|
|
Donderdag 16 augustus ’07
’s Morgens hebben we lekker rustig aan gedaan. Terwijl de jongens
een film keken, ging Ite 20 kilometer fietsen. Boaz heeft ook met de Lego
gespeeld, die hij voor zijn verjaardag had gekregen. Toen Ite terugkwam, was de
film net afgelopen en gingen de mannen zwemmen. Na het zwemmen dronken we koffie
en fris om vervolgens in de auto te stappen. We reden naar Liberec, waar we bij
de McDonalds geluncht hebben. Toen gingen we naar de binnenstad, hier hebben we
gezellig rondgelopen. Onder andere over een soort van Kalverstraat: allemaal
winkels met dure westerse merkartikelen. Tijdens onze stadswandeling begon het
een klein beetje te motregenen. Die lichte regen is de hele avond blijven
doorgaan. Toen we weer wegreden van de parkeergarage wilden we naar een
hypermarkt gaan, die overal op borden stond aangeprezen: de Globus. Naar eerdere
ervaringen van Ite en Willy is dit een megahypermarkt, nog veel groter dan de
Hypernova. We volgden de borden en kwamen inderdaad bij een enorm groot gebouw
terecht. Helaas was het allemaal nog in aanbouw, vreemd dus dat al overal
reclame en wegwijzers staan. We hebben dus maar gewoon onze boodschappen voor
het avondeten gedaan bij de vertrouwde Hypernova. We kochten heerlijke verse
broodjes, vers vlees, drie soorten soep, groente en Balkansky Syr (Balkankaas,
een soort droge en zoute feta). Op de camping maakte Willy daarmee een eigen
versie van de Sopskysalade, die uitstekend smaakte. We aten gezellig onder de
luifel onze soep met broodjes. Vandaag vertrokken onze buren met Biertje, een
kleine teleurstelling voor Boaz en Ezra. Maar Biertje had een oorontsteking
opgelopen en moest dus naar de dierenarts. De camping wordt sowieso met de dag
leger, voor veel mensen is de zomervakantie al weer voorbij.
< Boaz en Ezra op twee
grote houten vogels voor het stadhuis van Liberec
Vrijdag 17 augustus ’07
We werden wakker met het getik van de regen op ons tentdoek.
Vergeleken met de vorige dag is de temperatuur een graad of 10 lager! Donderdag
was het ’s morgens namelijk al ruim 25 graden, deze dag begint met 15 graden. En
die tien graden voel je echt wel! Gelukkig werd het langzamerhand zo goed als
droog tijdens het ontbijt, maar stralend weer was het in elk geval niet. We
besloten om een lange rit te maken naar de dierentuin van Dvur Kralove. Het was
de moeite waard: deze dierentuin is erg leuk, vrij groot en voor Oost-Europese
begrippen erg ruim opgezet. Van veel diersoorten hebben ze meerdere variaties,
zoals verschillende soorten zebra’s, neushoorns en giraffen. Ook is er een
safari die je met een open bus maakt. We hebben deze safaririt twee keer gedaan,
beide keren bovenin de bus op de voorste stoelen. Zo hadden we een prachtig
uitzicht. Tijdens de eerste safaririt stopte de bus opeens en de buschauffeur
hield een hele rede. We wisten echter niet dat dit verhaal eigenlijk voor ons
bedoeld was, totdat de buschauffeur naar boven klom en ons duidelijk maakte dat
hij niet gediend was van het gestamp van Ezra’s voeten. Ezra trapte namelijk
steeds van enthousiasme op de vloer, maar direct daaronder zat dus de
buschauffeur. Hij mopperde nog wat na, waarvan we alleen het woord ‘Hollandsky’
verstonden. Ezra zat in elk geval de rest van de rit muisstil, maar hij genoot
net als wij gelukkig niets minder van de safaritocht. Toen we vanaf de safari
terug liepen naar de dierentuin, kwamen we langs water met kroos. Ezra merkte
op, dat het water weg was. Daarom maakten we hem duidelijk, dat onder het kroos
wel degelijk water zit en dat je dus echt niet op het kroos mag lopen, dat is
levensgevaarlijk. Ezra begreep het en hij vertelde: “Als ik daarop loop val ik
in het water en dan ga ik dood en dan hebben jullie geen Ezra meer. Dan zijn
jullie heel verdrietig hč?” Wij beaamden dat van harte. Boaz dacht zich in hoe
verdrietig het zou zijn zonder Ezra en hij begon spontaan te huilen. Ite zei
tegen Ezra dat hij Boaz maar moest troosten. Ezra pakte Boaz bij de hand en zei:
“Hé Boaz, ik leef nog hoor!” Toen moesten we allemaal weer lachen. Aan het eind
van de dag gingen we voor de tweede keer met de safaribus mee. We hadden
dezelfde chauffeur als bij de eerste rit. Onderweg stonden regelmatig dieren op
de weg. Op een gegeven moment stak een zebra vlak voor de bus over. Boaz
reageerde: “Hé zebra, niet zomaar oversteken, er is hier geen zebrapad…!” De
zebra liep toch over en ging bij de deur van de stilstaande bus staan. De
chauffeur deed open en de zebra stapte half de bus in! Even later bleek waarom:
de buschauffeur had stukjes brood voor hem meegenomen. Heel grappig om mee te
maken, zo’n zebra in een safaribus. We zijn tot sluitingstijd in de dierentuin
gebleven en toen moesten we nog terug naar Januv Dul. Het was opnieuw een rit
van anderhalf uur. We reden naar Restaurace ABC in een nabijgelegen dorpje. Daar
hebben we lekker en uitgebreid gedineerd. Het was weer een vermoeiende maar
bevredigende dag.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Zaterdag 18 augustus ’07
Vandaag werden we door een vriendelijke warme zon gewekt. Het was
ideaal weer om de Jested met een bezoek te vereren. We reden naar de
parkeerplaats aan (vanaf de camping gezien) de achterkant van de Jested, waar
een cabinekabelbaan ons net onder de 1012 meter hoge top bracht. We hebben ruim
de tijd genomen om op de top goed om ons heen te kijken. Het zicht was vrij
goed, de kerncentrale in Polen was duidelijk zichtbaar en ook de camping was
(zelfs met het blote oog) prima te zien. Vervolgens liepen we over de bergrug
naar de twee volgende toppen, dat was een wandeling van ongeveer twee á drie
kilometer. Bij de bergtop met de naam Skala gingen we met een stoeltjeslift weer
naar beneden richting Liberec. Het was een erg lange en hoog gelegen
stoeltjeslift, best spannend met een prachtig uitzicht over de grote stad
Liberec en daarachter de bergen en Polen. Beneden aangekomen aten we wat bij de
snackbar en toen moesten we nog terug naar de parkeerplaats om de auto op te
halen. Met de auto gingen we de stad in om de ingrediënten voor het avondeten te
kopen. Ook kochten we voor bij de koffie nog wat lekker Tjechisch gebak. Op de
camping hebben we koffie en fris gedronken, gezwommen en daarna gingen we
barbecueën. Na het uitgebreide eten in een lekker avondzonnetje speelden we met
z’n viertjes een spelletje, voordat Ezra naar bed ging. Boaz schreef de
vakantiekaarten voor de grootouders, speelde een computerspelletje en daarna was
het voor hem ook bedtijd.
|
Op de Jested
|
![]() Boaz en Ezra op de top |
![]() Ite op een rotspunt, Boaz is in aantocht |
![]() Ite wijst aan waar de camping ligt |
![]() Willy en Ezra in de stoeltjeslift, op de achtergrond de stad Liberec |
![]() Boaz in de stoeltjeslift, linksachter de Jested |
![]() |
|
Zondag 19 augustus ’07
Deze warme zomerdag hebben we voor het grootste deel op de
camping doorgebracht. Terwijl de jongens een dvd keken of speelden, konden Ite
en Willy opruimen en inpakken. Want vanwege de operatie van ma Pijp op vrijdag
24 augustus willen we wat eerder thuis zijn. Wel gaan we als verrassing voor
onze jongens een dag doorbrengen in Playmobil Fun Park, een favoriet pretpark
van ons. Rond het middaguur reden we naar de Hypernova in Liberec om lekkere
luxe broodjes te kopen. Daarna gingen we zwemmen en vervolgens verder met
inpakken. Toen dat helemaal klaar was, gingen we opnieuw een duik maken in het
zwembad en glijden van de waterglijbaan. Rond een uur of zeven ’s avonds gingen
we naar het vlakbij gelegen stadje Cesky Dub, waar aan het stadsplein in het
centrum een restaurant zit, Restaurace Koruna. Hier vonden we een gezellige
picknicktafel op het terras buiten, waar we een erg lekker afscheidsdiner hebben
gegeten. Het was ook leuk dat er voor kinderen een grote zandbak met allerlei
zandvormpjes en schepjes was. Dan duur het wachten niet zo lang. Na het eten
bracht Ite Ezra naar bed, terwijl Willy met Boaz naar het grote kampvuur ging.
Ondertussen flitsten de bliksemschichten in de verte langs de hemel, wel een
mooi gezicht in bergachtig gebied. Heel af en toe viel er een licht druppeltje,
maar het bleef vrij droog. Maar na tien uur veranderde dat volledig: aan alle
kanten barstte het onweer los met stromen regen. De hele nacht bleef het flink
regenen en het onweer kwam regelmatig weer terug. Pas tegen de ochtend werd het
minder. Bij Ezra hadden we lekkage van het verzadigde tentdoek. Tapen hielp niet
en dus was de enige oplossing er een bakje onder te zetten en af en toe het
water weg te gooien.
| Zwempret
|
![]() Uit het water kan het best koud zijn |
![]() Boaz vindt zwemmen heerlijk |
![]() Boaz komt uit de glijbaan |
Maandag 20 augustus ’07
Na een wat het weer betreft onrustige nacht ging de wekker al
weer om half zeven. Maar omdat het nog licht regende (en stiekem ook wel omdat
het bedje zo lekker warm was) besloten we nog een half uurtje te blijven liggen.
Dat was een goede keus, want om zeven uur was het zo goed als droog geworden.
We
hebben alle laatste dingen opgeruimd en ondertussen de kachel binnenin hard aan
het werk gezet. Zo droogde het tentdoek aardig op en uiteindelijk hebben we de
vouwwagen redelijk droog ingeklapt. Iets na negen uur reden we weg van Camping
2000, op weg naar de tussenstop in Duitsland. Het was mooi reisweer en heel erg
rustig op de snelwegen. Enkele keren hebben we een rustpauze ingelast en rond
half vijf ’s middags kwamen we aan op de camping waar we twee nachten gaan
slapen: camping Rangau in Erlangen-Dechsendorf. Op deze camping hebben we al
eens eerder overnacht op doorreis. Nadat we een ruim plekje hadden uitgezocht,
zetten we de vouwwagen in de overnachtingsstand en maakten we Boaz tentje in
orde. Daarna stapten we weer in de auto om een winkel te zoeken voor het
avondeten. Na wat ronddwalen was dat gelukt en terug op de camping aten we een
eenvoudige, maar voedzame maaltijd, waarna het bedtijd was voor de jongens. Het
was tijdens het avondeten licht gaan regenen, dus toen Ezra sliep gingen Willy
en Ite in de vouwwagen zitten om te lezen en te computeren. En toen op tijd naar
bed, want dinsdag wordt een lange, leuke, maar wellicht ook vermoeiende dag in…
Playmobil FunPark! (Ssst! Dat is nog een geheim voor Boaz en Ezra…)
Dinsdag 21 augustus ’07
De hele nacht heeft het heftig geregend. ’s Morgens bij ontwaken
regende het nog steeds. Ite en Willy hadden lichte twijfel, maar uiteindelijk
gingen we toch maar naar het Playmobil FunPark. Daar kunnen de kinderen namelijk
ook binnen spelen en met zulk slecht weer zal het vast niet druk zijn. En er was
natuurlijk ook een kans dat het nog droog zou worden en dan kon de tent ook mooi
drogen. Het was inderdaad niet druk in het park en we begonnen in de winkel,
waar we enkele mooie dozen Playmobil hebben gekocht. Terwijl Ite de aankopen
naar de auto bracht, werd het langzaam droger. En daarmee ook drukker in het
park, veel mensen hebben duidelijk het betere weer even afgewacht. Later op de
dag kregen we zowaar de zon nog te zien. We hebben alle vier veel plezier gehad.
De jongens hebben enorm lief gespeeld. Ezra was wel twee keer verdwenen, dat was
minder leuk. De eerste keer stonden we in de rij bij het restaurant, nadat we
buiten bij de waterkanalen hadden gespeeld. Ineens was Ezra er niet meer en hij
was nergens meer te vinden. Ite besloot maar buiten de route te lopen die we
gedaan hadden op weg naar het restaurant. Onderweg hoorde hij de omroepster
vertellen dat er een huilend jongentje was gevonden. De ouders konden hem
ophalen bij de informatiebalie. Snel er heen en ja hoor, daar zat Ezra op de arm
van een vreemde Duitse mevrouw. Zij had Ezra buiten gevonden. Ezra vertelde dat
hij op zoek was naar de nijlpaard, waarmee hij net gespeeld had. Later was Ezra
verdwenen toen we via de winkel naar huis gingen. Willy vond hem uiteindelijk
huilend terug bij de vitrine met de dierentuin. Er zijn blijkbaar gewoon wat
teveel prikkels voor Ezra om nuchter te blijven nadenken. Rond vijf uur besloten
we naar de camping terug te gaan en de vouwwagen in te klappen. Het was namelijk
al sinds half 11 droog gebleven, dus we hadden goede hoop dat de tent droog was.
Op de camping aangekomen bleek dat inderdaad zo te zijn. De laatste natte
plekken hebben we met het kacheltje droog geblazen. In een recordtijd hebben we
ingepakt, de tent van Boaz opgeruimd en de vouwwagen ingeklapt. Om tien voor
acht ’s avonds reden we weg bij de camping in Erlangen voor de thuisrit van 588
kilometer. Eerst was het nog droog tijdens deze reis, maar na half 11 begon het
te regenen. We hebben onderweg bij een McDonalds gegeten en daarna viel Ezra in
slaap. Het kostte Boaz wat meer moeite om in slaap te komen, maar net na
middernacht was hij ook in dromenland. Inmiddels was het noodweer geworden:
felle regenvlagen en stevige wind zorgden ervoor dat Ite en Willy goed moesten
opletten. Dat hielp overigens wel om wakker te blijven… Zo om de twee uur hebben
we even een pauze ingelast, zodat Ite en Willy de benen konden strekken, een
toiletbezoek konden brengen of koffie konden kopen. Ondertussen bleven Boaz en
Ezra lekker slapen. Om half vijf ’s nachts kwamen we thuis aan. Moe en tevreden
rolden we in bed. Thuis!
![]()
|
![]()
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Woensdag 22 en donderdag 23 augustus ‘07
Niet al te laat kwamen we weer uit bed. De jongens hebben heel
lief gespeeld, ondertussen konden Ite en Willy op hun gemak al heel veel
opruimwerk verzetten. ’s Middags zijn we op visite geweest bij (o)pa en (o)ma
Van de Groep in Ermelo. Donderdag zijn we verder gegaan met het opruimen. De
vouwwagen en de dakkoffer zijn weer klaar om weggebracht te worden. ’s Middags
gingen we op visite bij (o)ma Pijp, die vrijdag geopereerd zal worden vanwege
borstkanker. ’s Avonds hebben Ite en Boaz de vouwwagen naar de stalling
teruggebracht. De vakantie is hiermee nu echt voorbij. Gelukkig zijn we nog ruim
een hele week vrij, voordat de scholen gaan beginnen.