostte Boaz wat meer moeite om in slaap te komen, maar net na middernacht was hij ook in dromenland. Inmiddels was het noodweer geworden: felle regenvlagen en stevige wind zorgden ervoor dat Ite en Willy goed moesten opletten. Dat hielp overigens wel om wakker te blijven… Zo om de twee uur hebben we even een pauze ingelast, zodat Ite en Willy de benen konden strekken, een toiletbezoek konden brengen of koffie konden kopen. Ondertussen bleven Boaz en Ezra lekker slapen. Om half vijf ’s nachts kwamen we thuis aan. Moe en tevreden rolden we in bed. Thuis!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 22 en donderdag 23 augustus ‘07
Niet al te laat kwamen we weer uit bed. De jongens hebben heel lief gespeeld, ondertussen konden Ite en Willy op hun gemak al heel veel opruimwerk verzetten. ’s Middags zijn we op visite geweest bij (o)pa en (o)ma Van de Groep in Ermelo. Donderdag zijn we verder gegaan met het opruimen. De vouwwagen en de dakkoffer zijn weer klaar om weggebracht te worden. ’s Middags gingen we op visite bij (o)ma Pijp, die vrijdag geopereerd zal worden vanwege borstkanker. ’s Avonds hebben Ite en Boaz de vouwwagen naar de stalling teruggebracht. De vakantie is hiermee nu echt voorbij. Gelukkig zijn we nog ruim een hele week vrij, voordat de scholen gaan beginnen.

week 1 week 2 week 3 week 4