Dinsdag 11 juli
Na een korte nachtrust ging de wekker al weer om 5.15 uur, zodat Ite en Willy de laatste dingen nog even konden inpakken. Om half zeven zaten we allemaal in de auto en reden we weg uit Amersfoort. Precies toen we instapten, ging het enorm hard regenen. Het eerste gedeelte van de ochtend reden we langzamerhand onder de hoosregens vandaan en daarna werd het heerlijk reisweer: droog en half bewolkt. Hoe verder we van Nederland vandaan kwamen, hoe warmer het werd. Rond half vijf kwamen we aan op de camping van Colditz, in het voormalige Oost-Duitsland, tussen Leipzig en Dresden. In totaal hebben we deze dag ruim 600 kilometer gereden, zo’n tweederde van de totale afstand naar Tsjechië. We hebben alleen het overnachtinggedeelte van de vouwwagen opgezet en die nacht hebben we heerlijk geslapen. Het bleef droog, dat is ook wel heel prettig als je de volgende dag weer snel vertrekken wilt.

Woensdag 12 juli
Lekker op tijd werden we wakker en op ons gemak hebben we de slaapspullen weer ingepakt en de vouwwagen reisklaar gemaakt. Net voor achten reden we weg om de laatste 350 kilometer af te leggen. De reis verliep net als gisteren voorspoedig, mede dankzij de dvd-speler en de regelmatige pauzes. Rond vier uur kwamen we op de camping van bestemming aan: camping Fontana in Pocatky (Bohemen, Tsjechië). Terwijl we de camping opreden begon het te regenen en te onweren. Het plekje dat ons was toegewezen beviel ons helemaal niet: erg somber door de hoge bomen en een heel hobbelig stuk grond. Gelukkig mochten we een ander plekje en dat beviel ons juist helemaal: op een gezellig plekje, goed plat en met uitzicht op het zwemmeer. Wel moeten we Ezra nu wat beter in de gaten houden, want die is gek op water. In de regen hebben Ite en Willy het slaapgedeelte opgezet, terwijl de jongens in de auto een dvd-tje keken. Gelukkig hield het daarna op met regenen, dus konden we de voortent heel makkelijk en droog opzetten. Toen we de boel hadden ingericht voor de avond en nacht, was het inmiddels al bijna zeven uur en we moesten nog avondeten. Ook hadden we nog geen Tsjechische Kronen, dus besloten we naar een stadje te rijden om geld te pinnen en om een patatje te scoren in een Bufet (snackbar). Het geld pinnen is gelukt, maar alle snackbars waren al gesloten. Dus reden we maar weer terug naar de camping, waar ook een snackbar is. Daar hebben we ons avondeten genuttigd. Boaz sliep ’s avonds voor het eerst alleen in zijn eigen tentje en dat ging prima. ’s Avonds en ’s nachts is het droog gebleven.

Donderdag 13 juli
Vandaag hebben we lekker ontbeten voor onze tent in een stralende zon en onder een blauwe hemel. Na het ontbijt is Boaz naar de kinderclub geweest en ondertussen ging Willy de tent verder inrichten, terwijl Ite de luifel en de partytent opzette. Nadat Boaz weer terug was, gingen we even zwemmen in het meer, dat zo’n veertig meter van onze tent af ligt. Ezra was gewoonweg niet meer te houden, zó graag wilde hij zwemmen. Dus hebben we een klein half uurtje in het water gelegen. Daarna gingen we ons weer schoon douchen om vervolgens te vertrekken naar de stad Jihlava om boodschappen te gaan doen. Dat deden we bij de hypermarkt Tesco, een enorme supermarkt vergelijkbaar met de Franse hypermarchés. Eerst hadden we nog wel trek in een middagmaaltijd, dus bestelden we twee grote pizza’s met ham, kaas en salami. Ze werden vers voor ons gemaakt en het smaakte ons prima. Na het boodschappen doen kwamen we weer buiten en bleek de lucht aardig betrokken te zijn met af en toe een flinke bliksemflits. Onderweg terug naar de camping begon het af en toe te regenen. Toen we op de camping terug waren, bleek het daar ook al even geregend te hebben. We hadden helaas vergeten om de raampjes dicht te doen, dus het was een klein beetje naar binnen geregend. Gelukkig viel de natheid mee. Na een uurtje hield het gespetter ook weer op. Boaz heeft zich vermaakt met puzzelen, maar Ezra was niet aan het spelen te krijgen. Hij voelde erg warm aan en was lusteloos. De hele middag heeft hij zo’n beetje bij Ite op schoot gezeten. Tijdens het eten wilde hij ook nauwelijks wat hebben, dus we hebben hem maar op tijd in bed gelegd. Al snel lag hij heerlijk te slapen. Boaz ging een hele tijd later naar zijn tent. Eerst ging hij met Ite over de camping wandelen om alles te bekijken. Daarna hebben Ite en Boaz in het jeugdhonk een leuk spel gedaan (air hockey) en ook allebei een uurtje achter de pc’s met internet gezeten. Boaz was verwoed een spelletje aan het doen. Toen hij naar de wc moest, regelde hij een oudere tiener, die even voor hem op de computer mocht, totdat hij weer terug zou zijn van het toilet. Pas na negen uur waren we terug bij de tent. Daar mocht Boaz nog even wat drinken met chips om vervolgens zijn bedje in te duiken. Willy en Ite hebben de avond heerlijk rustig doorgebracht met lezen, puzzelen en dit reisverslag bijwerken.

Vrijdag 14 juli
Deze dag was een typisch geval van wisselvallig: de temperatuur liep tijdens de zonnige momenten al snel op tot ruim boven de 25 graden, terwijl er ook hevige (maar gelukkig korte) regenbuien waren waarbij de temperatuur zakte tot onder de 20 graden. We besloten – mede vanwege de lusteloosheid van Ezra – om er maar een lekker campingdagje van te maken. Gelukkig knapte Ezra wel goed op, hij at in elk geval weer lekker. Tussen de middag is Ite op zoek gegaan naar een winkel om brood te kopen, omdat we gepland hadden om er op uit te gaan en dan kopen we altijd onderweg brood. De TomTom navigatie gaf aan dat de dichtstbijzijnde winkel in de plaats Pelhrimov was, ongeveer 30 kilometer verderop. Onderweg waren er wel verschillende Potraviny’s (dorpssupermarktjes), maar die waren allemaal dicht tot twee uur. Na ongeveer anderhalf uur was Ite pas terug met wel heerlijk verse broodjes. Zaterdag bleek overigens, dat als je de andere kant op ging vanaf de campinguitrit, je na ongeveer twee kilometer in het plaatsje Pocatky meerdere supermarkten tegenkwam, en ook een geldautomaat.
Ezra heeft ’s middag een goede dut gedaan en was daarna een stuk beter te genieten. Ite, Boaz en Ezra hebben met de boot op het meertje geroeid, Willy en Boaz hebben een spelletje gespeeld, Boaz heeft zijn hele Okki puzzelboekje uitgewerkt en Ezra scharrelde gewoon een beetje rond. Ezra is dikke maatjes met het hondje van de buren, Bobby. ’s Avonds na het eten is Ite op zoek gegaan naar de bron in het bos, ergens achter de camping. Hij vond de bron in één keer en vulde drie flessen met heerlijk fris en helder water. De bron is de op twee na schoonste van heel Tsjechië. Ondertussen zat Boaz weer achter een computer in het jeugdhonk. De rest van de avond hebben we lekker gelezen in onze spannende boeken. ’s Nachts was het helder en dus aardig koud.

Zaterdag 15 juli
Deze dag was het heerlijk weer, ’s ochtends nog koud, maar de zon kreeg al snel meer kracht en warmte. In het zonnetje hebben we rustig zitten ontbijten, we genoten er echt van, zo met dat uitzicht over het meertje. Na het ontbijt vertrokken we naar de historische stad Tabor, bekend als thuisbasis van de Hussieten, volgelingen van de Reformator Jan Hus. De rit ernaar toe (en later weer terug naar de camping) was erg mooi, soms was de omgeving haast parkachtig met glooiende heuvels, bekleed met afwisselend gras, papaverbloemen, graan en bossen.
Tabor zelf was zeer de moeite waard. We hebben een wandeling van ongeveer vier uur lang gemaakt langs alle bezienswaardigheden in het historische centrum. Onderweg nuttigden we onze eerste parek v rohliku (Tsjechische hotdog). Het smaakte ons prima, ook al hebben we wel eens lekkerder exemplaren gehad. Ook hebben we een rondleiding gevolgd door de 12-14 kilometer lange ondergrondse gangenstelsels, die door de Husieten waren aangelegd. De rondleiding duurde ongeveer 25 minuten en daarin legden we zo’n 650 meter onder de grond af. De jongens vonden het prachtig! Ze wilden toen we weer boven de grond kwamen meteen nóg een keer. Een ander hoogtepunt was de waterval van de Jordan. Hier stort het water vanuit het Jordanmeer (ooit gebruikt door de Husieten als doopwater) zich 18 meter omlaag. We konden langs de waterval omhoog klimmen. Na de stadswandeling hebben we boodschappen voor het weekend gedaan in een grote Interspar, een nét nieuwe hypermarkt. Daarna reden we via een prachtige route weer terug naar de camping. Daar doken we eerst het zwembad in, dat ’s morgens voor het eerst open is gegaan, hoewel het nog niet af is. Het was even wennen aan het koude water, Ezra wilde er direct weer uit. Maar toen hij er later aan gewend was geraakt, wilde hij er juist niet meer uit.
Als avondmaaltijd aten we stamppot zuurkool met spek en worst, heerlijk! Na het eten wilden we een ijsje gaan kopen, maar de receptie was al dicht. Daarom gingen we maar even door naar het nieuwe speeltuintje. Ezra had geen luier om – gaat de laatste tijd vaak erg goed – maar nu was het toch een keer mis gegaan: de bruine derrie droop tussen zijn benen uit. Ite heeft hem in de douche lekker schoongemaakt en daarna ging hij zijn bedje in. Willy en Boaz gingen om 9 uur naar het kampvuur. Toen Boaz ook in zijn tent lag, hebben Ite en Willy de avond verder rustig lezend doorgebracht.

Zondag 16 juli
Na een koude nacht werden we opnieuw door de zon gewekt. We hebben in de stralende zon zitten ontbijten, heel rustig en uitgebreid. Om 10.30 uur hadden we met de andere campinggasten een kerkdienst. Er was geen kinderwerk of crèche, maar Boaz en Ezra hebben de hele dienst zonder problemen bijgewoond. Ezra zat gewoon rustig bij Willy op schoot en genoot vooral van het zingen. Na elk liedje riep hij: “Nog een keer!” Na de dienst bleven we met een heleboel anderen napraten en koffiedrinken. Boaz was natuurlijk meteen weer naar de computers vertrokken. Na het middageten gingen Ezra én Boaz (!) even een middagdutje doen. Bij Boaz kwam daar niet zoveel van, hij is dat ook helemaal niet meer gewend. Maar het was nu eenmaal een voorwaarde om ’s middags mee te mogen met de boswandeling en ’s avonds naar de sing-in. Na ruim drie kwartier mocht hij er ook al weer uit om samen met Ite mee te gaan met de boswandeling. Die wandeling voerde door de directe omgeving van de camping en duurde bijna twee uur. Onderweg kwamen we langs de waterbron, waar we van het koele bronwater gedronken hebben. Na het avondeten (nasi voor Willy en Ite, de rest zuurkool van gisteren voor de jongens) gingen we met z’n viertjes naar de sing-in. Maar de vermoeidheid sloeg toch toe: Ezra kon het niet helemaal volhouden en wilde halverwege toch liever naar huis. En Boaz wilde graag een lied opgeven, maar kon daar de hele tijd maar niet opkomen en daar raakte hij helemaal van overstuur. Een paar minuten nadat Ezra vertrokken was, nam Willy de boze en huilende Boaz ook maar mee naar zijn bed. Boaz heeft die nacht heerlijk geslapen, Ezra had meer moeite. In onze tent is het namelijk veel kouder dan in Boaz kleine tentje. Ezra werd rond vijf uur ’s nachts huilend wakker van de kou. Hij zat helemaal in zijn slaapzakje opgesloten rechtop in bed en kon het niet meer warm krijgen. Tussen Willy en Ite in werd ons lieve, kleine ijsklontje langzaam weer ontdooid.

Maandag 17 juli
Om kwart over zes zat Ite al in de vroege ochtendzon buiten voor de tent te genieten van de rust en stilte. Het was nog koud, maar de zon deed zijn best. Het water van het meertje was nog zo warm, dat de damp er af sloeg. Rond zeven uur ging Ezra spelen en weer een half uurtje later werd Boaz ook wakker. Met z’n drieën haalden we brood, terwijl Willy lekker op bed lag uit te slapen. Ook het ontbijt deden we zonder Willy, het was dus een lekker rustig ontbijt ;-). Halverwege de ochtend vertrok Boaz, eerst naar de computers en daarna naar de kinderclub. Ezra was nog erg moe van de koude en korte nacht, dus die hebben we nog voor het middaguur in bed gelegd, hij sliep al snel. Toen hij wakker werd, vertrokken we met de auto naar de burchtruïne Landstejn. Helaas was deze juist op maandagen gesloten, dus konden we die niet van binnen bezichtigen. We besloten om door te rijden via Nova Bistrice naar de mooie stad Jindrichuv Hradec. Hier waren we twee jaar geleden ook al eens geweest en dus was het een feest van herkenning. Bij hetzelfde stalletje als toen namen we weer zo’n echte, heerlijke "parek v rohliku". We hebben door het voetgangersgebied gewandeld en bij een Aziatische kledingboer twee t-shirts gekocht voor onze jongens. Ze moesten 210 kronen kosten, maar Ite bood in eerste instantie 150 kronen. De Aziaat begon te lachen en schudde zijn hoofd. Op Ites uitnodiging deed hij een tegenbod van 180 kronen en daarmee gingen we akkoord. Toch mooi weer 30 kronen winst… Daarna gingen we naar het grote slot, waar we op dezelfde plek als twee jaar geleden leuke foto’s hebben gemaakt van Boaz en Ezra. Tegen de avond reden we naar een grote supermarkt, de Hypernova deze keer. Daar kochten we twee warme slaapzakovertrekken van fleecestof. Via een mooie route reden we terug naar onze thuisbasis Pocatky. Daar hebben we fantastisch lekker gegeten in een restaurant. We kregen heel veel te eten voor niet veel geld. Het duurde alleen erg lang voordat het eten op tafel stond. Dus toen het er eenmaal was, vielen we er allemaal hongerig op aan en alles verdween in een rap tempo in onze magen. Na een grote ijscoupe als toetje reden we naar onze camping.

Ezra was weer zó moe van alle indrukken van deze leuke dag, dat hij bijna smeekte om naar bed te mogen. Hij sliep in enkele minuten – lekker warm in zijn nu dubbele slaapzak.